Reisverhaal «Trinidad»

Stapje in de wereld deel 1 | Cuba | 0 Reacties 09 December 2017 - Laatste Aanpassing 29 Januari 2018

Bij aankomst in Trinidad stond Maite direct midden in een best vervelende situatie. Blijkbaar hadden twee personen in Santiago, haar vorige locatie, reeds een casa particulares voor Maïté geregeld en stonden er dus twee personen haar op te wachten met een naambordje aan het bus station. Ackward! Er werd onderling gediscussieerd en een tiental andere Cubanen volgde maar al te graag de soap die zich afspeelde. Sommige buitenstaanders vonden het zelfs nodig om zich te moeien in de discussie. Daar stond Maïté met haar mond vol tanden, een zeldzaam fenomeen. Uiteindelijk maakte ze op de gok een keuze en koos ze voor één gezin. Ze werd zelfs verwelkomd met een gratis onbijt gezien het vroege uur van aankomst. Van dat moment was het wachten tot Geert zou arriveren uit Havana, want hij was enkele dagen naar huis geweest voor de begrafenis van zijn bomma. Een vijftal uur later stond Maïté dit keer samen met de locals achter de ketting de bus uit Havana op te wachten. Als enigste toerist stond ze tussen al het chaotische volk dat de passagiers dood mepte met de verkoop van hun casa of een taxirit. Best grappig om eens aan de andere kant te staan, de meeste die daar stonden herkenden haar ook van deze morgen en er volgden dus nog grapjes.

De eerste dag werd er niet veel gedaan in Trinidad, want het regende bijna heel de dag. We keken een filmke en gingen tussen twee regenbuien in snel naar de winkel of naar de wifi hotspot, in Cuba is er praktisch enkel openbaar internet beschikbaar in publieke pleinen mits aankoop van een login die voor x tijd geldig is.

De volgende dag was het weer een beetje beter en waren we klaar om de omgeving met de fiets te verkennen. We begonnen aan een 26km lange tocht op een normale fiets, volgens Cubaanse standaarden ;). Na een 3-tal kilometer waren we uit het centrum en werden we verrast door een felle wind die over het landschap heerste. Natuurlijk reden we in de verkeerde richting en hadden we een stevige kopwind. Onze fietstocht werd in een klap een pak intensiever. Onze eerste stop was aan een Mirador om de vallei van Los Ingenios te zien. Een parkeerwachter probeerde ons nog 1 CUC, +/- 0,9 euro, af te luizen om ons tegen een boom te mogen parkeren. Wat is dat voor zever dachten we, deden en beetje moeilijk en zeiden uiteindelijk dat we onze fiets wel een beetje verder zouden plaatsen. De wachter had begrepen dat zijn truckje niet zou werken en dus mochten we de fietsen gewoon zetten waar we wilden. Dit is dus iets typisch aan Cuba, ze proberen langs alle kanten geld van de toeristen af te troggelen, best wel irritant. Na de mirador fietsten we verder naar de ruïnes van een oude rietsuiker plantage. De ruïnes zelf stelden niets voor maar de uitleg was wel interessant. Hierna was het tijd om aan onze terugweg te beginnen als we voor zonsondergang terug wouden geraken. Er werd gehoopt op een goeie rugwind, maar rara, de kopwind van deze ochtend was gaan liggen. Dan zonder een extra duwtje in de rug de steile heuvel omhoog fietsen.

Op onze laatste dag slenterde we wat rond door de straatjes van Trinidad zelf. We snuifden hier en daar wat sfeer op in het kleine koloniale centrum en Geert kon zich amuseren bij het zoeken naar de eerste oude auto's uit de jaren 40-50. Trinidad wordt gekenmerkt als DE must see in Cuba, maar deze titel is het nu ook niet waardig volgens ons. Oke, het is inderdaad een mooi stadje met vele gekleurde huizen, eigenlijk picture perfect voor de foto's, maar toch waren wij geen fan. Veel te toeristisch en de mensen profiteren er enorm van. Zo weigeren vele lokale cafetaria's dat je als toerist in de lokale munteenheid bepaald, ongeveer 24 keer de lokale munteenheid. Identiek hetzelfde eten wordt je dus direct een pak duurder! Aan deze discriminatie doen we niet mee, we willen gewoon eerlijk behandeld worden. Het was goed zoeken naar cafetaria's waar ze ons wel zouden ontvangen en waar we samen met de locals mochten eten. Hier, in dit toeristische stadje, is de authenticiteit van Cuba duidelijk helemaal verdwenen en ze zijn enkel op je Geld uit. Wat jammer toch dat ze hun eigen waarden zo snel overboord gegooid hebben voor het beginnende toerisme.

Op naar een minder toeristische locatie, Santa Clara.

Groeten

Geert en Maite

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Trinidad»

Trinidad (17)

09 December 2017 | Stapje in de wereld deel 1 | Cuba | Laatste Aanpassing 07 Januari 2018

  • Trinidad
  • Trinidad
  • Trinidad
  • Trinidad

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking