Reisverhaal «Een zwak voor Yanaka»

Ten days in Tokyo | Japan | 2 Reacties 06 April 2017 - Laatste Aanpassing 10 Mei 2017

Ik wil Yanaka Ginza doorkruisen, ook al zijn er veel winkels waar je als toerist niets te zoeken hebt. In deze winkelwandelstraat zitten kruideniers en slagers, souvenirwinkeltjes, kappers en kleine kledingzaken naast en door elkaar. Ver weg van het blitse, luide Tokyo. De oude stadssfeer doet herinneren aan hoe Tokyo er vroeger moet hebben uitgezien, vóór de grote ketens en shoppingmalls de stad overnamen.

Ik wil naar Warakuya. Die shop waar ik me twee jaar geleden liet verleiden door de strakke vormen en kleuren van keramiek en porselein en waar ik gecharmeerd was door de kunstzinnige uitbater.  

Ik wil een kijkje nemen bij Short and Art. Ik leerde het winkeltje kennen via andere reizigers, maar zelf stond ik voor een gesloten deur. Intussen volg ik het doen en laten op Instagram en Facebook. Ongelooflijk wat een jonge artiest met een klein stukje hout en veel verbeelding kan doen. 

Ik zal in Yanaka door kleine straatjes dwalen, langs tempels en het oude kerkhof lopen, maar bovenal zal ik hier veel geld achterlaten. 

                             

***

De verleiding is groot, ook al staat deze wijk vandaag niet op mijn planning. Yanaka ligt immers om de hoek van het Ueno Park, dus waarom zou ik mij inhouden. Ik ben hier nu toch. Yanaka ontsnapte aan de grote aardbeving van 1923 die wel de rest van Tokyo platlegde. Ook tijdens de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog bleef het meeste hier overeind. Misschien is het nog spectaculairder dat de wijk de naoorlogse modernisering heeft overleefd. Dit trok veel artiesten en kunstenaars aan. Dit trekt mij aan. 

Het is niet alleen dat wat mij lokt. In elke straat bots je op een paar tempels. Geen grote schreeuwerige pagodes, geen rode poorten of schrijnen, wel mooie donkerhouten gebouwen met grijsgroene gewelfde daken. Veel van deze tempels zijn in de achttiende eeuw, tijdens een reorganisatieproject, van in en rond Tokyo naar hier verplaatst. De oudste is de Tennoji met zijn groot, bronzen boeddhabeeld. Vandaag stelen de kersenbloesems rond de tempels alle aandacht. 

                

De grootste kersenbloesem-attractie van Yanaka is het kerkhof. Sakura-dori is een brede laan die door de begraafplaats loopt en is afgezoomd met adembenemende kerselaars. Hun eeuwenoude takken verstrengelen zich halverwege met elkaar en vormen een felroze koepel. Ook tussen de graven groeien en bloeien de kerselaars. Wat een zalige rustplaats voor de doden. Binnen een paar dagen dwarrelen alle roze blaadjes naar beneden en vormen ze een zacht deken. 

In de hoofdstraat inspecteer ik of alles min of meer bij het oude gebleven is. Beneden aan de trap zit de vrouw met haar zelfgemaakte stoffen tasjes. Een groot contrast met de dure handtassenwinkel wat verderop. Omdat de mooie theewinkel vandaag gesloten is, ga ik zonder tussenstops naar de mooie-potjes-winkel. 

Twee jaar geleden was ik volkomen in de war. Overal kwam ik kommetjes met hetzelfde dessin tegen, maar tegen zo uiteenlopende prijzen. Deze oude verkoper had maar twee woorden Engels nodig om mij te overtuigen. "Handpainted", wees hij zelfverzekerd op de dure schaaltjes die ik heel zachtjes aan het aaien was. Toen ik eentje van de goedkope toren nam, verkondigde hij: "machine." 

Nu sta ik hier terug tussen de stapels kommetjes en koppen. Met dezelfde verkoper. Natuurlijk besef ik dat ik niets nodig heb, maar nostalgie komt met een prijskaartje. Hij doet het opnieuw. Deze keer zijn de matcha-theekommen mijn doelwit. Hij raadt de hele dure af. Die verkooptruc heeft een positieve uitwerking op mij. Met het eerste breekbare item op zak trek ik naar mijn volgende adresje. 

Gesloten. Op naar het volgende adresje. Woensdag sluitingsdag...

****

De regen van de afgelopen dagen heeft de kersenbloesems geen deugd gedaan. Ik wandel over een roze tapijt  wanneer ik een nieuwe winkelpoging in Yanaka onderneem. Deze keer checkte ik vooraf de openingsuren en sluitingsdagen.

Als ik Warakuya binnen stap, staat de verkoper gebogen over zijn toonbank. Enkele grijze haarlokken springen nonchalant uit hun sierlijke dotje. Het is dezelfde man. Dat ik hier twee jaar geleden ook was, stuntel ik in het Japans. Gelukkig schakelt hij vlot over op het Engels. Ik bekijk en betast de kommetjes en schaaltjes met de  drang van een junkie die hunkert naar stuf. Niets kopen is uitgesloten. 

In de theewinkel val ik voor theeblikken die een vrolijk jasje van washi papier dragen. Nog zo een van mijn zwaktes. In de papierwinkel Isetatsu word ik verleid door een vel chiyogami met een veld flamboyante bloemen op. Het traditionele felgekleurde papier is geprint met houtblokken. De motieven dateren uit de Edo periode. Hier geen massaproductie. Die exclusiviteit betaal je met een kredietkaart.

Als lunch hap ik snel wat fingerfood weg. Ik vink mijn winkellijstje af, terwijl ik nieuwe adresjes ontdek en aan mijn lijst toevoeg. En dan sta ik voor de etalage van Short and Art. 

               

Het is duur. Het is minuscuul. Ik draai rond mijn as in het piepkleine winkeltje. Kan ik wegstappen zonder te kopen? Ik ben hier nu. Twee jaar zit het al in mijn hoofd. Van wat zal ik het meest spijt hebben?. Ik koop twee minihuisjes. Ook al voel ik het in mijn portemonnee, ze zullen niet veel wegen in mijn bagage. 

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Yanaka»

Sakura, tempels en sfeer in Yanaka (29)

06 April 2017 | Ten days in Tokyo | Japan | Laatste Aanpassing 09 Mei 2017

  • Yanaka na de regen

 

Plaats een Reactie

Anneleen Bedankt, nonkel Antoine! Doet altijd deugd om te horen! Geplaatst op 11 Mei 2017
Antoine Fonck Wonderful! Geplaatst op 10 Mei 2017

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking