Reisverhaal «Turkije»

Oost Europa en Centraal Azië | Turkije | 0 Reacties 24 Juli 2019 - Laatste Aanpassing 25 Juli 2019

Als we Turkije binnenrijden is het precies alsof we een andere wereld binnenrijden. Goeie wegen (zonder putten) , Europese winkels en mooie picknickspots langs de weg.

We rijden eerst naar Trabzon om dan landinwaarts te gaan , richting Sümela monastry. Het is te laat om het monastry nog te bezoeken en we kamperen net voor de ingang van het NP. Op de kampplaats ontmoeten we nog een belg en een Zwitsers koppel.

De volgende dag rijden we allemaal samen naar het monastry. Jammergenoeg kunnen we niet naar boven klimmen om het monastry te bezoeken. Het is gesloten wegens renovatiewerken en we kunnen het alleen maar zien van beneden.

We nemen afscheid van de anderen want zij gaan beide richting Georgië. En wij gaan richting zuiden , naar Nemrut Dagi.We doen er enkele dagen over om via de bergen en de smalle weggetjes er te geraken.

Nemrut Dagi is een 2150 m hoge berg. Aan de top is een grafheuvel waar er beelden staan van de goden. Het is er bitterkoud en door de sneeuw die er ligt kunnen we maar de oost- en westzijde van de berg bereiken.

Na Nemrut Dagi hebben we het gehad met de koude en de sneeuw. Oorspronkelijk plan was om nog de bergen te doen aan de grens van Armenië en Iran. Maar we besluiten om dit te skippen en warmere oorden op te zoeken.

Onze eerst volgende stop is Halfeti, een toeristendorpje aan de Eufraat. Omdat het de laatste dag is vooraleer de Ramadam begint krioelt het er van de mensen. We rijden een beetje verder waar we aan de oevers van de Eufraat nog een mooi plaatsje vinden om kamperen. De warmte doet deugd en we blijven er enkele dagen kamperen. Als we weggaan is Halfeti volledig uitgestorven en gaan de jongens nog langs bij de plaatselijke kapper.

Vanuit Halfeti gaan we ricthing kust naar Mersin. Het eerste wat ons opvalt zijn de vluchtelingkampen die we er zien. Aangezien we vlakbij de grens van Syrie zitten zijn er veel kampen aan de rand van de steden. Vele werken er voor een hongerloontje op de velden.

Net over Mersin vinden we een mooi strandje waar we kunnen kamperen. Er kamperen nog enkele andere Turken waardoor we er enkele dagen blijven.

We zijn daarna eindelijk wat opgeladen met zonne energie en gaan we terug landinwaarts.Eerste stop is Aladaglar National Park om te gaan wandelen.

De volgende dag geraken we jammergenoeg niet ver op onze wandeltocht. Na enkele uren moeten we terugkeren omdat de sneeuw nog te hoog ligt.

‘s avonds besluiten we dan nog om door te rijden naar Gorëme National park.

Gorëme national park is vooral gekend om zijn landschap van rotsformaties en grotwoningen .

We vinden er een schitterende kampplaats tussen de rotsformaties in Uzengi valley. De rust doet deugd en we blijven er enkele dagen relaxen. Daarna gaan we richting “toeristisch deel” van Gorëme NP.

Behalve de rotsformaties en de grotwoningen is de andere toeristische trekpleister Gorëme NP de luchtballonnen. Bijna iedere ochtend gaan er 150 tot 200 luchtballonnen de lucht in. Nadeel is dat dit spektakel al om 4u30 – 5u in de ochtend begint.

De eerste avond ontmoeten we een Frans gezin dat ook op roadtrip is . De kinderen hebben dezelfde leeftijd en de volgende dagen kamperen we bijna steeds samen.

Iedere dag komen we ‘s morgens wakker van het lawaai van de branders van de luchtbalonnen. Aangezien we iedere dag op een andere plek kamperen hebben we steeds ander zicht op het landschap en de ballonnen.

Overdag bezoeken we undergroundcities, gaan we wandelen tussen de rotsformaties en doen we prachtige offroadroutes.

Na een dag of 5 gaan we weer wat verder richting Aksaray. Tussendoor kamperen we in de vulkaankrater van Narli Gölen bezoeken we de undergroundcity van Gazimier. En in Guzelyürt wandelen we door monastry valley.

In Aksaray willen we voornamelijk het archeologisch museum bezoeken. Daar liggen er vondsten van dorpen van 7000vchr.

In plaats van de gewone weg nemen we de route door de bergen om van Aksary naar Konya te gaan. Eerste stop is Ihlara valley,een canyon die we willen wandelen. Maar algauw zien we af van dit plan. Ten eerste krioelt het er van de toeristen en ten tweede je moet toegang betalen om de canyon te mogen wandelen. En de prijs is Europese prijs.

Dus we skippen de canyon en rijden tot aan de vulkaan Meke Maar. Daar kamperen we enkele dagen in de krater van de vulkaan en gaan we er wandelen.

Net voor Konya bezoeken we de archeologische site van Catalhöyük. Dit is een oude stad die ze ontdekt hebben van 7000 vchr. We hebben al veel oude sites gedaan maar deze is echt wel heel indrukwekkend. Aan de ingang hebben ze eerst enkele huizen nagebouwd om zo aan te tonen hoe de mensen toen leefden. Daarna kun je de overdekte sites van de opgravingen bezichtigen.

Aan de de archeologische site ontmoeten we ook Joke en Erik. Een Nederlands koppel die in Turkije woont. Ze nodigen ons dan ook uit om hen te bezoeken als we in de omgeving van Manavgad zijn.

Na het bezoeken van de site rijden we naar Konya. Aan het park is een speciale afgesloten parkeerplaats voorzien voor kampeerders. Net voor valavond zien we plots vele mensen toekomen in het park. Er staat een ellenlange file en overal is politie aanwezig om alles in goeie banen te leiden. Blijkbaar gaan de Turken massaal picknicken in het park iedere avond tijdens de Ramadan. Het park is voorzien van 900 (!) pergola’s en ‘s avonds zitten al deze plaatsen dan ook vol. En als je dan door het park wandelt is het al barbecue dat je ruikt.

Tegen middernacht begint de uittocht dan … en pas in de vroege uurtjes is het park opnieuw leeg.

Na een nacht dus van weinig slaap rijden we opnieuw de natuur in. We nemen de route tussen de bergen naar Köprüsu canyon. Daar vinden we een schitterende weg die ons tot de rivier in de canyon brengt waar we dan ook kamperen.

Op weg naar Antalaya bezoeken we nog de archeologische sites van Serge en Aspendos.

Het enige dat we bezoeken in Antalya is het aquapark.

Net boven Antalya ligt de archeologische site van Termessos. Deze site is het gelegen in het Güllük Dag Milli Park. Vergeleken met Aspendos is deze site niet gerestaureerd en is deze echt wel de moeite om te bezichtigen.

Vooraleer we doorrijden naar Manavgad wilden we nog vlug de archeologische site van Perge bezoeken. We mispakken ons aan de grote van de site en het is al avond tegen dat we kunnen doorrijden naar Manavgad.

In Manavgad logeren we dan bij Joke en Eric. Zij hebben een schitterend huisje aan het stuwmeer van Manavgad. Kinderen spelen dagen aan een stuk in het meer en Dries gaat ondertussen samen met Eric naar Manavgad voor het onderhoud van de auto.

Terwijl we in Manavgad zijn krijgen we het nieuws dat Myrthe toch naar België moet om haar examens af te leggen. Daardoor moeten we onze route wat aanpassen .We hebben plots nog maar 14 dagen tijd vooraleer Myrthe en ik het vliegtuig moeten nemen naar België.

Daarom besluiten we om geen offroadwegen meer te doen en via de kustroute richting Dardanellen te gaan. Want dit was iets dat we zeker nog wilden bezoeken.

Het enige probleem die we er nog bijkrijgen is het einde van de Ramadan. Het suikerfeest duurt hier een week en de Turken zijn dan ook op massale uittocht.Waardoor het echt zoeken is achter een rustig plaatsje aan het strand.

De enigste archeologische sites die we nog bezoeken is Ephesus en Troje.

Ephesus is schitterend maar ook mega toeristisch. Het is er over de koppen lopen maar als we de terrassen bezoeken is het er eindelijk een stuk rustiger. Meeste tours slaan dit over maar het is echt de moeite waard om deze opgravingen met zijn mozaïeken te zien.

Troje is daarentegen een heel stuk kalmer maar ook minder indrukwekkend. Hoogtepunt voor de kids was alleszins om in het paard van Troje te klimmen die op de site stond.

Tegen dat we de ferry willen nemen van Cannakkale naar de Dardanellen is het einde van de suikerweek. Dus opnieuw massale uittocht van de mensen die terug naar huis gaan. In Cannakkale is het dan ook een ellenlange file voor de ferry. Want voor de meeste mensen is dit de kortste route terug naar Istanbul.

Vele wegen in de stad zijn afgezet en de politie is massaal aanwezig om alles in goede banen te leiden. Ook staan ze langs de weg overal water aan het uitdelen voor de mensen in de file.

Uiteindelijk geraken we op de ferry en varen we richting Kilitbahir. Eénmaal in Kilitbahir nemen wij de richting  naar de oorlogsgraven en zijn we verlost van de drukte.

De volgende dagen bezoeken we zowel de Turkse als de Engelse en Australische begraafplaatsen.Deze zijn alleszins allemaal een stuk indrukwekkender dan deze in de westhoek.

In het museum van Kabatepe krijgen we een kaart van gans het schiereiland met al de nodige uitleg over de begraafplaatsen en gans de geschiedenis rond de oorlog.

Het museum op zich is ook zeer de moeite om te doen . Eerst bekijken we een film waar we steeds van ruimte moeten verwisselen. Voor ieder deel in de film bouwden ze een ander decor. Vb. Deel van loopgraven bekijk je terwijl je zelf in de loopgraven zit, wat er op de boot gebeurde zie je vanop een schip die aan het bewegen is, enz..

Na de film kun je museum bezoeken van 2 verdiepingen; Myrthe en ik legden het museumbezoek wel iets vlugger af dan de mannen ;-)))

Na de Dardanellen gaan we richting Istanbul. De stad op zich kan ons niet echt bekoren. Veel te druk en na 1 dag de stad te bezoeken was het meer dan genoeg.

Daarna is het tijd voor Myrthe en ik om het vliegtuig naar België te nemen. Terwijl wij 1 week in België zijn houden de jongens een “boysweek” aan de zwarte zee.

Nadat we terug zijn uit België gaan we richting Griekenland.

 

 

 

 

Fotoalbums van Turkije

Dardanellen - Gallipoli (20)

24 Juli 2019 | Oost Europa en Centraal Azië | Turkije | Laatste Aanpassing 24 Juli 2019

  • DSC 0440
  • DSC 0439
  • Memorial voor de Britse en Australische gesneuveld
  • DSC 0406

Zuid en west Turkije (39)

23 Juli 2019 | Oost Europa en Centraal Azië | Turkije | Laatste Aanpassing 23 Juli 2019

  • Ephesus
  • DSC 0325
  • DSC 0087
  • DSC 0256

Cappadocia (50)

23 Juli 2019 | Oost Europa en Centraal Azië | Turkije | Laatste Aanpassing 23 Juli 2019

  • DSC 0025
  • Güzelyurt
  • DSC 9907
  • DSC 9659

Oost Turkije (17)

23 Juli 2019 | Oost Europa en Centraal Azië | Turkije | Laatste Aanpassing 23 Juli 2019

  • Nemrut Dag
  • Caglayan waterfall
  • DSC 9502
  • DSC 9464

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking