Reisverhaal «Tot ziens Crna Gora»

My First Trip... | Bosnia Herzegowina | 0 Reacties 24 Juni 2015 - Laatste Aanpassing 24 Juni 2015

Er was eens een land waar we niet genoeg van kregen. In de volksmond wordt het Crna Gora genoemd, bij ons beter bekend als Montenegro. Nadat we aan de kust van dit kleine landje voldoende gerust hadden zijn we de bergen ingetrokken. Daar was het zo mogelijk nog mooier. Bossen, rivieren, bergen, meren en hier en daar wordt er ook nog een canyon tegenaan gegooid.

Nadat we een paar pikdonkere tunnelgrotten overleefden en enkele vervaarlijke kuddes schapen op de weg getrotseerd hadden kwamen we aan in een lieflijk paradijsje, vlakbij het zwarte meer. Het bleek een geheime verzamelplek voor ouders die voor langere tijd met hun kroost op reis zijn.

Overdag speelden de kinderen met - en soms ook tegen - elkaar en ’s avonds verzamelden de ouders aan het kampvuur, tot in de vroege uurtjes en goed voorzien van een plaatselijk brouwsel. Er heerste een leuke dynamiek en allen beslisten ze nog een paar dagen langer te blijven. En toen ging ieder terug z’n eigen weg.

Wij trekken via het prachtige Durmitor Nationaal Park richting Bosnië en Herzegovina. Daar worden we prompt uit onze sprookjeswereld gehaald en terug in de realiteit gekatapulteerd. Elke dorpje, hoe pietluttig ook, draagt nog sporen van de burgeroorlog uit de jaren ’90. We doorkruisen gedurende 2 dagen Sarajevo maar wennen doen de kogelgaten en mortierinslagen niet. Her en der zijn de littekens van die inslagen in het asfalt roodgeverfd. Ze worden ‘Sarajevo Roses’ genoemd. Door een bezoek aan het historisch museum en het Tunnelmuseum krijgen we een duidelijker beeld van de oorlog die hier van 1993 tot 1995 gewoed heeft. We ervaren Sarajevo echter ook als een levendige en intrigerende stad.

’s Morgens vroeg, heel vroeg, worden we gewekt door de muezzin die oproept tot het ochtendgebed en is het voor ons tijd om naar Mostar te vertrekken, de stad met de beroemde brug. De verzengende hitte daar doet ons een versnelling terugschakelen en ’s middags zoeken we verkoeling onder de kersenbomen op onze kleine camping. Die bomen zijn na de doortocht van Aaron trouwens ei zo na kaalgegeten. Lene is op haar beurt nog steeds bezig met haar vergelijkende studie over de kwaliteit van ijsjes in de zuidoost Europese landen. Bosnië staat wat dat betreft volgens ons niet in de top 3, Lene is echter minder kritisch.

Binnen een paar weken trekken we nog door het noorden van Bosnië maar nu wacht Shqiperia, oftewel Albanië, op ons! 

 

 

 

 

Fotoalbums van Bosnia Herzegowina

Sarajevo, Mostar, Trebinje (11)

24 Juni 2015 | My First Trip... | Bosnia Herzegowina | Laatste Aanpassing 24 Juni 2015

  • Sarajevo 8
  • Trebinj 1
  • Sarajevo 6
  • Trebinj 2

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking