Reisverhaal «Centraal Chili»

Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Chili | 0 Reacties 07 Maart 2017 - Laatste Aanpassing 07 Maart 2017

Centraal Chili

1 maart:. Van de grond...

Het heeft gans de nacht geregend en dat is net wat we niet nodig hebben. We willen immers verder door het park rijden om het langs een andere kant te verlaten. Daarvoor moeten we echter 6 km slechte weg, waaronder 20 m zeer steil en vol met diepe putten, overbruggen.

" Gaat dat lukken zonder 4 wiel aandrijving?"

" entonces... als het niet geregend heeft"

Dit spookt door ons hoofd als de regen op ons dak tikt.

Als we opstaan regent het niet meer en na een korte wandeling door een Araucaniabos wagen we het erop.

De eerste km verloopt vlot tot we aan het steile stuk met putten komen. Ik raak niet boven en laat de wagen achteruit terug de helling afbollen.

Met wat takken proberen we de ergste bulten en putten wat weg te werken, maar daar is geen beginnen aan.

Als we een traject aan het uitstippelen zijn dat ons de meeste kans op succes geeft komt er een parkwachter langs.

Hij stelt voor om met onze wagen het steile stuk te trachten overwinnen.

Met een grote aanloop en in tweede versnelling zie ik Wica naar boven vliegen: ze komt echt los van de grond met enkele wielen maar ze haalt het. Nadine, die boven stond geeft de man een dikke knuffel.

Opgelucht zetten we de hobbelige tocht huppelend verder en rond de middag krijgt Wica na 2 dagen weer asfalt onder de wielen.

Het is tijd om Patagonië te verlaten.

We nemen de Ruta 5 richting Santiago. Dezelfde weg die we meer dan een maand geleden met een nachtbus in de andere richting genomen hebben. In de Bio bio streek zien we nog restanten van bossen die getroffen werden door de grote bosbranden een maand geleden.

We strijken neer in een weide met de hoop dat de boer vannacht geen agenten op ons afstuurt.

Het is al donker als plotseling een vrouw op ons afkomt. De boer heeft zijn vrouw gestuurd. Ze is vriendelijk en we mogen blijven overnachten.

2 Maart Lautaro

Lautaro was een jonge Mapuche indiaan die door de Spanjaarden opgevoed werd maar die zich vervolgens opwierp als leider van de Mapuches tegen de Spanjaarden. Hij werd door hen op jonge leeftijd gedood maar blijft een symbool voor het de onverzettelijkheid van de Mapuche indianen. Lautaro leefde in het begin van de 16de eeuw.

Straks meer over een andere Lautaro.

Via de Ruta 5 die van Puerto Montt in het zuiden tot Arica gans in het noorden loopt vervolgen we onze weg. We komen in de Maule terecht, waar we van de R5 rijden. In dit gebied wordt er veel fruit gekweekt en zijn er ook veel wijngaarden. We picknicken in een geurig eucalyptus bos. In dit gebied zien we ook weer vele hectaren bos die verwoest zijn door brand.

Vandaag nemen we trouwens de kaap van de 6000 km en bereiken we de 35ste breedte graad ( op het noordelijk halfrond komt dit overeen met Kreta.)

In Curico hebben we een afspraak met Raul Navarette Jara, de president van de cooperative die de Lautaro wijn produceert. Inderdaad, vandaar die inleiding. Oxfam wereldwinkels is de belangrijkste afnemer van hun wijn ( ongeveer 600000 l van de 1000000 liter die ze jaarlijks produceren). 23 wijnboeren met kleine wijngaarden van 3 tot 9 ha zorgen voor de druiven. Ze zouden op zichzelf nooit kunnen concureren met grote wijnhuizen. De cooperatieve zorgt trouwens ook voor de opleiding van de kinderen van deze 23 'socios'.

Raul, een kranige 72 jarige man, leidt ons ook rond in de 'bodega' waar de druiven in wijn veranderen. Op weg ernaartoe moet hij wel even bloemen afgeven bij een overledene en neemt hij ons mee naar binnen in het huis van de jonge vrouw die er in de (gesloten) kist ligt. Even een vreemde situatie voor ons.

Voor hem zijn de vrijwilligers van Oxfam zeer belangrijk en we krijgen niet alleen enkele flessen wijn, maar hij nodigt ons ook uit om bij hem thuis te overnachten. Een gezellige avond die begint met wijn en eindigt met Calvados.

Opmerking: in 2010 vond er in deze streek een aardbeving plaats. In Curico zijn enkele historische gebouwen nog steeds niet heropgebouwd. Gapende wonden in een mooie stad. Ook de Lautaro cooperative verloor dat jaar 200000l wijn omdat tanks beschadigd raakten. Deze tanks zijn ondertussen hersteld maar we kunnen nog goed zien wat de impact van de aardbeving was.

3 maart Pablo Neruda

We nemen afscheid van Raul en zijn vrouw en rijden naar het huis van Pablo Neruda ( bekende Chileense schrijver/dichter die de nobelprijs gewonnen heeft). Een mooie huis, waarvan het interieur deels iets weg heeft van een schip en deels van een trein, is gelegen op de rotsen aan de Stille Oceaan in Isla Negra, niet zo ver van Valparaiso.

Het ganse gebied doet trouwens erg Mediteraan aan, zowel qua uitzicht als temperatuur. We besluiten dan ook om hier in de buurt een plaatsje te zoeken om te overnachten. Dat lukt in Playa Quintay, waar we ons huisje op 20 meter van de branding plaatsen. Het regenweer van enkele dagen geleden is volledig vergeten en sinds we het merengebied verlaten hebben is het overwegend erg zonnig.

4 maart Viña del mar en vino al mar

We ontbijt picknicken aan de stille oceaan, die hier niet zo stil is omdat ze haar golven op de kust gooit. We vertrekken voor de lokale toeristen hier toekomen.

Vandaag komen we terug op de breedtegraad van Santiago, waar onze trip in Chili gestart is. We rijden naar Viña del Mar, een zusterstad van Valparaiso. Het is zaterdag en we besluiten Valparaiso links te laten liggen. Te veel volk, te nauwe straatjes en het wordt ook afgeraden met eigen vervoer. Bovendien zou de kans op inbraak hier significant groter zijn.

In Viña del Mar zoeken we een electrozaak die onze computer zou kunnen herstellen. Het blijkt echter dat dit niet mogelijk is. Bij deze geven we onze tocht om de tablet nog hersteld te krijgen op. De verkoper is wel bereid om via de PC de foto's die we de laatste weken genomen hebben van onze camera over te zetten op de USB stick. We kopen er een card reader voor de geheugenkaart van de camera, maar voorlopig krijgen we die ook niet aangsloten op de nexus of smartphone.

Viña del Mar is best aangenaam ( we zien er nog een reuzengrote levende "kerst"boom met kerstballen en een kerstster...) door zijn ligging aan de kust. Als we verder rijden zien we files toeristen op weg naar deze stad of Valparaiso. Wij zijn toch blij dat we daar weg zijn. Veel te druk voor ons.

Over golvende, soms steile wegen vervolgen we onze weg naar het noorden. Grotendeels langs de ruwe kust met kustplaatsjes waar nog een vakantiesfeer heerst alhoewel de scholen hier op 1 maart terug gestart zijn.

In Los Vilos zoeken we een camping, maar we vinden niets die naam waard en kiezen voor een appartementje aan de kust. Het stadje heeft een mooi strand naast grote stukken rotskust en is bekend voor zijn visrestaurantjes. De avond eindigt dan ook in zulk een restaurantje met een lekker glaasje wijn.... vino al mar....

5 maart cactussen in bloei

Een ochtendwandeling door het zeewater en een skype naar Belgenland vatten deze zonnige zondagmorgengoed samen.Het is dan ook na elven als we de nabijgelegen Ruta 5 terug opsnorren. Tegen een gezapige 90 km langs berg en dal en af en toe de zee.

Er staan geen bomen meer, die zijn vervangen door cactussen, waarvan er sommigen mooi fel rood in bloei staan. Na de middag wijzigen we onze koers en nemen een mooie slingerende weg door de Limari vallei. Volgens een bord langs de weg de meest noordelijke wijnstreek van Chili. Zo belanden we in Ovalle waar we na wat inkopen ( supermarkten zijn in Chili op zondag open) ons informeren over een weg naar Vicuña. Op de kaart is die maar erg dunnetjes ingekleurd,maar hij zou te doen zijn. We volgen in dit dorre gebied de rio Hurtado die ervoor zorgt dat de vallei zelf nog erg groen is. We rijden langs wijngaarden, olijf- en citrusbomen terwijl de dorre bergen meer rotsachtiger en hoger worden. De Andes komt weer dichterbij. We vinden een leuke camping met zwembad ( 10000 pesos) aan de rivier en de vriendelijke eigenares verwelkomt ons met een bord heerlijk zoete druifjes.

Hier eindigt ook ons hoofdstuk over centraal Chili en beginnen we aan De Elqui vallei en omgeving.