Reisverhaal «Kyoto, bamboe bossen en Saga treinreis»

Kioto | Japan | 0 Reacties 29 Juli 2016 - Laatste Aanpassing 20 Augustus 2016

29 juli, vrijdag. Kyoto

Geen tempels, pagodes of kastelen vandaag, we gaan de natuur in.

We hebben goed geslapen en de was is gedaan. Weer propere kleren om aan te trekken. Wasmachines werken hier helemaal anders. Er zit nooit een verwarmingselement in, hier wordt alleen koud gewassen. Er is ook geen ronddraaiende trommel zoals bij ons, de kuip maakt alleen een heen en weer slingerende beweging. Maar je kunt de was wel heel lang laten weken dus proper is het in elk geval wel. Gelukkig maar. En als het buiten hangt is het zo weer droog. Dat was het huishoudelijk praatje... .

Nu de natuur in. Een korte rit met de trein brengt ons naar Arashiyama, een gebied ten westen van Kyoto. We gaan wandelen in een bamboe bos. De foto's die we daarvan hebben gezien zijn veelbelovend. En het weer zit mee, blauwe lucht en een zinderende zon, het bos zal verkoeling brengen. Bamboe kan hier erg groot, erg hoog worden. De pijlrechte, blauwgrijze stammen staan dicht op elkaar. Bovenaan spreiden de lichtgroene fijne blaadjes zich als waaiertjes uiteen en filteren het zonlicht. Prachtig om te zien. Maar luisteren moet ook: er bestaat een lijst van '100 soundscapes in Japan', dit bos met de Madake-bamboe hoort daarbij. Mij lukt het niet het geruis op te vangen, wellicht zijn er teveel wandelaars. Hier en daar staat een huis of, als je goed kijkt, een theehuis waar je het ganse ceremonieel van het thee zetten kunt volgen. De kleine huizen liggen helemaal in de schaduw, hier wordt geen gras gereden maar mos geveegd! En af en toe passeert een riksja met een atletisch man als trekker. Hij loopt met zijn twee passagiers gezwind door de bochtige paden. Toch kiezen wij er niet voor ons zo te laten vervoeren, twee Europese madammen is misschien een beetje van het goede teveel... .

Met een oude trein reizen doen we wel, enthousiast als een stel schoolkinderen! Eerst eten we ons lunchpakket in het treinstationnetje.  De antieke lokomotief trekt de open wagons de berg op. Maar hij staat zeker en vast niet op de '100 soundscapes in Japan'. Een geweldige herrie door die ijzeren wielen over de sporen maakt het zelfs moeilijk echt van het uitzicht te genieten. Zo is het toch altijd wat met ons... .

De Saga Scenic Railway is maar een 7 km ver en gaat meestal langsheen de Hozu rivier. Beneden zien we boten de rivier afvaren en dat is precies wat we willen doen.

De boottocht duurt een twee uur, tijd genoeg dus om van het mooie landschap te genieten. Drie bootsmannen zijn nodig om de platbodem met max. 20 passagiers te besturen, twee voorin, 1 achteraan. De roeier heeft het zwaarste werk maar de drie mannen wisselen af en toe van positie. Het zijn goedlachse, grappige mannen die voortdurend kletsen en de mensen entertainen. Natuurlijk verstaan wij er weer geen woord van maar ons amuseren doen we in elk geval! We roepen luid mee als er in een bocht water in de boot spat of als er een kleine stroomversnelling is. We passeren een rots waar een grote groep kinderen staan, ze worden door hun begeleiders één voor één aangemaand in het water te springen. Ze worden vriendelijk aangemoedigd. En we worden stil wanneer er alleen de geluiden van de bomen zijn, het zingen van de vogels en het klateren van het water.

Als we bijna aan de aankomst zijn, komt een andere platbodem ons 'enteren' om eten te verkopen. Kookvuur, koelbak, alles is aanwezig. Snel een inktvisje bakken, een drankje doorgeven maar wij bestellen niets. Goed gezien van die mensen, je denkt nog een tijd op de boot te zitten maar voorbij de eerste bocht al zie je het rimpelloze water van het prachtige meer waar we zullen aanleggen. Heel erg idyllisch. Hier en daar vaart een boot met een paar mensen in. Heel rustig, de boot wordt staande geroeid. Langs de kade slenteren zondagswandelaars. Kinderen keilen platte stenen over het water om de rimpeling te zien. En alles in zalige stilte. Het lijkt op vroegere tijden maar het is gewoon: nu.

We slenteren blij gemoed richting huis, een riksja rijdt een ouder koppel rond een hotel waar prachtige oude beelden de inkom sieren. Het zijn er veel en allemaal hebben ze een vriendelijke uitdrukking. In deze buurt staan verschillende traditionele huizen, groot en met dik rieten daken. Het lijkt goed wonen hier. Een mooie plek om te vertoeven. En weer zijn we tevreden menskens