Reisverhaal «Beijing ontdekken»

Beijing | China | 0 Reacties 24 Juni 2016 - Laatste Aanpassing 09 Juli 2016

Beijing, het vroegere Peking

Met meer dan 21,5 miljoen inwoners denken we aan te komen in een zwaar vervuilde stad. Op het enorme stationsplein is het weliswaar zeer druk maar de lucht is helderblauw. De hitte valt als lood uit de lucht, onze ogen moeten wennen aan het scherpe licht. De straat kruisen blijkt al een eerste hindernis, daarvoor moet je de passerelle over en met onze bagage die trappen op is weer een oefening in gewichtheffen. De brede wegen ruimen plaats voor kleine woonstraatjes en we vinden snel het Peking Station Hostel waar we vijf nachten zullen blijven. De mooie ontvangst- leefruimte waar een massa bloemen en planten staan is, samen met de vriendelijke receptioniste, uitnodigend. Onze kamer weliswaar superklein maar met alle nodige comfort. Het zal hier goed toeven zijn.

We maken kennis met Beijing door de nabijgelegen hutongs op te zoeken, traditionele wijken die tot de oudste woonkernen van de stad behoren. Om er te komen moeten we langs een erg drukke winkelstraat waar o.a. dezelfde winkelketens als in Europa te vinden zijn. De tegenstelling vroeger en nu is weerom zeer duidelijk.

Wonen in een hutong heeft zijn voordelen. De smalle straatjes bieden beschutting tegen de zon en de wirwar van steegjes werken als het ware als een geluidsdemper waardoor het rustig wonen is. Overal staan bomen en de mensen zijn vindingrijk in het gebruiken van blikken en potten om waar maar kan planten neer te zetten. Poedels zie je bijna bij elk huisje. Als ik achter mij geblaf hoor blijf ik stokstijf staan! Blijkt het een kleine hond te zijn... . En ik die daar vroeger nooit bang voor was, nu jaagt zelfs een poedel mij de stuipen op het lijf.

De bewoners staren ons aan en sommigen willen heel graag met ons op de foto. Het is zelfs jammer dat we geen enkel woord verstaan of kunnen zeggen want vooral de oude mensen willen een praatje slaan.

Maar we stappen verder richting Plein van de Hemelse Vrede of Tiananmen-plein. Onderweg passeren we een straat met een groot aantal zeer goed ingerichte "open keukens". De ideale plek waar men geniet van een gevarieerd aanbod Street Food. Behalve inktvis, gestoomde groenten, rijstgerechten, gepaneerde banaan en kunstig gesneden aardappel-schijfjes kun je kiezen uit krekels, cocons, schorpioenen, kikkers, slakken, zeesterren en wat nog meer. We moeten nog veel leren... . Ook dat niet iedereen te vertrouwen is. We nemen, na onderhandelen van Cathy, plaats in een riksja om ons naar Het plein van de Hemelse Vrede te laten rijden. Eigenlijk niet zo ver meer maar we zijn moe. Ze fietsen doorheen een straatje van een hutton, mijn riksja als eerste. Op het eind van de straat al stopt hij en vraagt geld. Ik kijk achterom en zie Cathy niet meer, die zijn een stuk terug achter een muurtje ook al gestopt om geld te vragen. We lopen naar mekaar toe, de mannen beginnen te roepen en te schelden, daar is hun Engels goed genoeg voor! Cathy geeft alleen het afgesproken bedrag en praat dedecideerd met heel forse stem, er komen al mensen om ons heen staan. Prima. We lopen een druk straatje in, hier moeten ze ons wel gerustlaten. Onbetrouwbare kerels!

Aangekomen op het Plein van de Vrede: 880 meter lang en 500 meter breed, in het centrum van de stad. Één van de grootste pleinen ter wereld. In het midden staat het mausoleum waar Mao Zedong begraven ligt. Het plein werd wereldberoemd in 1989 tijdens een massale studentenopstand tegen de Communistische Partij. De opstand, die meer dan een maand duurde, werd met tanks bloedig neergeslagen. Het hoort bij Beijing, waar heden en verleden vaak samen komen en soms botsen. Tegenwoordig is het vooral een plek waar de lokale bevolking vliegers op laat, een symbool voor vrede. En waar men massaal naar het wisselen van de wacht komt kijken waardoor alle verkeer een lange tijd wordt stilgelegd. Wij waren daar toevallig getuige van, hordes Chinese toeristen verdringen elkaar, er zijn weinig buitenlanders. En weer werd ons gevraagd om op de foto te willen staan. Grappig, we zijn een bezienswaardigheid!

Hier komen we morgen terug om De Verboden Stad te bezoeken. Het wordt laat en we keren op onze stappen terug. Overal gaat de verlichting aan, daar zijn ze niet zuinig mee, ze houden van spetterend en blinkend. Het creëert een betoverend beeld van een betoverende stad!