Reisverhaal «Instagramposts Japan 2019: dag 20-27»

Japan 2019: rond Tokyo en Hokkaido | Japan | 0 Reacties 28 Juli 2019 - Laatste Aanpassing 08 Augustus 2019

Hakodate: Sapporo - Otaru - Kushiro

24/7: Ik heb nog geen foto voor mijn verhaal. Ik heb ook geen verhaal. Op een reisdag is het moeilijk iets te verzinnen. Ik spaarde wat geld uit door op de bus naar Sapporo te springen in plaats van de trein te nemen. Ik doolde uren rond in winkelcentra tot inchecktijd. Niet dat ik dat erg vind. In de vrouwenslaapzaal maakte ik mijn bed op, met heimwee naar mijn hoteldagen. Ik at voor de derde dag op rij spicy miso ramen. Niet dat het een straf is. Ik dronk mijn glaasje sake en zuchtte dat ik nog een verhaal moest verzinnen.

***

25/7: View vanaf de Sapporo TV Tower. Ik kijk in alle richtingen over de stad uit en kies mijn favoriete kant. Het Odori-park loopt over de lengte van een tiental stratenblokken en lijkt op te gaan in een muur van bergtoppen. Zo zijn de steden in Hokkaido. Welke hoek je uitkijkt, je ziet in de verte de bergen, of de zee. De bezienswaardigheden in deze steden zijn eerder klein, maar de omgeving is groots. Machtig. Ik ben hier op mijn reis in Hokkaido meer in het dal dan in de bergen, toch geniet ik van wat de steden te bieden hebben.

***

26/7: Otaru, romantisch havenstadje waar alles draait om seafood, langs het kanaal struinen en glaswinkels afschuimen. Als het moet in colonne. De paraplu's verdringen elkaar. Ik eis ook zonder paraplu mijn plaatsje op. Ik ga eerst rauwe vis eten en dan schuilen in de winkels. In het Music Box Museum ben ik best veilig. Alhoewel. Alles is te koop. Als ik een muziekdoosje aan mijn oor hou, word ik melancholisch. Maar dat heeft ook een prijs. Ik weersta de deuntjes. Dat ik iets in glas uit Otaru moet hebben, is een feit. Anders heb ik alleen een grijze regenervaring als souvenir. 

***

27/7: Ik klaag niet. Vandaag is het Louise uit Taiwan die vindt dat de zon brandt. We zijn samen op pad in het Moerenumapark nadat we deze ochtend aan de praat raakten. Zij had geen plannen en ik nam haar mee op sleeptouw. Zij met haar paraplu. Ik steevast overtuigd dat de zon zou schijnen. Het park is het kunstwerk op zich. Ontworpen door Isamu Noguchi, half Japans-Amerikaans. Op het terrein van een vuilnisbelt creëerde hij een fusie van natuur en kunst, aantrekkelijk in alle seizoenen. In de winter skiën ze van de heuvels. Nu zijn het de waterpartijen die lonken. 

***

28/7: Ik tel af. Neen, ik wil nog niet naar huis. Nog drie nachten dorm en dan ga ik terug op hotel. Ik check vandaag in in mijn laatste hok. Ik heb het gehad met de slaapzalen die nooit verlucht worden, waar je niet weet of het dag of nacht is en waar je in de gemeenschappelijke badkamer op een tapijt van zwart haar staat. Mijn laatste hokje ziet er wel niet slecht uit. Het is geen stapelbed. Geen gewoel boven mij. En ik lig als enige aan het raam. Er is wel straatlawaai, maar ik heb tenminste licht en zeelucht.

***

29/7: De red-crowned cranes of Japanse kraanvogels zijn van de grootste, maar ook zeldzaamste in hun soort. Dat ik ze zo gemakkelijk kan spotten, komt omdat ze in dit park semi-wild leven. Ze hebben open kooien, maar worden wel dagelijks gevoederd. Alhoewel ik een sterk vermoeden heb dat ze gekortwiekt zijn. Anderzijds zijn er wel lege "kooien". Ik leer dat hun rode kruintje geen veren zijn, maar naakt vel is. Zoals de kam van een kip. De dieren zijn rank en statig. Als echte fotomodellen draaien ze gewillig hun kopje naar voor, links en rechts. Jammer dat ze niet kunnen lachen.

***

30/7: Ik tuf mee met de sightseeing trein die het Kushiro Shitsugen NP doorkruist. De moerasvelden zijn niet per auto bereikbaar. Als we langs de meanderende rivier rijden, vertraagt de stoomtrein. Mijn zitje aan het raam is ideaal om foto's te maken. Een bambi kijkt verschrikt op. Vandaag vieren ze het dertigjarige bestaan van deze treinrit. Er zijn mascottes, vlaggetjes en cadeautjes. Ik stap uit voor een view over de wetlands, bij het Hosooka viewpoint. Een prachtige dag met een mooi vergezicht. Een klein addertje... ik moet wel twee uur wachten op de trein terug. Maar ach, happy birthday Norokko train!

***

31/7: Ik verlekker me aan katte-don. Letterlijk vertaald als 'rijstkommetje naar eigen wens'. Rauwe seafood dresseer je bovenop sushirijst. Je kan zelf kiezen wat en hoeveel. In de verschillende stalletjes van de Washomarkt kan je langsgaan. Voor een plakje variëren de prijzen van 1 tot 10 euro. Het is het seizoen van de zee-egel, maar dat vind ik te sponzig. Ik kies lokale zalm, sint-jacobsvruchten en inktvis. Voor walvis pas ik. Hokkaido is het seafoodparadijs. Zo vers heb ik sashimi nog nooit gegeten. Ik drink er de beste misosoep ooit bij en sabbel zo lang mogelijk op de krabbenpoten die erin zwemmen.

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking