Reisverhaal «Chili: Merengebied»
Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general
|
Chili
|
0 Reacties
01 Maart 2017
-
Laatste Aanpassing 01 Maart 2017
25 feb. Rokende reus
Van Villarrica rijden we langs het meer verder naar het mooie Pucon met zijn mooie centrale plein met houten beelden van indianen. Vandaar kunnen we de rokende reus zien. De vulkaan stoot immers constant een kleine rookpluim uit. We besluiten dit van naderbij te onderzoeken en na de nodige bulten en putten zijn we met ons hobbelend paardje tot bij het skigebied op deze vulkaan gereden. We picknicken er ( het is nog steeds erg warm) met zicht op het meer ver onder ons en een andere vulkaan waar constant een bloemkoolwolk boven hangt.
Vervolgens via een andere ribbelende weg naar 2 prachtige 90 m hoge watervallen. Het is het schudden en beven waard.
Morgen plannen we om het PN van Huerquehue ( uitspraak zoiet als " werke hé") en we vinden al huppelend een prachtig gelegen camping vlakbij het park en aan een klein meertje.
Wat kaarsen, een glaasje wijn, de hangmat en een piepklein kabbelend riviertje op 5 m van onze camper maken de avond compleet. Qué lindo!!
Nu nog wachten tot het voldoende donker is om die prachtige melkweg boven ons te zien verschijnen.
26 feb. Araucania
Vandaag verkennen we te voet NP Huerquehue. De wolken hangen nog laag maar we klimmen er doorheen zodat we na enig klauterwerk de rokende reus in de verte boven de wolken zien verschijnen. We wandelen langs mooie meren maar het zijn vandaag vooral de bomen die onze aandacht trekken. Gigantische reuzen met een diameter tussen 1 en 2 meter. We bevinden ons in een streek die men Araucania gedoopt heeft naar de talrijke Araucania's die hier voorkomen. We hebben deze apenbomen al eerder gezien maar hier komen ze massaal voor en geven ze een prehistorisch tintje aan de tocht. We zien geen dinosauriërs, wel veel donkergroenkleurige hagedissen. Picknick tussen deze bomen aan Lago Patos. Op de terugweg staan we plots oog in oog met een groot beest....... bij nader toezicht blijkt het een koe te zijn! Wat doet die hier in het midden van een bos in een NP?
Moe maar voldaan bereiken we na meer dan 20 km de camping waar we snel in het meer duiken.
27 feb. De geest van de waterval: Ngen Trayenko
We verlaten het NP Huerquehue en rijden door een landbouwstreek naar een volgend NP iets verder naar het noorden en het lijkt op een warme zomerdag in België eind augustus. We zijn nog maar even in het NP Conguillo of het landschap verandert drastisch. De weg slingert door en langs lavavelden en de vulkaan Llaima (3125 m) torent boven ons uit . Zijn top is gedeeltelijk door wolken aan ons zicht onttrokken. We vinden een prachtig gelegen camping, heel rustig, met zicht op de nabijgelegen vulkaan die ongeveer om de tien jaar uitbarst. De laatste uitbarsting was in 2008 ..... Bij de instructies van de camping staat dat je je auto zo moet plaatsen dat je je snel uit de voeten kan maken. Een vulkaan uitbarsting, dat zou weer eens wat anders zijn. Ik leg me in mijn hangmat en wacht af.
De geest van de waterval nabij de camping is ons gunstig gezind. De camping draagt dan ook zijn naam: Ngen Trayenko.
28 feb De timmerman van het woud.
Bij het ochtend gloren kleurt de zon de dubbele vulkaantop oranje rood waardoor het lijkt alsof hij gloeit.
We vereren vervolgens het watervalletje dat van uit de hemel lijkt te komen met een kort bezoekje om Ngen Trayenko gunstig te stemmen, alvorens we ons terug op de zwarte lava wegen wagen met ons karretje.
Al snel vinden we een nog kleiner wegeltje naar Laguna Verde waar we gans alleen zijn en wat rondwaren. Een heel speciale locatie met tientallen dode boomstammen van een bos dat enkele honderden jaren geleden waarschijnlijk door een vulkaanuitbarsting vernield werd. Veel van deze stammen lijken erg geërodeerd en liggen of staan er vaak verwrongen bij. Het speciale vulkaanlanschap en af en toe het zonnetje maken het plaatje compleet.
Wat verder is er 300 jaar geleden een regenboogmeertje gevormd door een lavastroom. De kleur van het water varieert bij de steeds sporadischere zonnestralen van fel groen tot blauwgroen. Lago Arcoiris.
We rijden nu verder op een meer zanderige weg door een Araucaniabos tot we een campingplaats vinden. We krijgen te horen dat er regen op komst is en doen nog snel een korte wandeling naar een uitzichtpunt over Laguna Conguillo.
Onderweg zien we een rode specht aan het werk: de timmerman onder de vogels ( carpintero) is naarstig aan het werk en deze keer kunnen we hem wel vastleggen op de gevoelig plaat. Op de terugweg begint het te regenen en we verblijven de rest van de namiddag in ons van wielen voorziene huisje dat ons lekker droog en warm houdt. Door de regen en de hoogte ( 1000 m) is het een stuk frisser dan de vorige dagen ( 15)C?)
