Reisverhaal «Inpakken voor gevorderden»

Onder mijn lentewolken | België | 4 Reacties 22 April 2015 - Laatste Aanpassing 09 Juni 2015

In Japan wil ik bewegingsvrijheid. Dat is voor een beroepssjouwer geen evidentie. Mijn rugzak is bij vertrek al geen pluimgewicht. Tips als 'neem drie slips mee' neem ik zelden ter harte. Wanneer ik het land van bezoek verlaat, laten de taxichauffeurs zich meestal kennen door mijn loodzware rugzak niet galant voor mij op te tillen.  Ze staan erbij en kijken ernaar. Ik show dan stoer dat ik het zelf wel kan. Zonder enige elegantie. Dat wel. 

Maar.

Ik wil me op mijn tocht door Japan vrij kunnen bewegen. Ik wil mijn rugzak kunnen opbergen in de lockers van stations en hostels. Als ik op de seconde op een trein moet springen, wil ik met mijn rugzak geen keurig queuende Japanners rammen. Of de trein voor mijn neus zien vertrekken (wegzweven, nu er een magneetzweeftrein is die 600 km/u haalt). Ik wil onderweg een stop kunnen maken om een kasteel of een tuin te bezichtigen zonder dat ik er overnacht. Ik wil geen ezel zijn.

Ik wil zoveel, maar wat is de uitdaging?

1) Licht pakken.

2) Weinig kopen onderweg.

Ik hoor er al een aantal luid lachen. Lezers die met mij al op stap geweest zijn of mij hebben zien thuis komen. Jullie mogen er geld op inzetten. Mijn streefdoel bij vertrek is een rugzak van 8 kilogram, het gewicht van mijn laptop en toebehoren inbegrepen.

        

Als jullie mee rekenen blijft er nog.... 4,5kg over. De uitdaging is groot. Ik hou jullie op de hoogte. Tips zijn welkom.

Bij de gedachte alleen al aan fase twee van mijn licht-onderweg-plan krijg ik een onrustig gevoel. Stress. In Japan gaan ze mijn ogen uitsteken met prachtige souvenirs, hebbedingen... Ik wil, ik wil... Gelukkig - tegennatuurlijk om hier van een geluk te spreken - zullen de prijzen eerder hoog zijn. Dat zal een remmende factor zijn en mee zorgen voor het welslagen van mijn plan. Tot in Tokyo (eindpunt van mijn reis) gun ik me twee extra kilo's (in mijn rugzak, de rest zal ook wel het geval zijn). Daarna laat ik me volledig gaan. Twee kilo prullaria? Ja, een volledige asceet word ik nu ook niet! 

***

In een rugzak van 40l zou alles moeten passen, lees ik in het bijgevoegde artikel. Ik neem toch mijn grotere rugzak mee om de reisaankopen mee naar huis te kunnen nemen. De schrijver is duidelijk mannelijk. Rokjes en kleedjes heeft hij niet nodig. Wel, de frisbee laat ik thuis!

Artikel Lonely Planet: How to pack light

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Hometown»

Wolken met een effectje (4)

06 Mei 2015 | Onder mijn lentewolken | België | Laatste Aanpassing 06 Mei 2015

 

Plaats een Reactie

Onder Andere Wolken Breng me niet op gedachten, Arjen :-) ... maar ik hou het in mijn achterhoofd! Geplaatst op 02 Mei 2015
Arjen In het ergste geval zou je souvenirs naar huis kunnen opsturen? Geplaatst op 01 Mei 2015
Anneleen @Patricia: help... my worst nightmare! Als ik al slaag in fase 1 zal ik al blij zijn! Geplaatst op 27 April 2015
Patricia Weinig kopen onderweg? :-) :-) ik was getuige op meerdere reizen en... dat wordt badend in het zweet wakker worden van al die nachtmerries waarin je allerlei leuks ziet passeren, maar ... er net niet aan kan met veel te korte armpjes :-) succes en ... sterkte ;-) Geplaatst op 27 April 2015

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking