Reisverhaal «Christchurch & Banks Peninunsula»

Stapje in de wereld deel 2 | Nieuw Zeeland | 0 Reacties 17 Maart 2018 - Laatste Aanpassing 11 Juli 2018

En zo waren we al toe aan ons laatste weekend in Nieuw Zeeland. Voor de derde keer vertoefden we in Christchurch: eenmaal om koen af te zetten, de andere keer om de camper binnen te doen en nu om onze huurauto af te leveren. Elke keer waren we welkom bij onze Nieuw Zeelandse vrienden, Pete en Gabriella, zo hadden we ondertussen al een huissleutel en de code van het alarm gekregen. Het voorbije weekend kregen we zelfs het huis en de auto sleutels terwijl ze zelf niet thuis waren, van gastvrijheid gesproken! Maar hadden we toch niet geaccepteerd...

Dit weekend zou echter iets anderser zijn, want reeds op voorhand hadden we met hun afgesproken om dit weekend vrij te houden. We zouden samen met hen namelijk de omgeving van Christchruch verkennen door o.a. met hen te gaan kamperen.

Onze eerste dag spendeerden we aan uitslapen en wat zaken op een rij te zetten, het weer was toch niet zo denderend. We maakten ook lekkere lasagne, mmh dat kan smaken!

De volgende dag was wel al wat actiever, want we trokken erop uit met Gabriella die haar administratie taken tegen de middag een beetje beu was. Als zelfstandige was ze thuis met de boekhouding bezig, maar het weer was te mooi om in een duffe kamer achter haar bureau te blijven zitten. We trokken met haar naar het kust gedeelte net buiten Christchurch en maakten een wandeling van een dikke twee uur over de heuvels en kliffen die de kustlijn definieerden. Halverwege passeerden we door een oud militair gebied waar de bunkers en ankerpunten van de kannon die tijdens WO II geinstalleerd waren ter verdediging van Christchurch. Op de top van deze heuvel hielden we een picknick alvorens via een wei met schapen langs een andere baai terug te keren naar het startpunt. We kunnen wel begrijpen waarom dit een van Gabriella's favoriete locaties is in Christchurch, zo dichtbij het centrum en toch zo rustig. Moet toch schitterend zijn om in zo'n land te wonen …

Op de terugweg reden we Christchurch zelf binnen en werden we rond geleid door een local :). We kregen een duidelijke uitleg over de aardbeving die deze stad hertekende, bezochten verschillende sites en gebouwen en kregen verschillende actiepunten te zien die de overheid had genomen om de stad nieuw leven in te blazen. Tegen de vroege avond spraken we af met Pete die met de fiets van het werk ons zou vergezellen om enkele lokale biertjes te gaan proeven in één van zijn geliefde afterwork cafétjes.

De volgende dag was het dan zover, we stonden vroeg op en zochten al de nodige spullen bij elkaar om te kunnen vertrekken op ons weekendje. De zee kayaks op het dak binden, de karavaan aanhaken en weg waren we. Op naar de Banks Peninsula, een schiereiland dichtbij Christchurch. We reden door een zeer heuvelachtig gebied met zeer mooie uitzichten en maakte een stop onderweg om een wandeling te maken in een van de baaien. Nog een heuvelkam over klimmen en we zouden aankomen bij Pete en Gabriella's favoriete kampeer plekje dat enkel voor Nieuw Zeelanders en met een speciale vergunning te betreden is.

Het was gelegen aan een zeebaai dat beschermd was door twee grote heuvel, een ideale ligging midden in de natuur. We kunnen begrijpen waarom ze deze plek verkiezen om geregeld even erop uit te trekken. We zochten een vlak stukje ondergrond voor de karavaan en de tent waar wij zouden in slapen. Eenmaal de camping op gezet, maakten we nog een rustgevende wandeling langs het strand. Hoe het ter sprake is gekomen weten we niet meer, maar op een gegeven moment kreeg Pete te horen dat Geert graag vogels fotografeerde. Hij wist ons te vertellen dat als je de aangrenzende rivier stroomopwaarts kayakt, je zeker wel een kleurrijke kingfisher zou kunnen zien. Geert was verkocht om te gaan kajakken. 10 minuutjes later vertrokken we erop uit om kingfishers te zoeken. Ja, je leest het goed, Maïté gaat weer vrijwillig mee om vogels te gaan zoeken! Het gaat de goede kant op met haar training ;). Na enige moeite wisten we in een zij riviertje uiteindelijk een 4-tal kingfishers te spotten en op de gevoelige plaat vast te leggen. Een hele kunst, want kingfishers hebben een zeer goed zicht en zijn zeer schuw. Bij het kleinste ogenblik dat je stil staat, ze aankijken, er naar wijst of met een camera probeert in te zoomen vliegen ze al weg. Op de terug weg wist Geert er uiteindelijk nog een 6-tal te spotten. Die avond staken we de BBQ aan en met een glasje wijn en maakten we er een gezellige avond van.

De volgende dag zouden we gaan zee kajakken om mogelijks hector dolfijnen te spotten die geregeld in deze baai rond zwemmen. Alleen zag de zee er een beetje ruwer uit en werd dit plan geruild voor een wandeling in de omliggende heuvels. Bij terugkomst ruimden we ons kamp op om stilletjes aan terug richting Christchurch te trekken. Die avond gebruikten we om bij een goed glas wijn en een comfortabele zetel deel één van onze afgelopen reis te presenteren.

De daarop volgende twee dagen werden gebruikt om uit te rusten, nog een airforce museum te bezoeken, onze presentatie verder te zetten voor Pete en Gabriella, alles te wassen en om ons klaar te maken om terug op pad te gaan.

Op 20 Maart was het dan zo ver, bij het krieken van de dag namen we afscheid van onze geweldige gastheer en vrouw en trokken de deur achter ons dicht. In totaal hebben we een 8.000km afgelegd over de Nieuw Zeelandse wegen, hadden we Koen 3 weken op bezoek, mochten we genieten van de zij/na effecten van niet één maar wel drie cyclonen, konden we desondanks toch genieten van vele mooie landschappen en veel mooie herinneringen meenemen, … kortom, Nieuw Zeeland was echt een top land. Dit land, de vriendelijke mensen en zeker Pete en Gabriella zien we ooit nog terug.

Groejtes,

Geert en Maïté

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking