Reisverhaal «Pokhara en omgeving»

Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Nepal | 3 Reacties 02 Oktober 2016 - Laatste Aanpassing 02 Oktober 2016

26 sept aankomst Pokhara via korte vlucht uit Jomsom

op het vliegveld zien we een aantal pieken van de Himalaya heel duidelijk:de Fish Tail en verschillende nummers van de Anapurna :Ze verdwijnen echter al snel achter de dagelijks opkomende wolken.

We wandelen langs het strand van het meer en besluiten een bus te nemen naar een ander meer ( Begas). Het meer is wel OK, maar er zijn geen gezellige restaurantjes in de buurt, dus snel een uur terug in de bus om 20 km af te leggen.

Het wordt een lazy afternoon en een rustige avond in Pokhara. We vinden dat we dit na de inspanningen van de afgelopen 10 dagen wel verdiend hebben.

27 sept zoektocht naar de Himalaya pieken tussen de wolken

Vandaag willen we die reeks giganten die we hier overal op foto's zien wel eens met eigen ogen aanschouwen. We steken met een bootje het meer over om vervolgens naar een stupa te klimmen, 300m hoger, van waaruit het zicht perfect zou moeten zijn. De hitte ( 30C+) wordt door hoge vochtigheid moeilijk te harden. Het zweet druipt van ons lichaam terwijl we door het bos naar boven klauteren. Het wordt al snel duidelijk dat we vandaag de himalaya niet zullen zien: weer verscholen achter de wolken. De Japanse vredesstupa is wel mooi.

We dalen langs de ander kant af en bezoeken er een mysterieuze grot en de Davis falls. Vervolgens met bus en benenwagen terug naar het hotel voor een siësta. s'Avonds is er een soort braderij in 'onze' straat die verkeersvrij gemaakt wordt: BBQ's worden bovengehaald en hier en daar live muziek en dans.

28 sept vervolg zoektocht Himalaya pieken en eerste ervaringen met de motorfiets in Azië

Tegen 5 uur 30 ben ik al op pad ( Nadine snurkt rustig verder) op zoek naar een plaats waar de bergtoppen zich laten verschalken. Uiteindelijk raak ik op de bovenverdieping van een huis van waaruit ik de bergen, niet geheel wolkenvrij, maar toch imposant kan zien. De man die me op zijn dak toeliet is een taxichauffeur en ik laat me terug voeren naar het hotel. 

We willen de omgeving wat verkenen met een motorfiets: aangezien ik eerder dit jaar voor het eerst in de buurtvan Maastricht kennisgemaakt heb met dit vervoermiddel besluiten we om eerst een makkelijke weg langs het meer te kiezen. Nadine voelt zich achterop niet echt op haar gemak. Met de billen dichtgeknepen ( voor zover dat gaat achterop). Al snel verandert het asfalt in een weg waar ooit asfalt gelegen heeft en waar we hotsend en botsend rijden van asfalt plek naar asfaltplek tot we aan een rivier komen. Echter geen brug, andere motoren en ook de schoolbus rijden door dit 50 cm diepe water. Dat risico wil ik niet nemen en we maken rechtsomkeer. Dan terug door de stad naar een kronkelende weg die ons steeds hoger in de bergen doet belanden. Rijstvelden en hier en daar enkele huizen. Nadat we even halt gehouden hebben en we terug willen vertrekken krijgen we ons stalen ros niet meer aan de praat. Batterij lijkt het begeven te hebben. Een vriendelijke man tracht ons te helpen ( hij spreekt enkel Nepalees) Terwijl hij een oplossing zoekt bellen we de man die ons dit toestel verhuurd heeft.

Het plan: de Nepalees trekt ons met een touw een kleine km verder van waar het gelukkig steeds bergaf gaat: We bollen dus geruisloos op onze zware fiets naar beneden tot we de verhuurder na een 7 tal km tegenkomen. De man pakt de bromfiets over en start hem zonder enig probleem (??!!§""&&) en we rijden met zijn motor achter hem aan.

Enfin onze eerste ervaringen met een moterfiets in Azië zullen we niet snel vergeten. Toch leuk te merken hoe behulpzaam de mensen waren ook al konden we moeilijk communiceren. 

Opnieuw een rustige namiddag/avond in Pokhara.

29 sept Pokhara - Sarangkot - Kande - Australian Camp: 5 uur stappen

We verlaten Pokhara voor 7 uur voor een trekking waarvan we zelf nog niet weten waar we zullen trekken en overnachten: 2 tot 3 dagen

Een taxi brengt ons naar Sarangkot waar we nog stevig moeten klimmen om tot aan het uitzichtpunt op de Himalaya te komen. Opnieuw zijn de wolken spelbreker, maar wat we zien blijft indrukwekkend.

Nadien wandelen we enkele uren over een heuvelrug en genieten we van het landschap: we worden aangesproken door kinderen die verbazend goed engels spreken en een eindje met ons meelopen. We zien mannen en vrouwen aan het werk aan het huis of in de velden ( vaak rijst) en zien ook leuken geitentafereeltjes met erg jonge geitjes. 

Door de lichte bewolking is de temperatuur ideaal voor de wandeling. Op een terrasje babbelen we even met een Oostenrijker die al 3 jaar alleen op stap is. Hij geeft ons enkele hints.

Na de middag een pittige klim over vaak een stenen paadje dat trapsgewijs omhoog gaat en ons doet denken aan een Inca trail: we lopen door een bosrijk gebied en krekelachtigen bestoken onze oren hier en daar met een hels getsjirp. We zijn voor 15 uur in Australian camp, net boven 2000 m. Als er geen wolken zijn heb je een prachtig zicht op de Himalaya.... mar er zijn wolken. We kunnen wel genieten van de prachtinge wolkenschakeringen die constant veranderenen en in de verte zien we Pokhara ( waar we een deel van onze spullen achtergelaten hebben) in het zonnetje liggen. We vinden snel een kamer incl.badkamer voor 500 RPS    ( 4,5 € !!) 

We besluiten naar het laatste dorpje,Pothana, voor het Anapurna gebied ( waarvoor we geen permit hebben) te wandelen: weer een leuke wandeling over een stenen paadje met trappen, bloemen, bemoste bomen,koeien en enkele waterbuffels. Dit dorp is de poort naar ABC ( Anapurna Base Camp 4300m). We hebben vernomen dat dit een leukere wandeling is dan het Anapurna circuit omdat er nog geen gemotoriseerd verkeer kan komen. Misschien voor een volgende keer.

Alweer een heel leuke dag waar we in contact kwamen met de gewone Nepalezen ( Maar ook met een koppel uit Alaska,Australiërs, de Oostenrijkers en nu zit ik te typen terwijl de Chinezen druk doende zijn aan de tafel vlakbij... maar dat is chinees voor mij.

Terwijl ik dit schrijf springen ze in paniek recht: aanval van bloedzuigers.Ik heb er daarstraks ook al enkele op bezoek gekregen en vanmorgen heeft de luchtmacht van Nepal in de vorm van een groot insect me gestoken in de hals. In onze kamer heeft Nadine net een 5 cm grote spin gezien: Ze heeft ze niet kunnen vangen en we zullen deze nacht dus met zijn drietjes doorbrengen...  Volgende week zijn we in Chitwan en daar mogen we s'nachts niet buiten komen omwille van Neushoorns, tijgers en krokodillen- we moeten dus alles een 'beetje' relativeren. Slaap wel.

Oei, het begint net te regenen, gieten, alsof alle wolken met tromgeroffel op het golfplaten dak van het restaurantje vallen. Mogelijk liggen ze nu op de grond en hebben we morgen een mooi zicht.

30 sept Australian camp - Damphus: 3 uur stappen

Boem, paukenslag - de Himalaya doemt om 5 uur smorgens op uit de nacht: eerst nog als donker silhouet tegen een wolkenvrije hemel, maar naarmate de zonsopgang dichterbij komt veranderen de kleuren: een prachtig schouwspel waar we lan naar uitgekeken hebben. Enkele minuten na zessen sta ik tussen meer dan 20 chinezen me te vergapen aan de zonsopgang in de Himalaya.

De Annapurna Zuid(7291m), Hyunchuli(6441m),Anapurna I (8091m) de Mardi Himal (5588) met daar net achter de Machhapuchhre of Fishtail( 6993m), de Annapurna III ( 7555m) en IV (7525m) en II (7939m) en de Lanjung Himal ( 6933m)

We ontbijten vervolgens buiten in het zonnetje met het zicht op al deze giganten ( de Fishtail ligt in vogelvlucht op zo'n 15 km van hier) en we krijgen gezelschap van 3 waterbuffels die op de weide waar wij ook zitten van hun ontbijt genieten. Zaaaalig. We nemen dan ook onze tijd om ons dit alles te laten welgevallen.

We besluiten de bergtop boven het Australian camp te verkennen met als hoop ook nog zicht te krijgen op de Daulaghiri. Al vlug ontmoeten we een man die ook naar de top moet waar hij een antenne moet controleren, besturen, bewaken... Hij is onze tijdelijke gids en voert ons langs een klein wegeltje door een spookachtig bos, omwille van alle mossen die van de bomen hangen. We zien de Daulaghiri niet ( wolken) en besluiten om met zijn tweeën verder te wandelen naar beneden in de hoop om in Pothana terecht te komen.

We volgen de vrij brede bosweg die maar daalt en daalt,maar na 20 minuten nog steeds geen zicht op Pothana. Aangezien we niets bij ons hebben ( kaart, drinken) en niemand weet waar we zijn besluiten we terug te keren. Het is voorbij 10 uur als ik mijn bottinnen en kousen uittrek en merk dat de Nepalese grondtroepen me te pakken gekregen heeft: op 6 plaatsen bloed ik en 1 bloedzuiger is nog vrolijk bezig om zich vol te pompen. Enfin, ik voel niets maar het duurt wel bijna 20 minuten voor het bloeden stopt ( de slimme beestjes gebruiken immers een antistollingsmiddel.) Volgende keer luister ik wel naar Nadine als ze me aanraadt om mijn broekspijpen in mijn kousen te steken....

De afdaling (400m) naar Damphus verloopt niet erg vlot: door de regen van gisteren zijn de rotsen en de kleigrond af en toe erg glibberig en voor het eerst donder ik met mijn smoel letterlijk in de kleigrond: buiten een scheve bril en kras op het brilglas en op mijn eergevoel is er geen schade.

De bloedzuigers blijven ons aanvallen: als je even stil blijft staan in het gras zie je ze op je schoenen kruipen richting vers bloed. We moeten er af en toe dan van onze schoenen of benen verwijderen. En ... ook al zitten broekspinpen in de kousen, toch vinden ze en weg naar het lekker rode sap.

Enfin, we hebben al leukere afdaling gedaan en we besluiten in Damphus te overnachten: alle hotels zijn nagenoeg leeg, lijkt het. 500 rps blijkt ook hier de standaard prijs te zijn.

Na het diner, komt een jonge Nepalese studente even bij ons zitten om wat te babbelen over Nepal, België. Een leuk gesprekje.

1 Okt Damphus - Astam - Pokhara: 6 uur stappen

Het heeft vanacht fel geregend maar zoals gewoonlijk alles weer OK tegen 8 uur: Vandaag vreten we kilometers tijdens een langzaam dalende trip.

Eén van de vele honden vergezelt ons bijna 10 km. Een man onder een rieten dakje spreekt ons aan en nodigt ons uit om bij hem te komen zitten.We krijgen Nepali Thee ( met melk dus) aangeboden en blijkt dat de man nog in Oostende gewerkt heeft in een Indisch restaurant.

We vervolgen onze weg en moeten , opnieuw onder begeleiding van een bereidwillige gids, ons evenwicht trachten te behouden op de 30 cm brede paadjes doorheen de rijstvelden: de man doet dit op tiënsletsen, zoals haast iedereen hier: wij hebben veel meer moeit met bottinnen en stok.

Vermoedelijk hebben we vandaag meer dan 20 km gestapt, maar afstanden schatten is toch erg moeilijk en de mensen hebben er ook geen besef van als je er naar vraagt. Zij rekenen in uren stappen.

2 Okt: Pokhara- Nadine spreidt haar vleugels.

Blijkbaar is het geluid van de donder in verhouding met de hoogte van de bergen: Jongens wat was me dat vannacht: alsof de bergen naar beneden donderden, samen met de gutsende regen. Opnieuw veel regen dus, maar s'morgens blauwe lucht en lekker zweterig weer: voorproefje van wat ons binnenkort te wachten staat in Chitwan.

We zijn vandaag net een maand onderweg en hebben al heel wat beleefd. Daar komt nog een toetje bij want Nadine gaat vandaag van de grond samen met een Engelsman, Alex. Ze worden naar Sarangkot gevoerd met een Jeep ( 700 m boven Pokhara) en ze duikt samen met Alex de diepte in: gelukkige hebben ze een parapente (duo) aan en na 20 minuten zweven landt ze en levert Alex haar veilig terug af bij mij. Ik sta haar immers op te wachten op de landingsplaats, een weitje van amper10 bij 40m op de oever van het meer van Pokhara. Even later hangt de lucht vol van parapenters: elke dag wagen zo'n 300 toeristen de sprong.

Dit is onze laatste dag in het leuke Pokhara, een levendige stad met de bekende  Lakeside wijk  vanwaaruit je allerlei activiteiten incl vele trekkings kan boeken. Hoef je dus niet reeds in Belg 

Opmerking: vanaf eind oktober is het veel droger en in de bergen  ook  een stuk frisser: dan zijn er nagenoeg geen wolken in kan je de monumentale bergen dagelijks bewonderen.

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Pokhara»

Pokhara en omgeving (13)

02 Oktober 2016 | Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Nepal | Laatste Aanpassing 02 Oktober 2016

  • DSC09215
  • DSC09248
  • G0050480
  • DSC09133

 

Plaats een Reactie

Gust van Roey -Teunen hallo alles nog in orde ,zo als ik kan lezen is het toch niet van de poes ,dat bloed dat ze komen aftappen kunt je toch missen.het is altijd niet goede dat je niet wil luisteren . hie alles nog in orde . groetjes Geplaatst op 03 Oktober 2016
Line Mama, nog maar eens een bevestiging dat ik op jou lijk: 2 jaar geleden rond deze tijd hing ik daar ook zo in de lucht, maar dan weliswaar in een ander continent ;) De tijd vliegt toch eigenlijk... nog 9 maanden te gaan! Het doet deugd om zoveel fijne dingen te horen over jullie medemens ginder, de mooie natuur en dieren. Dat doet telkens weer een glimlach verschijnen. Geplaatst op 03 Oktober 2016
greet en luc Zeg, ik begin stilaan wel wat jaloers te worden, hoor, vooral op dat toetje van Nadine. Je bent toch niet bang van die bloedzuigers, hé, Dirk. Ze doen je geen pijn en uiteindelijk moeten die beestjes toch ook eten,hé. Wat ga jij doen als er volgende week in Chitwang 's nachts een tijger aan je deur staat, of erger nog, een neushoorn ??. En dat je met die bromfiets niet door die rivier durfde rijden begrijpen wij al helemáál niet!???? Even ernstig nu; alweer ontroerd door deze prachtige foto's!! Geplaatst op 02 Oktober 2016

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking