Reisverhaal «Instagramposts Japan 2019: dag 7-11»

Japan 2019: rond Tokyo en Hokkaido | Japan | 0 Reacties 12 Juli 2019 - Laatste Aanpassing 08 Augustus 2019

Hakone - Nikko - Tokyo

11/7 Vier musea in twee dagen: elk de moeite waard op hun manier. Het beeldenpark om zijn weidsheid, het Okada Museum om zijn chique keramiekcollectie en goudbeschilderde panelen, het Pola Museum of Art om zijn westerse impressionisten en het Hakone Museum of Art omwille van zijn mostuin. In verfstalen heeft mosgroen een donkere tint. Het mostapijt in deze tuin is oogverblindend groen. Je mag er niet op lopen, dus hou ik het bij aaien. Ja, je moet op je knieën gaan om te zien hoe mooi mos kan zijn. Vanaf het theehuis, blik oneindig op het mos. Weg met de ontmossing!

***

12/7 Op een regenachtige dag maak ik meer tijd voor eetpauzes. In het sobarestaurantje bestel ik tempura. Comfort food. Mijn buurman slurpt zijn noedels luid op. Bij mij gaat het er geruisloos aan toe. Een goede slurptechniek is nochtans onontbeerlijk. Lang tafelen lukt hier niet. Eens ik zit, vaak aan de bar als je alleen bent, komt het eten snel. Na mijn laatste hap ruimen ze vliegensvlug af. Vanuit de rij wachtenden vuren ze hongerige blikken op mij af. Koelbloedig blijven zitten, gaat niet. Na twintig minuten sta ik terug buiten, in de miezerige regen, bedenkend wat ik vanavond zal eten.

***


13/7: Derde keer, goede keer. Nikko stond al tweemaal op mijn reisplanning en het is pas nu dat ik er geraak. Het Toshogu schrijn ontgoochelt niet. Als je lang naar iets uitkijkt, verwacht je er soms te veel van. Ik ontdek alle hoekjes en kantjes rond de heiligdommen. Omringd door bomen die waarschijnlijk ooggetuige waren van de bouw van het schrijn. Kleurrijk beschilderd houtsnijwerk en veel laagjes schitterend bladgoud. Luxe op kosten van de bijgelovige. Je kan hier veel good luck kopen. Er zijn ook veel trappen. Geen idee of ik nat ben van de klamme regen of van het zweet.

***

14/7 Ik ga niet de dappere toerist uithangen. De regen valt royaal en ik ga niet op een opklaring wachten. Het zou overmoedig zijn. De vroegevogeltoeristen zijn gewapend met paraplu's. Ik doe er niet aan mee en keer terug naar Tokyo. Daar moet ik geen schrijnen in bossen en watervallen bezoeken. Onderweg staar ik naar weelderig groene rijstvelden die nu op hun mooist zijn. Eenden plonzen in de waterkanalen. Een reiger is op zoek naar een malse kikker als ontbijt. De regen is goed voor de natuur. Ik zal schuilen in shoppingmalls, de tempels van het kapitalisme, en tussendoor de zonnegoden aanroepen.

***

15/7: Aan de Bentendotempel overwoekeren lotussen de vijver. Ik zie een wandelpad waar ik niet bij kan, dwars door het lotusloof. Ik ga op onderzoek. Het maakt deel uit van Ueno Zoo. Nu ik er toch ben, schuif ik aan voor de reuzenpanda's. Eentje ligt te slapen, de andere zit verscholen. Wat een ontgoocheling. De Japanse Hokkaidobeer ziet er angstaanjagend uit, maar is aan het ijsberen. Een kraanvogel probeert uit zijn kooi te geraken. Alleen de gorilla's zien er relaxed uit. Alsof ze een praatje maken terwijl ze mensjeskijken. Ik sus mijn geweten in de Save-the-Pandashop. Ik wou gewoon lotussen zien.

***

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking