Reisverhaal «Zon, strand, zee en zwavelmodder»
Het jaar van de zomer: deel 1
|
Ecuador
|
0 Reacties
04 April 2008
-
Laatste Aanpassing 25 Augustus 2010
Vanuit Porto Viejo is het maar drie uurtjes bussen tot Puerto López. Het duurt niet lang voor we de Pacific terug naast ons zien. Het is lekker warm, de animatie op de bus (verkopers allerhande) is plezant en de view is super. We nemen onze intrek in Villa Colombia. Een leuke hostel van een gezellige Ecuadoriaanse familie. Heel vriendelijk en meteen bereid om ons een hele hoop info te geven. We verkennen het dorpje, wandelen wat over het strand en kijken geboeid naar de vissers die terugkomen van de zee. De oceaan is erg gul hier en enkele uren vissen betekent massa's vissen. Heel snel rennen de vissers met hun propvolle bakken naar de vrachtwagen. Ze moeten snel zijn want er zijn honderden kapers op de kust. Pelikanen, fregatten en andere zeevogels voeren met tientallen tegelijk duikvluchten uit en stelen heel wat visjes. Het is een spectaculair zicht. We installeren ons voor de zonsondergang. De zon heeft ons gezien en geeft het beste van zichzelf. Een etentje in Bella Italia maakt de avond perfect. We nemen het ervan en laten ons voeren door een van de vele grappige motortaxi's die hier de buurt onveilig maken. Niet te geloven dat we gisteren nog zaten te bibberen in onze bus van 3.30u, hoog in de Andes. Reizen kan toch plezant zijn hé. De volgende ochtend ontmoeten we tijdens het ontbijt de enige andere reizigster in het hostel. Alwara, een leuke meid waar Nederland terecht trots op mag zijn 
. Vandaag staat het nationaal park Machalilla in Manabi op het programma. Dit park bevat de laatste resten droog woud die er nog over zijn in Ecuador. We nemen de motortaxi en zetten de achtervolging in op Alwara, die in de taxi voor ons is gestapt. De wandeling door het woud is heet, maar meer dan de moeite waard. De uitzichtpunten over de stille oceaan zijn adembenemend. We klimmen tot de hoogste mirador en dalen vervolgens af naar het bijzonder mooie strand, Los Frailes. Snorkelen, zonnen en genieten, meer moet dat niet zijn. De avond sluiten we af is een Colombiaans restaurant 
. De volgende ochtend spreken we met Alwara af om naar Agua Blanca te gaan. Een klein dorpje bewoond door afstammelingen van de Manteño beschaving. We bezoeken het museum, de begraafplaatsen met urnes en bewonderen de vele keramische voorwerpen. Ook in dit geval gaat het om een zeer oude (pre-inca) beschaving. De bewonders hier zijn trots op hun afkomst, en terecht! De gids brengt ons naar een zwavelmeertje en nodigt ons uit om een bad te nemen 
. We twijfelen even maar laten ons niet kennen en gaan uit de kleren. Wanneer ook de gids en nog andere dorpsbewoners zich in de stinkende modder wentelen zijn we er gerust in. Het is geen verborgen camera. We lachen heel wat af, laten de modder drogen, wassen het terug af in de poel en voelen superzacht aan. Dit werkt dus echt! 's Avonds gaan we eten in het alom bekende restaurant El Delfin Mágico in Salango. De motortaxi brengt ons door de donkere nacht. Duizenden sterren begeleiden ons. Het is toch nog een heel eindje. Onze chauffeur blijft op ons wachten. Een biertje wil hij niet maar een frisdrankje gaat er wel in. Eenmaal terug thuis bedraagt de rekening voor de rit heen, het wachten en de rit terug, twee dollar. Nee, nee zo goedkoop komt hij er niet van af en we geven hem dan ook een flinke fooi. De volgende ochtend nemen we afscheid van Alware en nemen de bus naar Guayaquil want van hieruit vliegen we morgen naar Parque Nacional Galápagos! 
Hou je alvast klaar voor een hele reeks onwaarschijnlijke foto's!!!
