Reisverhaal «Sydney, Circulair Quay & Sydney Opera House»

Sydney | Australië | 0 Reacties 12 December 2016 - Laatste Aanpassing 02 Januari 2017

12 december, maandag, Sydney, Circulair Quay & Sydney Opera House

Sydney, die stad spreekt tot de verbeelding. De plek werd in 1770 ontdekt door Kapitein James Cook. Er werd een kolonie gestart en rond 1830 had de stad banken, markten, straten én een georganiseerd politiekorps. Iedere week kwamen er schepen uit Europa met Ieren, Engelsen en andere Europese migranten die een nieuw leven zochten in een nieuw land. Ook door de goudkoorts zijn er veel mensen het land binnen gekomen. Sydney is nu met bijna vijf miljoen inwoners de grootste stad van Australië. Dat er vooral veel Ieren en Engelsen aankwamen is nog steeds heel goed merkbaar, iedere hoek van de straat heeft een pub, je hebt hier het gevoel in Groot Brittannië te zijn. Elke avond Happy Hour, behalve in de weekends, dan zitten al die pubs sowieso afgeladen vol. Dat de stad multicultureel is zie je ook aan de ontelbare eethuizen met vooral Europese en Aziatische invloeden.

Sydney heeft nog veel goed bewaarde gebouwen, in de 19de eeuw opgetrokken in veelal donkerrode baksteen of bleke zandsteen, ondersteund door gietijzeren pilaren en voorzien van veel smeedijzeren decoraties. Oude fabriekspanden of opslagplaatsen hebben nieuwe bestemmingen gekregen. Victoriaanse huizen worden nog steeds met zorg opgeknapt evenals de vele kleinere rijhuizen. Dat maakt vooral de randsteden heel aantrekkelijk, gezellig en voor ons Europees herkenbaar. Maar dé attractie is natuurlijkheid Sydney Opera House en de vlakbij gelegen Sydney Harbour Bridge. Ook dé plaats waar dagelijks een gigantisch cruiseschip aanmeert.

Wanneer we aankomen aan de Circular Quay, de haven van Sydney, zien we de Sydney Opera House door haar typische vorm en de bijna witte kleur meteen liggen. Vanop afstand ziet het gebouw er klein uit maar wanneer we dichterbij komen wordt het alsmaar imposanter. Het bouwen ervan bracht heel veel problemen met zich mee, niet alleen technisch maar ook financiëel, maar nu is de Sydney Opera House terecht hét symbool van deze stad. En omdat we nieuwsgierig zijn naar de beruchte akoestiek boeken we twee tickets voor een optreden volgende week!

Vanuit Circular Quay vertrekken een groot aantal ferryboten. Hier is het niet alleen druk door de vele toeristen maar ook door de forenzen die vanuit de nabijgelegen steden hier komen werken. En op zondag zijn de prijzen zeer democratisch dus goed voor ons om de omgeving te verkennen. We varen westwaarts, in een stevige wind, over de Parramatta rivier. Grote en kleine zeilboten laveren kriskras langsheen hun gemotoriseerde broertjes. Er varen taxiboten en vrachtschepen. Ferryboten volgen elkaar als een trein en zelfs af en toe zien we een watervliegtuig scheerlings over de schepen op het water landen. Villa's liggen in de zon te schitteren met aan het uiteinde van de mooi aangelegde tuinen een pier en bootshuis. Vroegere havengebouwen zijn omgetoverd tot riante appartementsgebouwen. Het lijkt of iedereen in deze omgeving in weelde leeft. Hier, aan de waterkant, zijn de luxeverblijven van de welgestelden. En het zijn er veel.

Naarmate we de stad verder achter ons laten worden de huizen kleiner, zijn de tuinen geen parken meer en liggen er kleinere pleziervaartuigen. Maar het blijft gezellig, aantrekkelijk. Eens terug aan de haven nemen we een ferry naar Watson Bay, één van de oudste vissersdorpen van Sydney. Watson Bay is een mondaine badplaats en we maken een prachtige wandeling over de kliffen. De zilveren schittering over het water maakt het uitzicht sprookjesachtig. Ver van de drukte aan de kleine haven vinden we een rustig terras. Het is goed toeven hier.

Ons verblijf, een kleine studio die we huren via Airbnb, ligt op een halfuur treinen van Circulair Quay. Petersham is een kleine gemeente waar het rustig wonen is. 

Ik ga op zoek naar een supermarkt, ontbijt kopen. Bakkers en slagers zijn ook in Australië amper te vinden. Lekker brood vinden we nergens en we zijn het gaandeweg gewoon geworden muesli of havermout met fruit en melk te eten. Dat is trouwens ook handiger mee te nemen in onze bagage dan brood en confituur... . Enfin, boodschappen doen dus. Ik hou van de sfeer van deze plek, dorps, alles kleinschalig, houten huizen met weerom veel smeedwerk, gietijzer en regelmatig ook ramen in loodglas. Scholen zijn altijd imposante gebouwen waar de kinderen in uniform onder de bomen spelen. Zonder uitzondering dragen de meisjes een grote zomerhoed, alle jongens een pet. Iedereen beschermt zich tegen de zon. Terug 'thuis' ontbijten we in de kleine tuin en overleggen met de eigenares wat te doen tegen de kakkerlakken die nu ook al uit onze toilettas kruipen. Na vier dagen pakken we in en verhuizen we naar een ander verblijf midden in de stad. Van daaruit kunnen we makkelijk te voet de wijken verkennen zoals bv The Rocks, een levendige, goed gerenoveerde havenwijk. We drinken er een prima getapte pint en plannen de komende dagen. Sydney is ons nog niet kwijt.