Reisverhaal «Groene oase, apenschool en hondenparadijs»

Honderd dagen rijst (2013-2014) | Thailand | 9 Reacties 12 Januari 2014 - Laatste Aanpassing 11 Februari 2014

Mijn ogen schieten vol. Ik zit nochtans gewoon in een minibus, van Surat Thani naar Khanom. Ik nam aan het busstation afscheid van Arjen en Jai, en overdenk de twee gezellige dagen die ik bij hen beleefd heb. Ik tuur door het venster omdat de minibus de stad verlaat langs de Monkey Training School. Ik zie de pijl waar je moet afslaan en stiekem hoop ik dat Pooh langs de kant van de weg staat te kwispelen. Als ik er vertrok, schrok ze van de aanblik van mijn gigantische rugzak en deinsde ze terug. Ik kon haar geen afscheidsaai meer geven.

***

In de Monkey Training School in Surat Thani ben ik niet in de aap gelogeerd, integendeel. De bamboechalets met romantisch rieten dak liggen in een frisgroene tuin. De lange, ranke stammen van de kokospalmen waaieren breed uit en houden veel vruchten gevangen, vlinders fladderen er onbevangen en vogels geven gratis concerten. Ik ben op bezoek bij Arjen, die ik leerde kennen via het forum Thailandkenners, en zijn vrouw Somjai. Tegen mijn steedse natuur in ben ik hier verzeild geraakt. Als je weet dat Arjen en Jai vijf honden hebben, een dozijn apen trainen en een homestay tussen het groen verhuren… Maar voor wie al een tijdje mijn blog volgt of me gewoon kent, weet dat ik dit sinds kort al eens vaker doe. Ik ben mentaal voorbereid en Arjen is op de hoogte – door mijn verhalen – dat hij een angsthaas over de vloer krijgt.

Arjen maakt er meteen werk van als we het domein oprijden. Hij laat de honden en dan vooral Zilver met mij kennismaken. Zilver is een Hollandse herder, een grijszwarte gestroomlijnde hond met bewakerskwaliteiten. Dangerous Dog hangt niet onterecht aan de poort. Bij de bevriende Nederlander Johan en zijn vrouw (die in Surat Thani een koffiebar hebben in een Zaans huisje, ernaast is hij een herenhuis aan het bouwen om een restaurant te starten) sprongen een drietal woeste Hollandse herders vervaarlijk op tegen hun kooien. Arjen haalde Zilver hier. Met mijn prominent aanwezige hondenangst van de afgelopen weken een grote uitdaging. Als Arjen en Jai in de buurt zijn, lukt het goed. Af en toe vergeet Zilver onze eerdere kennismaking en blaft ze terug angstaanjagend. Maar het gaat ook snel weer over. Tiger, in egaal tijgerkleur, en Singh, met een lijf en staart in plumeaustijl, negeren mij. De stokoude Jae-Dek met kale plekken en een onfris luchtje, komt graag onder de tafel liggen en ook Pooh waagt zich nieuwsgierig dichterbij. Ik mag over haar kop aaien. Haar zwartglanzende vacht en snoet hebben iets van een zeehond, met op haar achterhoofd een witte ruit. Ik smelt een heel klein beetje voor haar blik. Als Arjen de dag erop vertelt dat Pooh ’s nachts op mijn balkon geslapen heeft, vind ik het allesbehalve eng. Ze is een goeie slangenvanger…

Neen, geen school om apen te leren tekenen, zingen of dansen, wel een trainingscenter waar de apen opgeleid worden om kokosnoten uit de hoge palmen naar beneden te halen. The Monkey Training College werd opgericht door mr. Somporn Saekhow. In Thailand gebruikt men al meer dan 400 jaar apen voor de pluk van kokosnoten. Hij was de eerste die een school oprichtte om de apen te trainen. Dat is intussen vijftig jaar geleden. Volgens een vast programma met omschreven leerdoelen. Iets wat in het Thaise schoolsysteem nog steeds ongekend is. Somporn verfoeide ook de hardhandige manier waarop sommige boeren met de apen omgingen als ze fouten maakten. Hij haalde hieruit zijn inspiratie om enkel door middel van beloning de apen op te leiden. Een tactiek in evenwicht met de boeddhistische filosofie. Een zekere Dr. Ruang schreef het boek Learning from monkeys. Hij poneerde dat het onderwijssysteem zoals dr. Somporn Saekhow gebruikte op de apenschool een goed voorbeeld is voor de Thaise scholen. Dr. Ruang schopte het tot Minister van Onderwijs. Ik ga het boek proberen bemachtigen. De school dat is een apenkot … is toch niet zo ver gezocht.

Zijn dochter Somjai zet, na het overlijden van haar vader, zijn levenswerk met veel passie verder. Haar liefde voor de dieren gaat zelfs verder. Ze vindt dat apen niet bij mensen horen maar in de natuur. 99% van de Thaise kokosnoten wordt door apen geplukt. Het is dus ondenkbaar dat dit niet meer gebeurt. In volume zijn kokosnoten het grootste export product van Thailand. Vrijwel ieder merk zeep, shampoo en tandpasta heeft kokosnootolie als ingrediënt. Als de mens dan toch dieren gebruikt, moet het op een vriendelijke manier zodat de dieren hun waarde behouden. Daar werkt Somjai aan mee.

De boeren brengen hun apen hier naar school en betalen voor de opleiding die Jai hen geeft. Als ze afstuderen, zijn ze klaar om in het werkveld te treden. Het duurt ongeveer zes maanden om een makaakje op te leiden tot een volleerde plukker. Je kan een demonstratie bijwonen. Somjai neemt ruim de tijd om het leerproces te illustreren. De apen leren de kokosnoten draaien, de oogstklare kokosnoten herkennen, ingewikkelde knopen losmaken (ze beklimmen de kokospalmen aan een touw, als ze erin verstrikt raken moeten ze zichzelf kunnen bevrijden), meerijden achterop de brommer (de boer neemt zo zijn apen mee naar het veld) …

Het verblijf van de apen valt onder de schaduw van een gigantische ficus. Elke aap heeft zijn eigen huisje onder een blauw dak. De grotere makaken zitten rustig op een stuk kokosnoot te knabbelen. De jongere beestjes tuimelen, dartelen en klimmen gezwind de paal op waaraan ze hangen. De kleine deugniet zit enkel stil als zijn buurjongen hem vlooit. Een mooi schouwspel. Spelen met de aapjes... het kan, maar het moet volledig van de beestjes zelf uit komen. Heb ik even mijn hondenangst aan de kant gezet, voel ik toch enige terughoudendheid om me onder de apen te mengen. Arjen doet het voor. Hij zit op een bankje waar één van de aapjes bij kan. Die springt eerst rond en kruipt dan rustig op Arjens arm. Ik hurk en het aapje komt naar me toe. Zijn kleine vingertjes zijn lang en smal en voelen in mijn klamme hand koud aan. Hij kruipt op mijn arm en ik onderga hoe het wezentje me inspecteert met zijn doordringende blik.

De eerste avond neem ik intrek in mijn chalet als het al donker is. Het is pas de volgende ochtend dat ik de charme ervan volledig ontdek. Je verblijft niet alleen in een groene oase, je kijkt vanaf het balkon ook uit op het apenverblijf. In een hotel zit je clean en onpersoonlijk, in een guesthouse is het gezellig maar soms wat primitief. De homestay van The Monkey Training School combineert de gezelligheid en charme van een guesthouse met schoon sanitair. Ik kruip onder mijn klamboe in hemelbedstijl die in de chalet ophangt en val in slaap met op de achtergrond een koor van dierengeluiden.

Rond de apenschool ligt een gigantisch domein waarop Arjen zich uitleeft met het kweken van ananassen, bomen waaruit rubber kan geoogst worden en palmen die olie leveren om biodiesel van te maken. Het donkergroene loof van de kortstammige palmbomen vormt een dak en zorgt voor een feeërieke sfeer, ietwat bevreemdend. We maken een wandelingetje, op de voet gevolgd door de vier musketiers. Singh houdt met zijn korte pootjes de anderen goed bij. Zilver gaat niet graag buiten het domein wandelen. Arjen moet haar bemoedigend toespreken en motiveren. Zilver en ik delen iets, de onmetelijke angst voor blaffende honden… Dat schept een band. Die immense hond heeft nu iets kleins. Die bange ogen. Voor heel even maar.

***

Ik ben nog geen kilometer onderweg als ik besef dat ik vergeten ben om een flesjes kokosolie te kopen. Een zuiver product dat Arjen en Jai zelf maken. De olie kan zowel als cosmetica (bodylotion, olie voor in het haar, maar ook als mondwater) gebruikt worden als in de keuken (gezonde olie voor dressings, bakken en frituren). Een excuus om terug te keren, heb ik nochtans niet nodig… Om in de ochtend te genieten van zelfgemaakte yoghurt, avondenlang te kletsen bij een biertje, heerlijk te eten, en om op bezoek te gaan bij the frangipani man en zijn schattige vrouw Noi. Maar dat is een ander verhaal.

Extra info op www.firstmonkeyschool.com

Forum: www.thailandkenners.nl

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Surat Thani»

First Monkey School en Homestay, Surat Thani (15)

12 Januari 2014 | Honderd dagen rijst (2013-2014) | Thailand | Laatste Aanpassing 12 Januari 2014

  • Makaak met een korte staart, of krulstaart of vark
  • Bougainvillea en bamboechalets
  • Singh en Poo

 

Plaats een Reactie

eliane Wij zijn terug bijgelezen en hebben foto's bekeken. Kijken al uit naar de volgende verhalen. Veel groetjes vanuit Houtem. Geplaatst op 14 Januari 2014
Arjen https://www.facebook.com/MonkeyTrainingCollege http://firstmonkeyschool.com/multimedianl.html Het schijnt dat kruislinken heel erg goed helpt om hoger op de google lijst te komen. Ik vind die sommetjes die onder dit veld staan overigens wel heeeeel erg moeilijk! Geplaatst op 14 Januari 2014
LUT Zo'n ervaring, met een tof verblijf, een sympathieke gastvrouw en heer, smaakt naar meer. Geplaatst op 13 Januari 2014
Anneleen @Patricia: voor als Tara wat groter is hé! Geplaatst op 13 Januari 2014
Patricia Waauw wat een zalige locatie met al dat groen en die hondjes en aapjes die niet agressief zijn en waar je aan kan komen. Geweldig! Wou dat ik erbij was. Zou me hier geweldig in mijn sas gevoeld hebben Geplaatst op 13 Januari 2014
Torra Wat een paradijsje daar hè? Fijn dat je nu wat anders tegen blaffende honden aankijkt. Die zijn gewoon ook bang! Geplaatst op 13 Januari 2014
Lieselot Grensverleggend! Mooie foto's ook, je straalt :) Geplaatst op 13 Januari 2014
Antoine Fonck Pascal Smet zou er wellicht nog iets kunnen van opsteken. Geplaatst op 13 Januari 2014
arjen Wat een leuk verhaal! Als je de olie komt halen, we hebben ook wel een exemplaar van het boekje "learning from monkeys" Geplaatst op 12 Januari 2014

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking