Reisverhaal «Songkran in Bangkok»

Honderd dagen rijst (2013-2014) | Thailand | 13 Reacties 13 April 2014 - Laatste Aanpassing 14 April 2014

Langs mijn neklijn ontstaan waterlopen die in verschillende stroomversnellingen mijn rug afreizen en allemaal samenkomen aan... ja, daar ergens beneden aan het heiligbeen. Vanaf mijn knieholtes sijpelen de rivieren oeverloos en richtingloos naar beneden. Ik lever nochtans geen fysieke inspanning. Ik zit op een bankje bij Wat Benchamabophitr, de marmeren tempel, de boel een beetje gade te slaan. Tijdens het hete seizoen is dat voldoende activiteit. 

Nat worden zal ik vandaag hoe dan ook. Door zweet, door de voorspelde onweersbui of door Songkran, het festival rond het Thaise nieuwjaar. Het feest draait om gelukwensen voor het nieuwe jaar en om een bezoek aan de familieleden, meer specifiek het eren van de ouderen. Bij deze gelukwensen giet men traditioneel een kommetje water over de handen. Vandaag vertaalt dit zich in heuse watergevechten waar toeristen gretig aan deelnemen. Er aan ontkomen is een uitdaging.

Nu zit ik veilig bij de tempel. Een paar kinderen lopen rond met een klein waterpistool, maar in deze heilige omgeving houden ze zich gedeisd. Jammer, een fris waterstraaltje zou deugd doen. Ik zit, zweet en kijk. Er bungelt een wapen aan de heup van de politieagent, in een plastic zak draagt hij een waterpistool in mitrailleurformaat. Boys will be boys

Vandaag probeer ik me niet te ergeren aan de foute kleding van toeristen. Fout betekent niet hawaïhemden. Integendeel. Mannen en vrouwen gaan vandaag op hun paasbest naar de tempel, en dat is vaak gekleed in gebloemde hemdjes in schreeuwerige kleuren. Ik heb het over topjes en shorts. Achter een gids loopt een kudde Koreanen met daarentegen heel veel kleren aan en weggestoken onder parasols. Maar ik kijk naar wat de Thai doen. 

Ze offeren, knielen en buigen. Ze wassen boeddhabeelden door er kommetjes water over te gieten, ze bevrijden vissen en voederen ze, ze vullen potjes aarde en gieten ze uit om een gigantische stoepa te maken die eerder lijkt op een bruidstaart. Ze prikken er gebedsvlaggetjes in. Boeddha wordt bedankt voor het afgelopen jaar en moet gunstig gestemd worden voor het komende. 

Het feest duurt het langst in Chiang Mai. Daar houden ze het een week vol. In Bangkok vieren ze twee tot drie dagen. Exact mijn drie laatste dagen en dat heeft consequenties. Er zijn veel plaatsjes gesloten, sommige straten zijn een groot waterfestijn en het is er heel druk. Mijn gewone doen en laten  - de straten afdweilen - zit er nu niet in. Alhoewel letterlijk wel mogelijk. 

Ook in mijn guesthouse Shanti Lodge maken ze tijd om Songkran te vieren. Het restaurant is tussen 13u en 18u30 gesloten. Ze houden een watergevecht in de straat, hun muziek - en ook verder in de straat - staat luid. Gelukkig weet ik dat na tien uur 's avonds alles terug stil is. 

Tuktuks met toeristen in zijn slachtoffer nummer één. Of de open raampjes van wagens. Achterin de pick-ups zitten ze gewapend met waterpistolen alsof ze op tanks zitten. Met alles wat beweegt als doelwit. Op mijn tochtje krijg ik wel water op mij, maar ik geraak betrekkelijk droog terug thuis. Omdat ik niet begin te gillen als ik wat water op mij krijg, hebben ze het niet op mij gemunt. Het water doet deugd. Tenminste als het fris is. Of het proper is, daar wil ik niet over nadenken. Het witte goedje dat ik op mij krijg, vind ik minder geestig. Het water wordt gemengd met talkpoeder, witter dan wit als schoonheidsideaal. Ze wrijven het op elkaars gezicht of in verdunde versie kieperen ze het ook over de voorbijgangers.

Drie keer stapte ik tijdens mijn reis het nieuwe jaar in. Ons nieuwjaar, dan eind januari het Chinese en nu zetten we het Thaise nieuwe jaar in. En misschien start op 16 april wel mijn nieuw jaar... het jaar na de grote reis...

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

 

Plaats een Reactie

Anneleen Ik zoek wel een manier om deze blog levend te houden, ook wanneer ik niet op reis ben - in gedachten vertoef ik vaak in andere oorden, dus dat moet nog wel schrijfstof opleveren! Bloggen over het Lyceum... zou wel geestig zijn... maar ook delicaat! Geplaatst op 14 April 2014
Julie Alweer mooi, Anneleen! Dankjewel voor die leuke lectuur de afgelopen maanden. Die zal ik missen, maar 't is wel een troost dat jij terugkomt ;-) (Misschien eens een blog over 't Lyceum beginnen? Het lijkt me de enige mogelijkheid om ze allebei te hebben: Anneleen én de verhalen.) Een hele goeie terugreis en ... tot dinsdag! Joepie! Geplaatst op 14 April 2014
Anneleen @Annick: Ladakh Geplaatst op 14 April 2014
Annick Een heel goede terugreis toegewenst. En... wat brengen de nieuwe wolken? Vele groetjes:-) Geplaatst op 14 April 2014
Lieselot Gelukkig niet telkens een jaartje ouder ;)! Geplaatst op 14 April 2014
Anneleen Leuk, jullie zijn mijn motivatie om te schrijven... maar niet getreurd.. ik blijf schrijven en in juli ben ik alweer onder andere wolken! Geplaatst op 14 April 2014
Anneleen @Xaveer: dat klinkt aanlokkelijk... en ik kijk er naar uit hoor, voorlopig lijkt het vreemd, die eerste stappen terug op school, maar ik weet dat dit maar 5 sec zal duren, of beter nog 1 sec! Tot binnenkort!! Geplaatst op 14 April 2014
Mojo Dank je Anneleen!!! Ik zal het gaan missen na bijna een jaar je gelezen te hebben. Geplaatst op 14 April 2014
Maria Gommers Bedankt voor je leuke verhalen. Je bent echt een goede verteller en schrijver; ik kan me alles levendig voorstellen ! Kom veilig thuis ! Veel liefs, Maria Geplaatst op 14 April 2014
Xaveer De Boeck Een leuke afsluiter. We zullen je thuis verwelkomen met een natje en een droogje. Geplaatst op 14 April 2014
Torra Toch wel leuk om dit een keer mee te maken. En idd mooi beschreven. Ik zal je verhalen gaan missen! Maar niet voor lang hoop ik.... Geplaatst op 14 April 2014
Anneleen Bloos, bloos... en nonkel Antoine, bedankt om trouw mijn verhaaltjes te lezen! Geplaatst op 14 April 2014
Antoine Eerste alinea: getuigt van literair talent ... . Moet je toch eens naar uitkijken. Geplaatst op 14 April 2014

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking