Reisverhaal «ECO trekking in Noord Thailand»

Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Thailand | 3 Reacties 30 Oktober 2016 - Laatste Aanpassing 31 Oktober 2016

28 oktober ecotrek: Pooh Karen dorp

Voor het eerst reizen we in een groepje  van 7: 2 Nederlanders, 2 schotten en de Argentijns.Italiaanse Fernanda die beslist heeft om na de trek ons een stukje mee te volgen in het Noorden van Thailand). De anderen keren immers terug naar Chiang Mai. Thing is onze gids ( en kok) en we worden tot in de buurt van  Mae Sariang gebracht op 200 km van Chiang Mae. Ondertussen heeft Thing wat inkopen gedaan op een lokaal marktje. Na het middageten stappen we in de laadbak van een wagen die ons nog een half uur verder de bergen invoert tot we gedropt worden in een klein dorpje. Vanaf dan is het te voet verder langs steeds smaller wordende wegeltjes op en vooral neer over glibberige kleigrond. Plots krijgen we een tropische storbui over ons. Aangezien we nergens kunnen schuilen worden we kleddernat en als we in een dalletje door 20 cm diep water moeten ploeteren lopen ook onze waterdichte bottinen vol. Kletsnat bereiken we het Pooh Karendorpje waar we met zijn allen op een planken vloer zullen slapen in een kamer van 3 op 4 meter. De matras is hier nog niet uitgevonden. Ondertussen valt de duisternis en blijft het donderen en bliksemen in de verte.

Thing bereidt samen met de Karen famillie waar we verblijven het avondmaal in een wel erg donker keukentje op een open houtgestookt vuurtje. Het avondmaal wordt op de grond geserveerd onder een afdakje: rijst, groenten, erg kruidige vis en slang. Ze bieden ook 'Whisky' aan, een zelf bereid drankje.

Het is nog geen 21 uur als we ons bed (euh matje) opzoeken. Ik droom van de Indische Maharadja met zijn 12 vrouwen in zijn paleis in Jaipur tot een niet nader genoemde dame in de slaapkamer begint te snurken en ik merk dat ik nog steeds op een harde vloer onder een muskietennet lig....

29 oktober ecotrek: Bamboehuisje

Al bij al nog goed geslapen op de wijze van de monnik. Omstreeks zes uur wandel ik door het dorpje tot een vriendelijke man me roept AMI, AMI ( zou hij frans spreken?) en teken doet dat ik hem moet volgen. Mijn nieuwsgierigheid neemt de overhand en ik volg hem tot op het terrasje van zijn huis. Oh ja, alle huizen staan hier op palen: de dieren leven hier onder het huis. door kieren in de vloer komt het afval van het eten bij de dieren terecht ( vuilbak dus overbodig).

De vriendelijk man blijkt helemaal geen frans ( of engels of Nederlands of zelfs Thais) te spreken. De Karen hebben immers hun eigen taaltje. Hij komt met een grote schotel aanzetten met daarop in het midden een diep bord met soep en groenten en rond het bord rijst. Ik wordt geacht om samen met hem te ontbijten. Het soepje is best 'spicy' maar wel te genieten met de rijst. We babbelen een beetje met handen en voeten en daarna stap ik op na een vriendelijk 'thank you' in mijn beste 'Karentaal'. Wat een leuke spontane ontmoeting.

Omstreeks 10 uur beginnen we aan onze dagtocht: eerst nog langs kleine veldjes met rijst, tabak ( we krijgen een sigaartje met een mengsel van tabak en tamarind) en groenten,vaak op steile hellingen. Nadien door het bos waar een lange erg steile afdaling volgt. We kunnen onze stokken goed gebruiken en af en toe gaat er iemand tegen de grond ( waaronder ondergetekende). Deze inspanning op het steile glibberige pad wordt beloond met een picknick aan een bergriviertje met onze voeten in het water. Thing heeft vanmorgen noedels met tofu klaargemaakt en verpakt in bananen bladeren zodat ze nog wat warm zijn. Geen Aluminium folie hier: ECO trek weet je wel! Het bestek bestaat uit zelf gemaakte bamboestokjes.

We zijn nog maar net terug vertrokken als het regenwoud zijn naam weer eer aandoet. Iemand roept ' umbrella' en reikt een groot bananen blad aan terwijl de hemelsluizen weer helemaal opengaan. De af te leggen weg zou in droge omstandigheden al lastig geweest zijn. Nu met rugzak, stok in de ene hand en bananen blad in de andere is het vechten tegen de graviteit. Een gevecht dat we regelmatig verliezen. Als apotheose moeten we door en 20 m brede stroom waden: het water bereikt net niet de plaats waar onze 2 benen samen komen ( ik spreek even voor mezelf) en stroomt stevig. En dan zijn we op ons eindpunt voor vandaag: een mooi gelegen bamboe hutje op de plaats waar een zijrivier de stroom die we net overgestoken hebben vervoegt.

We trekken snel onze zwembroek en bottinen aan en amuseren ons wat tussen de rotsblokken in het zijriviertje: we waren ondanks de bananen bladeren toch al helemaal nat. Later op de avond neemt het debiet heel erg toe en kleurt het water diep oker: de regenbui van daarstraks passeert ons nu via het zijriviertje.

Sinds vanmorgen zijn er naast Thing nog 3 Karen mannen die het team wat groter maken. Ze dragen het voedsel en beginnen aan de voorbereidingen voor het avond eten. Onderweg hebben ze bamboe van diverse diameter geveld en daarvan maken ze nu allerlei hulpmiddelen: lepels, roerstokjes, schotels, bekers, potten om rijst in te koken enz.

Het avondmaal is weerom heerlijk en vindt plaats bij kaarslicht in het donkere huisje dat uit 1 kamer bestaat: nu even eetkamer, straks slaapkamer. We leren dan ook kaars te maken opnieuw met bamboe en een wiek van wc papier. Om 20h30 horizontaal op de bamboe vloer.

30 oktober ecotrek apotheose

Voor de 2de dag trekken we onze natte kleren en schoenen terug aan. Heet heeft geen zin om iets droogs aan te trekken want de zijrivier wordt voor deel onze wandelweg.

De tocht verloopt ofwel op de oever ofwel door het riviertje: een vorm van oevercanyoning. Dit gaat zo wel een uur door tot de rivier onder de grond verdwijnt... en wij ook. De begeleiders hebben met bamboe toortsen gemaakt en zo vinden we onze natte weg doorheen de grot en het water. We een speciale ervaring.

Aan het andere uiteinde van de grot nemen we afscheid van de 3 Karenmannen. Even verder opnieuw een lekkere picknick ( rijst in bananenbladeren: Thing is echt wel een goede kok en even verder worden we opgepikt en kruipen we in de laadbak van de wagen die ons naar de weg naar Chiang Mae voert.

Daar nemen wij en Fernanda afscheid van de rest. Wij gaan immers verder naar het noorden. We willen de bus naar Mae Sariang nemen tot we na een uur ontdekken dat er vandaag ( zondag) geen rijden. Dan maar liften- snel hebben we succes. Mogelijk heeft de bevallige verschijning van Fernanda hier iets mee te maken. ( ik duik alweer in een laadbak, waarin nog 3 mannen zitten die koeterwaals tegen me praten.) en een half uur later staan we in het leuke Mae Sariang. We zijn geladen als ezels en nemen het eerste hotelletje dat we tegen komen. Toevallig is het ook avondmarkt met mooie verlichting: we kopen er het ontbijt voor morgen. We hebben immers ticket gekocht voor de bus van 7 uur naar Khun Yuam. Diner met ons drieën aan de rivier die door Mae Sariang stroomt.

Besluit.

als je geen problemen hebt met muggen, spinnen, glibberige afdalingen, stortbuien, natte kleren en schoenen, een harde vloer om op te slapen, wandelen door riviertjes, hoge snijdende grassen, en eten van slang dan is dit zeker een aanrader. Wij zullen dit alvast niet snel vergeten.

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Eco trek Mae Sariang»

Eco trekking in Noord Thailand (15)

30 Oktober 2016 | Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Thailand | Laatste Aanpassing 31 Oktober 2016

  • RIMG0223
  • RIMG0211
  • RIMG0271
  • RIMG0268

 

Plaats een Reactie

Tom Steeds minder goesting om af te komen... :p Geplaatst op 04 November 2016
Gerrit Indertijd moesten we dat soort trekking ook doen. In het leger dan wel te verstaan. En nu zou ik ervoor betalen om het nog eens te doen. Oh ironie ! Geniet ervan ! Geplaatst op 03 November 2016
Greet en Maurits Prachtig wat jullie al gezien en gedaan hebben in 2 maanden. Proficiat voor de mooie foto's. Ze geven een duidelijk beeld van jullie activiteiten en van de mooie landschappen en bezienswaardigheden. Doe zo verder en wees voorzichtig. Geplaatst op 02 November 2016

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking