Reisverhaal «Hoe een kunstliefhebber in de bergen terechtkomt»

Japan 2019: rond Tokyo en Hokkaido | Japan | 2 Reacties 09 Juli 2019 - Laatste Aanpassing 28 Februari 2020

De laatste kilometers naar Gora gaan steil omhoog de bergen in. Ook al lijkt het eentje uit lang vervlogen tijden, de chauffeur stuurt het busje behendig door de bochten. Als ik uitstap aan het petieterige bergstationnetje krijg ik het benauwd. Ik zie een paar souvenirshops, een enkel restaurantje en vraag me af hoe ik het hier drie nachten ga volhouden. En het druiligere weer versterkt mijn gevoel alleen maar. Om er nog een schepje bovenop te doen, werkt de 4G-connectie niet. Gelukkig is het hier niet groot en vind ik snel mijn weg naar het hostel via een voetgangerstunnel naast het station.

Bij een warme kom noedelsoep klaar ik terug op. Dat kan van het weer niet gezegd worden wanneer ik heuvelopwaarts trek naar het park van Gora. De bergen zitten verstopt achter een grijze regensluier. De weersvoorspelling wordt er de komende dagen niet beter op. Niet dat ik er in de bergen op uit ging trekken. Wat kom ik hier dan zoeken?

Om negen uur sta ik als eerste aan de ticketbalie. Het Hakone Open Air Museum staat al lang op mijn verlanglijstje. In een groot park staan beelden en kunstwerken in verschillende genres en stijlen verspreid. Hoewel het een grijze dag is, houdt het op met regenen. Ik adem de geur van de ontwakende bossen diep in. Ze vormen de grens tussen het keurig afgereden gras en de onstuimige natuur van de bergen. Het geringste sprankeltje zonlicht zorgt voor een geheimzinnig samenspel van licht, natuur en kunst.

En dat is niet alles. Ik bezoek hier nog drie andere musea. Elk op zich de moeite waard. Het Okada Museum om haar chique keramiek en goudbeschilderde panelen, het Pola Museum of Art om zijn collectie westerse impressionisten en het Hakone Museum of Art voor zijn mostuin. Het oogverblindende groen heeft een hoge aaibaarheidsfactor. Ik ga door de knieën om van dichtbij te zien hoe mooi het mos is. Ik raak het ook eventjes aan. Een beetje stiekem, want ik weet niet wat de geplogenheden zijn. Op het mos lopen is alvast uit den boze. Niet dat er hier veel bezoekers zijn om mij op de vingers te tikken. Ook in het theehuis ben ik de enige klant. Ik krijg het plaatsje met het beste uitzicht toegewezen. Nippend van een dure kom matcha thee met blik oneindig op het mos.

Door het slechte weer en lichte vulkaanactiviteit rijdt de Hakone kabelbaan de dagen dat ik in Gora ben niet. Dat ik hier ook voor Fuji een tussenstop maak, is door de vele musea gelukkig aan mijn aandacht ontsnapt. Ik heb geen behoefte aan een extra schepje Fuji-ontgoocheling. Zonder het ontembare gebergte te trotseren, heb ik toch van de bergen geproefd. In de regen en mist, maar bovenal met heel veel kunst.

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Gora»

Kunst in Hakone (74)

10 Juli 2019 | Japan 2019: rond Tokyo en Hokkaido | Japan | Laatste Aanpassing 23 Februari 2020

 

Plaats een Reactie

Anneleen @Sylvia: in mijn hoofd slechts een kleine sprong :-) Geplaatst op 28 Februari 2020
sylvia Even een sprong van Luik naar Japanse bergen; moet kunnen... Geplaatst op 28 Februari 2020

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking