Reisverhaal «Bhutan deel 1: Thimpu - Punakha»

Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Bhutan | 2 Reacties 18 Oktober 2016 - Laatste Aanpassing 18 Oktober 2016

Bhutan 12 tot 22 okt 2016  deel 1

Dag 2    13 okt Tsechu Thimpu

Een Tsechu is een jaarlijks religieus feest waar monniken en leken in kleurrijk versierde maskers en kledij dansen uitvoeren aan een Dzong 

 Vele Bhutanezen uitgedost in mooie gho's ( mannen) en kira's ( vrouwen) gaan naar het spektakel kijken. Uiteraard zijn er ook toeristen maar het doel is niet de toeristen te plezieren -het blijft een religieuze gebeurtenis. Het is erg druk en en regent een beetje.

De dansen duren erg lang, wel meer dan een half uur, en beelden religieuze verhalen uit. De muziek is beperkt en komt uit de Dzong. De choreografie is vooral stappen, veel draaien en soms springen. Leuk dat we het meegemaakt hebben, maar na een tweetal uren hebben we het wel gezien en wringen we ons een weg naar buiten.

Na de lunch bezoeken we een klein Zootje ( dat er toch netjes bij ligt...). We zien er het nationale dier van Nepal: de takin of gnoegeit of rundergems. Volgens de overlevering is het dier in de 16 eeuw geschapen door de "divine madman" ( ofte "goddelijke gek", een voor de Bhutanezen favoriete Lama) door het hoofd van een geit op het lichaam van een koe te zetten

We gaan ook langs bij een tempel in aanbouw met daarop een zittend Buddhabeeld van 51 m: dan voel je je wel erg klein.

Nadien bezoeken we een oud kloostertje waar toch een erg ingetogen boedhistische sfeer heerst. Mensen (ook westerlingen) zitten er te mediteren, ook onze gids, Sonam, bidt er en moet daarvoor verschillende keren op de knieën met het hoofd tot op de grond.

Ik kan er ook een wens doen na een kleine donatie en het gooien met 3 teerlingen: van de eerste poging gooi ik 1 van de 3 heilige getallen van het klooster. Als het morgen mooi weer wordt (ondertussen regent het al een tijdje oude wijven of het regent jonge deernes) is mijn wens uitgekomen. Alle gekheid op een stokje: religie wordt hier heel serieus genomen. Het klooster (12de eeuw) is gewijd aan een elfkoppige god van mededogen met duizend armen en een oog in elke handpalm zodat hij mensen in nood en babys kan ondersteunen. Men komt er dan ook vaak met babys en we waren er getuigen van dat de ouders met en voor hun baby uit een pot een briefje trekken met daarop een naam. Het kind krijgt dan deze naam. Ook onze chauffeur, Kinley, heeft zo zijn naam gekregen.

Na het avondeten bezoeken we het nationale voetbalstadion waar een vriendenmatch bezig is: ook de tribunes zijn in Bhutanese stijl uitgevoerd.

Alles is hier properder en moderner dan in Nepal, de mensen rijden in grotere wagens ( we zien nauwelijks moto's), de huizen zijn erg mooi versierd en de elektriciteit valt niet uit. Ze lijken ook minder arm: een gewone Bhutanees verdient 300$/maand, een rijke 800$.

Men is ons komen vertellen dat door de hevige regen van de laatste dagen de weg naar het midden van het land haast onberijdbaar geworden is. Verschillende toeristen zitten vast tussen 2 landverschuivingen of neergestorte rotsblokken en bovendien is de weg lokaal ook overstroomd. De foto's die we te zien krijgen zijn duidelijk ( we lezen in de krant dat er explosieven nodig zijn om de gigantische rotsblokken op de weg in aanbouw weg te kunnen krijgen). We zijn flexibel en veranderen de planning.

We zullen dus niet in Trongsa (centraal Bhutan) geraken maar in de plaats daarvan gaan we waarschijnlijk op een boerderij in Haa, nabij de grens met Tibet overnachten.

Dag 3      14 okt wandelen rond Thimpu

De koning van Thailand is gisteren overleden en daarom is er in gans Bhutan vandaan een vrije dag: scholen en winkels gesloten.

Via een Zwitsers aandoende vallei rijden we van Thimpu (2300m) naar het beginpunt van onze wandeling en zien we ook voor het eerst de verse sneeuw om de 'black Mountain' die er vandaag erg wit bij ligt in de verte.

We wandelen naar een klooster (bijna 3000m hoogte) waarvan sommige gebouwen bijna tegen de rotswand hangen. Er hangen trouwens ook witkraagapen rond te slingeren.

Op onze terugtocht is de weg, die enkele uren geleden nog vrij was, geblokkeerd door een landverschuiving. Men is met een bulldozer bezig om hem vrij te maken en terwijl ik de werkzaamheden volg komt er nog een deel inclusief een jonge boom naar beneden. Toch is het weer vandaag prima, de donatie en teerlingworp van gisteren hebben hun werk gedaan.

Na de lunch zien we de bekende politieagent aan het werk op een 'druk' kruispunt. Met zijn armen beweegt hij alsof hij een ballerina is (we hebben een leuk filmpje gemaakt). Trouwens, in Bhutan zijn er geen verkeerslichten en is de max snelheid 60 km per uur.

Na de middag wandelen we in de buurt van Thimpu met zicht op de Thimpu vallei/stad en op Dzongs, kloosters en tempels.

Dzong: meestal versterkt gebouw waar zowel religieuze activiteiten plaatsen als wereldse ( gemeentehuis toestanden)

Klooster: hier worden monniken opgeleid en leven ze. In Bhutan zijn er 60000 monniken en nonnen of bijna 10% van de bevolking (700 000)

Tempel: hier worden de goden en hun assistenten aanbeden. Dus in Dzongs, kloosters maar ook in alleenstaande tempels verblijven maar enkele monniken die ervoor moeten zorgen dat dagelijks de nodige rituelen en offergaves gebeuren.

Deze gebouwen staan vaak op onmogelijke plaatsen hoog in de bergen, enkel te voet te bereiken. Je ziet er altijd wel eentje vlakbij of ver weg. het zijn prachtige constructies ( zie foto's) maar binnen in de tempels in deze gebouwen mag je niet fotograferen.

Dag 4   15 okt    via de Dochu-La pas van Thimpu naar Wangdue ( nabij Punakha)

We klimmen naar de 3100m hoge Dochu-La pas. Ondanks het goede weer gunnen de wolken ons geen blik op de 6 en 7 duizenders die we normaal van hier zouden moeten kunnen waarnemen.

Vanaf de pas, waar 108 stupa's staan ter ere van gesneuvelde soldaten in een gelukte poging om 10000 Indiërs terug naar India te sturen, wandelen we naar een tempel (3600 m). De wandeling gaat door een rododendronbos. We vragen ons af waar al die rododendrons zijn tot we op merken dat de meters hoge bomen ( soms met een omtrek van meer dan een meter) met bemoste stammen rododendrons zijn!

Op de terugtocht worden we vergezeld door een kwartet honden dat zich ophield bij de tempel.

Vervolgens dalen we bijna 50 km aan een stuk tot in de warme Punakha vallei (1300m) waar we veel huizen zien met een fallus symbool en de tempel van de 'divine madman' bezoeken. Soms is de weg in goede staat, soms is het baggeren door slijk, maar vaak zien we aardverschuivingen.

Nog een woordje over de koning: de man ( en zijn vrouw) zie je overal op afbeeldingen. Hij wordt bijna verafgood. Hij en zijn voorvaderen zijn verantwoordelijk voor de positieve ontwikkelingen in Bhutan, het land van het bruto nationaal geluk. Hij woont een een relatief klein huis, dat qua grootte zelfs in onze straat niet zou opvallen (wel qua stijl). ( Dirk overdrijft weer eens !! - N) 

Zijn boeddhisten hier vegetariërs? Neen, ze eten echter weinig vlees en mogen geen dieren doden ( zo is vissen bvb verboden in Bhutan).

Hoe geraak je dan aan vlees: wachten tot je koe, kip of varken sterft of (wat meer gebruikelijk is) diepgevroren invoeren uit India.

Op de wegen in het binnenland moet je nu dus niet alleen voorzichtig rijden omwille van de aardverschuivingen en de vele wegenwerken, maar ook honden, koeien en paarden eisen hun plaats op, of blijven relax midden op de weg wandelen.... De boeren laten immers hun dieren 's morgens los, zodat ze zelf hun kostje kunnen bijeen scharrelen langs de weg of in de bossen. s' Avonds komen ze dan zelf naar huis.

Dag 5     16 okt    Punakha vallei

Door de rijstvelden wandelen we naar een tempel waarbinnen de beelden, sculpturen, enz. alsmaar fantasierijker worden, en voor alles zijn er verhalen. Onderweg hebben we appelachtige vruchten gekocht met speciale smaak.

Na de middag trekken we de heuvels in met de wagen om een nonnenklooster te bezoeken. De grootouders van de huidige koning hebben dit klooster een aantal jaren geleden laten bouwen, zelf wonen ze er vlakbij.

Omdat onze chauffeur, Kinley, afkomstig is van een dorp in de buurt stellen we voor dit te bezoeken. Via een kronkelende weg bereiken we het 2300 m hoog gelegen authenthieke dorpje, Talo, van 200 inwoners. Ook daar is er een groot klooster. Het is zondag en mannen zijn bezig met boogschieten, de nationale sport.

Ze moeten vanop 140 m (jawel) trachten een doel te raken dat naar mijn schatting 40 cm breed is en een kleine meter hoog. De pijl vliegt dan ook met een boog naar zijn doel ( zou de naam boogschieten daar vandaan komen?) Als iemand het doel raakt beginnen ze te zingen en te dansen.

Kinley's vader is niet thuis maar hij plukt in de tuin toch wat passievruchten en een andere voor ons totaal onbekende fruitsoort (foto). Het is leuk om even weg te zijn van plaatsen waar alle toeristen naartoe trekken. Kinley vertelt ook dat er s'nachts nog beren en luipaarden rondlopen, die af en toe het vee nog doden. Als we terug naar beneden rijden zien we dan ook dat de boeren hun koeien naar de stallen brengen. We kruisen met de wagen trouwens ook nog de wagen met de grootmoeder van de huidige koningin, die vlakbij woont aan het nonnenklooster.

De Punakha Dzong, waar we langs gereden zijn en die vanmiddag op de planning stond, bezoeken we morgen wel.

Weetje: de huidige koning is met zijn 36 jaar nog vrij jong. Zijn vader, die getrouwd is met 4 zussen, is enkele jaren geleden afgetreden.

Dag 6    17 okt     Punakha Dzong

In de voormiddag bezoeken me de majestueuze Punakha Dzong die gebouwd werd op de plaats waar de vader- en moederrivier samenkomen. Het is de tweede grootste Dzong van het land. Ik schat dat de omtrekgebouwen al bijna 30 m hoog zijn en binnen staan er dan nog gebouwen met een centrale tempel die hier nog een stuk boven uit steekt. In de tempel zelf mag er uiteraard opnieuw niet gefotografeerd worden. Op een muur is het leven van Siddhartha, de eerste Buddha die ongeveer 2500 jaar geleden leefde, uitgebeeld. Sonam legt ons van naaldje tot draadje uit hoe deze prins tot 'verlichting' is gekomen.

Ondanks de grootte zijn de sculpturen en tekeningen zo fijn afgewerkt dat je niet kan ophouden met foto's te maken. Met pijn in het hart nemen we afscheid voor onze terugtocht naar Thimpu waar we nog even een ' levend museum' bezoeken (zeg maar BB: Bhutan Bokrijk). Nadine laat zich verleiden om traditionele kledij aan te trekken en ik kan er met pijl en boog schieten ( er vallen geen gewonden).

Dag 7   18 okt   Thimpu: wandelen in de Ardennen XXL

Vandaag wandelen we naar een klooster dat 800 m hoger ligt dan ons startpunt: van 2800 m naar 3600m. Je kan het vergelijken met een lange wandeling in de Ardennen: gelijkaardige paadjes, meestal dennenbomen. Op het einde staat echter steevast een klooster of tempel en in dit geval is het de combinatie waar een 70 tal kinderen/jongeren studeren voor monnik: we zien hen aan het werk buiten bij 10°C voor een tekenles  en de jongsten zijn aan het voedballen.

Als Nadine zich even duizelig voelt krijgen we onmiddellijk thee met daarin vermengd bloem met suiker. Dit zou helpen tegen duizeligheid en inderdaad, ze is al snel terug paraat voor de afdaling: Eerst nog de picknick die we meegekregen hebben oppeuzelen. Onder andere koude frietjes ( daar waren we zelf nog niet opgekomen). De honden die ons hier overal vergezellen genieten mee. 

Onderweg vertelt onze gids ons wat meer over reïncarnatie.

We dalen af naar 2600 m, waar Kinley, onze chauffeur ons trakteert met thee op een prachtig uitzichtpunt 300 m boven de stad.

Buthan is een land dat in het noorden pieken heeft tot meer dan 7000 meter en in het zuiden nog geen 1000 m hoog is. Het ligt als het ware schuin en de bergen zijn nagenoeg allemaal bebost tot op 4000 m hoogte in het centrale deel waarin wij 10 dagen verblijven. Het is de combinatie met de huizen, tempels, monniken en Dzongs die het speciaal maakt.

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

Gust van Roey -Teunen Dirk dat is wel verschieten dat ze zo maar een hoop aarde voor jullie voeten schuiven en ook zulke blokkenrotsen . maar voor derest is het wel wat rustigee aan he , het zalgoed doen . groetjes V & m M . Geplaatst op 20 Oktober 2016
Line Dat klinkt alweer helemaal anders. Is het eten ook veel verschillend? Geplaatst op 18 Oktober 2016

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking