Reisverhaal «Bhutan deel 2: Haa- Paro»

Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Bhutan | 3 Reacties 22 Oktober 2016 - Laatste Aanpassing 23 Oktober 2016

Bhutan deel 2 van 19 tot 22 okt   Haa en Paro

Dag 8 Van Thimpu naar Haa

Vandaag 'wandelen', we met de wagen in het zonnetje van Thimpu naar Haa, langs heerlijke valleien en dorpjes.  De weg is volledig geasfalteerd maar aangezien hij wel heel erg kronkelt en onze chauffeur wel heel voorzichtig rijdt, doen we 4 uur over 100 km.  Er staan trouwens regelmatig Engelstalige spreuken naast de weg die mensen aanspoort om voorzichtig te rijden. Hier onze top 3:

- One who is bound to drive like hell is bound to get there.

- It is not a rally, enjoy the valley

en de winnaar is volgende nadenker

- Safety on the road is safe thea at home

In Haa verblijven we bij mensen thuis,zo zien we eindelijk hoe die mooie huizen er van binnen uit zien. We zitten in de vallei maar nog steeds op 2500 m hoogte en het is frisjes binnen.

Eten doen we terug op de vloer en met de handen ( ik toch, samen met de Bhutanese inboorlingen). Er zit wat meer variatie in het eten hier en voor toeristen wordt er net zoals in Nepal aangepast ( lees minder gekruid ) eten gegeven. Ik denk niet dat wij de gerechten die Sukram Modaal in Nepal of Sonam Modaal in Bhutan  eten geschikt is voor Jan Modaal uit België: onze smaakpappilen zouden onmiddellijk wegbranden. In Bhutan beschouwt men het eten lekkerder als het kruidiger is. Ze eten hier pepers, die overal op het dak liggen te drogen, met de kilo's. Eénmaal heb ik een boon met een groene peper verwisseld, per ongeluk. Ik heb er enkel op gebeten, niet ingeslikt en we hebben de brandweer bijna moeten bellen. Kortom, het 'echte'eten is voor ons niet eetbaar, maar de minder kruidige vorm ervan is zeker te appreciëren.

Ook dit dorpje van misschien 50 huizen heeft een erg groot klooster. We zien er monniken oefenen op grote blaasinstrumenten en in de tempel toont een monnik een blaasinstrument gemaakt uit het dijbeen van een mens. Ze hebben er ook een menselijke schedel waar ze water in doen, maar de monnik kan hem even niet vinden. ( zou ook bij Nadine kunnen gebeuren:" waar heb ik die schedel weeral gelegd") 

We ontmoeten in de woonkamer tijdens het middageten een Zwitsers - Boliviaans koppel en al snel krijgen we heel interessante tips voor ons bezoek aan Bolivia volgend jaar. Er worden zelfs contactadressen uitgewisseld van familieleden die nog in Bolivia (Cochabamba) wonen en ons zeker graag zullen ontvangen en helpen.

We besluiten om voor het avondeten te genieten van een hot tub ( heet houten bad) dat opgewarmd wordt met gloeiende stenen die al gans de namiddag op een vuur aan het opwarmen zijn. De hot tub is een diep houten bad dat in een houten barakje/hutje staat: ongeveer 40 cm van het bad steekt uit het hutje en het is daar dat de hete stenen na afspoelen in gelegd worden. Een houten rooster vermijdt dat je binnen in het bad met deze stenen in contact kan komen. Dit alles is in het dubbel uitgevoerd zodat je samen 'gekookt' wordt. Koelt het water wat af dan voegt men wat hete stenen toe. Een leuke ervaring op een boerderij in Haa. En nu avondeten: we zijn voorverwarmd, misschien kan het wat kruidiger vanavond.

Dag 9     Van Haa naar Paro via de Chele La pas

Via een mooie smalle weg klimmen we naar de net geen 4000 m hoge Chele La pas, de hoogst berijdbare pas van Bhutan. Het is mooi weer en we zien voor het eerst verschillende besneeuwde bergtoppen op grote schaal. Enkele kilometer verder stappen we uit voor een prachtige wandeling naar een nonnen klooster,dat op bijna 3700 m tegen de rotsen geplakt lijkt. De lucht is staalblauw, het zicht perfect. 

In de tempel zijn kortgeschoren nonnen bezig met het brengen van offers ( stukken fruit schikken in schalen). Kinley komt ons met de wagen ophalen niet ver van het klooster en dan is het nog meer dan een uur dalen. Jawel, de helling zijn hier een beetje langer dan in de Alpen. We zien hier trouwens toeristen die dit ( ik vermoed enkel de afdalingen) met de mountainbike doen. Dat moet echt plezant zijn want de hellingen zijn niet al te steil.

Na de middag bezoeken we het nationale museum en maken we alweer een mooi wandeling 'boven' Paro met zicht op de mooie, met rijstvelden bezaaide vallei, de Dzong en de lucht haven. A propos, als je op Youtube 'landingen in Paro' opzoekt zal je zien dat Paro tot de 10 gevaarlijkste luchthavens ter wereld behoort omwille van de nauwe valleien waardoor het vliegtuig zich moet zien te loodsen. Slechts 11 piloten mogen hier landen. Overmorgen, als we naar Bangkok vertrekken mogen we daar nog eens van genieten. Ons hotel ligt trouwens vlakbij het luchthaventje. 

Dag 10       Taktshang Goemba of het tijgersnest: hoogtepunt

Guru Rinpoche is rond het jaar 800 met een vliegende tijger naar deze plaats gevlogen om het klooster er te laten bouwen. Onze tijger wil niet starten en daarom doen we het te voet (en dat noemen we vooruitgang). Eerst een stuk met de wagen tot waar we de tempel 500 m boven ons tegen de rotsen zien hangen.

Het is weer aangenaam weer en het paadje dat vaak door het bos loopt is leuk en geeft regelmatig een ander zicht op het bouwwerk dat steeds dichterbij komt.

Dit is de Ankor Wat van Bhutan en nagenoeg alle toeristen die Bhutan aandoen en 2-3 uur kunnen klimmen bezoeken dit architecturaal wonder dat eind jaren negentig volledig afgebrand is maar ondertussen helemaal terug heropgebouwd werd. Ik ga me niet wagen aan verdere beschrijvingen en laat de foto's voor zichspreken. Eénmaal bij het tempelcomplex aangekomen moeten we wel onze rugzakken en fototoestellen afgeven.

Op de terugweg eten we op een terrasje met zicht op de tempels tegen de hoge rotsen: we zitten er wel een uur en raken niet uitgekeken.

We bezoeken nog een ruïne van de Drugel Dzong wat verder in de vallei: uitgebrand in de jaren vijftig van vorige eeuw en naar aanleiding van de geboorte van de troonopvolger ( op moment van dit schrijven 5 maanden geleden) is er beslist hem te restaureren. Een gigantisch werk dat net begonnen is.

We trakteren in de enige toeristische straat onze gids en chauffeur met een taartje en thee. Later op de avond hebben we samen ook een gezamenlijk laatste avondmaal dat aanvangt met kaarslicht. Voor het eerst valt de elektriciteit hier in Bhutan uit voor eventjes.

Dag 11 Paro Dzong en vlucht naar Bangkok

We ronden onze reis in Bhutan af met het bezoek aan de alweer impressionante Dzong van Paro en nemen afscheid van Sonam en Kinley in een hutje tussen de koeien, vlakbij de Dzong. Daar eten we de laatste passievruchten uit de tuin van Kinleys vader op , alsook en gele vruch zo groat als een kleine appel, waarvan we de naam niet kennen maar dat iets wegheeft van de mengeling van een peer en een vijg.

Rest ons enkel nog met het vliegtuig over de bergen te geraken om vanavond veilig in Bangkok toe te komen.

Mijmeringen over Bhutan en de Bhutanezen

Bhutan is net iets groter dan België ( ongestreken: moest men het kunnen platstrijken dan is het wel zo groot als Frankrijk). Omwille van grote hoogte verschillen op korte afstanden vind je hier zowel groenten en fruit dat je ook in België kan vinden ( bloemkolen, bonen, aardappelen, appels) als subtropisch materiaal ( rijst, bananen, passievruchten, papaya's en meer onbekend fruit).

De Bhutanezen zijn vrij schuw, zullen niet vlug reageren als je ze toespreekt: vooral de 30 plussers spreken nog geen Engels. Ze zijn heel religieus en aanbidden naast Boedha vooral Guru Rinpoche, die het Boedhisme naar Bhutan bracht en Zhabdrung, een Tibetaan die in de 17de eeuw de Bhutanezen verenigden en dus de eerste leider van Bhutan werd. De naam Bhutan komt trouwens uit het Tibetaans en betekent laag land ( Nederland dus eigenlijk). Dat is het vanuit het standpunt van de Tibetanen die op 5000 m leven. Het is maar hoe je het bekijkt.

Op dit ogenblik is India hun grote vriend: de Bhunase munt, de Ngultrum, is gekoppeld aan de Indiase Roepie en ze worden hier door elkaar gebruikt. Het Indiase leger heeft trouwens legerkampen in Bhutan, oa in Haa waren we er getuigen van. 

De levensstandaard in Bhutan is hoger dan in de buurlanden, maar als je een boerderij binnen stapt zie je al snel dat er nog een lange weg af te leggen is. Er zijn geen meubels, men slaapt op de grond, eet op de grond: enfin, de uitdrukking je kan er van de vloer eten krijgt hier een andere betekenis.

De toeristen die Bhutan bezoeken zijn meestal kapitaalkrachtige Aziaten ( 30000 per jaar) en Amerikanen en Europeanen ( 20000). Soms, als je in een groot hotel bent lijkt het of je op een cruiseboot zit: de gemiddelde leeftijd lijkt me boven de 60 jaar te liggen en de lenzen van de camera's gaan er in competitie met de fallussen die we in Punakha gezien hebben.  Niet echt mensen waar we graag mee omgaan, alhoewel er ook wel leuke uitzonderingen waren. 

Bhutan kan je dus ook relatief makkelijk bezoeken als je op pensioen bent en als over een jaar of 3 de verbindingsweg naar het centrum en het oosten van het land wat verder geasfalteerd is lijkt het een goede timing voor de aspirant toeristen. Begin al maar te sparen. Hopelijk heb je geen last van vlieg- en landingsangst.

     

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

greet en luc Pas ook op voor pikante mosterd. Ik dacht toen dat mijn schedel ging breken en mijn hoofd zou ontploffen! Een ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Ik weet dus ook 'min of meer' wat jullie bedoelen. Bangkok zal nu wel uitzonderlijk druk zijn als jullie daar aankomen. Hou elkaar maar goed vast dat jullie elkaar niet kwijtspelen in de menigte. En naar 't schijnt is het eten daar superlekker! Ben alweer eens benieuwd! Geplaatst op 24 Oktober 2016
Line Papa, jouw schrijfstijl vind ik wel fantastisch. Je hebt me al meermaals doen lachen ;) Dat van die peper die op een boon lijkt, deed me sterk denken aan wat ik heb meegemaakt ooit in Indonesië met zo'n broodje met groenten in... Ik begrijp wat je bedoelt! Voila, weer een land meer om aan te vinken op jullie "to visit-lijst"! Geplaatst op 24 Oktober 2016
gus van roey Als je dat allemaal leest en wat je ziet en doet ,is het toch fantastis bij na niet te geloven maar de beelden spreken boekdelen , de mensen zijn daar toch aanhangkelijk als dat leest ,wij wensen jullie verder een goede reis . Niet te veel schrik hebben met dat vliegtuigje . nu nog vele groetjes en een grote knuffels van ons bijde v & m Geplaatst op 22 Oktober 2016

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking