Reisverhaal «Centraal Vietnam: Hoi An en omgeving»

Rond de wereld in 10 maanden: Toernee general | Vietnam | 1 Reacties 02 December 2016 - Laatste Aanpassing 03 December 2016

28 nov.. Van Hanoi naar Hoi An

Na een vlucht naar Danang, 2 ritjes met rugzakken achterop een scooter en een bus met een gemotiveerde ADHD begeleider bereiken we Hoi An ( geen groet aan An maar een kuststad in centraal Vietnam) Dit stadje valt direct in onze smaak. Leuke gele/okerkleurige huisjes die vaak voorzien zijn van lampionnetjes en een rivier die zich splits en zo de stad in eilandjes verdeeld.

Op één van deze eilandjes vinden we een leuk hotelletje.

Vietnam is het land van de kleermakers en ik laat een kostuum maken, Nadine een jas. Morgen vroeg mogen we al terugkomen voor een eerstse pasbeurt.

Na de middag fietsen we door de vlakke stad en een nat landschap ( rijstvelden vermoeden we) naar het strand. Er is echter een stevige wind en van zwemmen komt er niets. Het strand wordt beschermd door reuze zandzakken waarop de golven vrij hevig inslaan. Regelmatig passeert er hier een cycloon. Dat moet bangelijk zijn wetende dat gans dit gebied nauwelijks boven de zee uitkomt. We weten nu ook waar de wind in Cat Ba de wolken naartoe geblazen heeft.

Er zijn overal erg veel toeristen, die vaak ook met de fiets of motorbike, rondtrekken.

Elke avond is er een nachtmarkt in de buurt van ons hotel en gans de stad wordt omgetoverd in een feëeriek kleurrijk schouwspel als de lampjes in de honderden ( mogelijk duizenden) lampionnetjes aangezet worden. Bovendien verkopen, vaak oude, vrouwtjes kaarsjes op een papieren vlotje die vervolgens op de rivier, waarvan het oppervlak vlak als een spiegel is, gedropt worden. Erg leuk om dit alles te zien.

Tijdens het avondeten, op een gelukkig overdekt terrasje, begint het even stevig te regenen. Nauwelijks het vermelden waard tot we merken dat de rivier zachtjes over de stoep tot op het wegdek buiten zijn oevers treedt.

Ondanks de transfers van Hanoii, via het moderrner Danang met zijn drakenbrug,was dit alweer een boeiende dag.

29 nov.    Pijpenstelen

Wat doe je als het een ganse dag regent. Gelukkig zitten we in in het leuke Hoi An en zijn er opties.

Na het ontbijt ( met kerstmuziek) gaan we het kostuum en de jas passen die we gisteren middag laten maken hebben. Dat gaat hier snel en er moeten nog enkele aanpassingen gebeuren.

Nadien volgt Nadine een les lampion maken terwijl ik wat door het stadje slenter.

In de namiddag gaat Nadine naar de kapper en ik krijg een voetmassage. Door mijn gekneusde ribben moet ik massages beperken tot de lagere regionen.

We vinden een leuk restaurantje voor het avondeten en nadien dwingt de regen ons binnen in een reggea bar. Op de avondmarkt kopen we een lampion en nadien vinden we een bar met een live optreden. Leuke muziek.

En dit allemaal omdat het hier nog regenseizoen is. Afwachten wat de volgende dagen gaan brengen. Een verkoopster vertelde me dat de zon ook af en toe eens moet relaxen....

30 nov.          Pijpenstelen deel 2

Gisteren regende het soms een hal uur niet of nauwelijks. Vandaag hebben ze een versnelling hoger geschakeld het regent constant en voor het eerst moeten we ook de regenbroek gebruiken.

We hebben een bezoek aan de tempels van My Son ( betekent “mooie bergen” maar door de regen nauwelijks bergen gezien) gepland. Het is een uurtje rijden met de bus alvorens we de bakstenen tempels uit de vierde tot 13de eeuw, waarvan de meesten in 1969 door de Amerikanen werden plat gebombardeerd, kunnen bezoeken. Een natte bedoening. Hier en daar zien we nog bommenkraters, nu vijvertjes. Dan bus en boot terug naar Hoi An voor onze laatste avond. We hebben immers besloten om dit natte laagland te ontvluchten voordat we een ark moeten bouwen.

1 dec.            Pijpenstelen deel 3

Onze vlucht uit dit regengebied gaat via Hue. We hadden een mooie tocht voorzien door de bergen met Nadine achterop de motor bij een gids en ik zelf op een tweede motor. Bagage zou naar Hue gebracht worden. Door de onophoudelijke regen zijn we verplicht om de bus te nemen.

Ook in Hue regent het en we kopen een ticket naar Savannaketh in Laos voor morgen ochtend.

Er volgt nog een natte wandeling door Hue, waar op de citadel na weinig te zien lijkt. 

2 dec            Terug naar Laos

Met een vrachtbus trekken we terug naar het aangename Laos. De bus is volgeladen met dozen en zakken en op de meeste plaatsen moet je dus je voeten zetten die dozen of zakken. Wij hadden hierover gelezen en waren goed op tijd zodat we weg een zetel hadden waar we onze voeten op de grond konden zetten. de geur van de ajuinen onder de stoelen moeten we erbij nemen. Zou goed zijjn voor de luchtwegen. Een monnik sleurt ook nog een bijna levensgroot boedha beeld op de bus. 

Toch gaat de elf uur durende tocht, inclusief visa aan de grens met Laos erg vlot. en aan die grens zien we voor het eerst in enkele dagen de zon terug.. 

Avondmaal in Savannaketh op de oever van de Mekong: De lichtjes aan de overzijde zijn van een Thais stadje maar het gaat nog even duren voor we terug zijn in Thailand. Als het weer goed blijft gaan we immers eerst in Laos nog verblijven op het Bolaven Plateau en op één of enkele van de vierduizend eilanden in de Mekong nabij de Cambodjaanse grens.

Mijmering over ons verblijf in Vietnam

We hadden wat schrik van het drukke Vietnam met opdringerige verkopers maar dit veel erg goed mee. Ja ze zijn met 80 miljoen en ik vermoed dat ze ook om naar het toilet te gaan de motor gebruiken hier in Azië dus druk is het wel in de steden. De mensen zijn hier niet meer opdringerig dan op andere toeristische plaatsen dus daar hadden we zeker geen last van. Het vietnamees is het eerste land dat ons alfabet gebruikt, dus we kunnen de woorden lezen maar we verstaan ze uiteraard niet.. Ook hier wordt er nauwelijks Engels gesproken. In het noorden zien we kerken, centraal in Vietnam meer Chinese tempels. Het lijkt me dat het communistische Vietnam ook het meest aanleunt bij China, alhoewel we zeker ook kapitalistische trekjes gezien hebben. We hadden beter moeten opletten met het bezoek aan centraal Vietnam: van oktober tot eind december is het vollop regenseizoen en dat hebben we gemerkt. Toch was het bezoek aan Hoi An de moeite waard, en dat geldt ook voor Sapa en Cat Ba. Een aanrader? Jazeker, maar als het kan in het eerste kwartaal van het jaar voor centraal Vietnam.