Reisverhaal «Singapore,een stad van verschillende werelden»

Singapore | Singapore | 0 Reacties 02 Februari 2017 - Laatste Aanpassing 15 Februari 2017

2 februari, Singapore,een stad van verschillende werelden

Het viel niet mee om Australië te verlaten. Bijna drie volle maanden zijn we er geweest en dat was geen dag teveel. Van boven naar onder zijn we getrokken, van Darwin tot iets voorbij Melbourne dus, langsheen de oostkust. We hebben heel wat gezien maar toch ook heel wat gemist. Zo is dat met dit zo mooie grote land, altijd kom je tijd tekort omdat er eindeloos veel te ontdekken valt. We weten nu al dat we willen terugkeren, maar dan in een ander seizoen om zeker door de outback te trekken.

We landen in Singapore. Ik stel mij daar een mega grote stad bij voor met een skyline aan wolkenkrabbers, immens drukke straten en een eindeloze stroom mensen. Ik ben benieuwd of dat zo is.

Singapore, het land, kan goed veertig keer in ons landje en bestaat uit vele kleine eilandjes. Het is hiermee het kleinste land in Azië. Er wonen zes miljoen mensen, zowat de helft van bij ons. Teveel voor de kleine oppervlakte en men doet dan ook overal aan landwinning. Singapore stad is eigenlijk een stadstaat want er bestaan geen andere steden of dorpen. Het overgrote deel van de bevolking is Chinees, met daarbij Maleisiërs en Indiërs. Én een hele grote groep expats, waaronder heel veel Engelsen en Nederlanders die zich hier prima thuisvoelen. De stad zelf is opgedeeld in wijken waar de verschillende bevolkingsgroepen hun thuis van hebben gemaakt en dat bepaalt nu net de sfeer van Singapore.

We blijven hier een vijftal dagen en willen alle wijken verkennen. Er is een heel goed metro-en busnetwerk, dat maakt het gemakkelijk. We proberen de spitsuren te vermijden, dan is het aangenaam reizen.

De Chinese wijk is als eerste aan de beurt. Het is Chinees Nieuwjaar, dat is meteen ook de aanvang van een nieuw teken uit de Chinese dierenriem, het Jaar van de Haan. Behalve de traditionele rode lampions en gele drakenfiguren zien we ook goudkleurige hanen in uitbundige versieringen. Alle straten, handelszaken en huizen zijn ermee getooid. Regelmatig zien of horen we groepjes mensen in rood-gele pakken die heel hard de drums slaan en een drakendans doen. Uiteraard is het nu druk in de Chinese wijk. Alles kan men hier kopen, het zijn handelaars eersteklas. Vooral nep, namaak. Ze houden van merken en 'blingbling'. Als het maar een naam heeft en glimt. Hoe weinig ze ook voor iets vragen, ik denk dat je er altijd teveel voor betaalt. De huizen, twee verdiepingen hoog, zijn kleurrijk en hebben smalle gevels maar lopen diep door. Straten staan overvol kraampjes waartussen we moeten laveren om vooruit te komen. Of eetstalletjes met immer bezette tafels en stoelen. Mensen eten de ganse dag door. Wij eten in elk geval lekker voor amper 7euro. Mooi meegenomen.

We bezoeken een Chinese tempel, alles zit goed in de rode verf en glimt van het bladgoud. Er staan wel duizend boeddhabeeldjes in kleine nisjes met mini vaasjes bloemen en fruit. Mensen komen bidden, offeren en laten zich zegenen. Het ruikt doordringend naar wierook. Men laat ons nieuwsgierig rondkijken en foto's nemen, geen enkel probleem. Wanneer we Chinatown verlaten en in de westerse buurt komen is alles uitgestorven, gesloten voor drie dagen. Er is werkelijk niemand te zien. Voor ons hét moment om eventjes door de straten te slenteren en de mooie, oude en kleurrijke koloniale huizen te zien, bijna allemaal eethuisjes.

Dichtbij het zakencentrum ligt een groot park, Gardens by the Bay, gebouwd om de stad letterlijk en figuurlijk meer zuurstof te geven. Aan de jonge aanplanting kan men zien dat het pas in 2011 werd geopend. Opvallend zijn de 'metalen bomen' -supertrees- boomachtige structuren met hoogtes die variëren tussen de 25 meter en 50 meter. Het zijn verticale tuinen voor unieke en exotische varens, wijngaarden, orchideeën en een uitgebreide collectie van bromelia's. Ze zijn uitgerust met zonnecellen die energie opslaan voor verlichting en absorberen regenwater voor gebruik in irrigatie en fonteinen. Maar ze zijn vooral heel mooi, het lijkt alsof je in een tuin op een vreemde planeet staat. Tussenin zijn ze verbonden door een heel hoge loopbrug, een attractie op zich.

Wij bewonderen het zicht op Marina Bay Sands, een luxueus resort gelegen aan de Marina Bay Waterfront. Het hele complex kostte in totaal 8 miljard euro en beschikt over 2561 kamers, een accommodatie voor beurzen, evenementen, concerten, congressen, een museum, twee grote theaterzalen, zeven sterrenrestaurants (!), twee drijvende Crystal Paviljoens, een schaatsbaan en het grootste casino ter wereld. Op het dak is er een 150 meter lang zwembad. De Marina Bay Sands bestaat eigenlijk uit drie torens met daar bovenop een horizontale verbinding die er uitziet als een schip. Van op eender welke plaats aan de baai valt het gebouw op. Hier begrijp ik nu niets van. Winstgevend kan dergelijke investering niet zijn, hoe gaat dat allemaal in zijn werk? Maar mooi en impressionant is het in elk geval.

Er zijn meerdere schitterende gebouwen te zien, de omgeving hier is een toonbeeld van moderne en zeer gevarieerde architectuur. Wij bekijken het nabij gelegen ArtScience Museum waar kunst, wetenschap, technologie en cultuur met elkaar verbonden zijn. Er loopt nu zowel een tentoonstelling over NASA als over M. C. Escher. NASA onderzoekt onze ruimte, het heelal, Escher onderzocht door middel van zijn tekeningen het oneindige. Dit is het enige museum in de wereld waar kunst en wetenschap elkaar ontmoeten. Het ArtScience museum werd door dezelfde architect gebouwd als het resort Marina Bay Sands, Moshe Safdie, een Israëlisch-Canadees architect. Het ziet eruit als een lotusbloem, of een hand. Maakt niet uit, het is boeiend, aantrekkelijk, speels.

De volgende dag bezoeken we Little India, het centrum van de grote Indische gemeenschap in Singapore. Weerom een andere wereld. En dat doet mij nadenken over integratie: wat is er mis met gemeenschappen in eigen buurten te laten wonen...? Hier kunnen ze, binnen de algemene wetten van het land, hun cultuur volledig behouden. Maar goed, ik weet daar eigenlijk niets over. Little India verschilt dus volledig met China Town door - uiteraard - de mensen die veel donkerder en minder gedrongen zijn en door de huizen, handelszaken, koopwaar, restaurants en tempels. Het kleurgebruik is bont, motieven zijn anders, de beeltenissen van het Hindoeïsme zeer veelzijdig. De rituelen in de tempels lijken chaotischer. Wanneer we door de straten lopen zijn ook de geuren totaal anders. Een mengeling van wierook en kruiden zoals kurkuma, komijn, gember en koriander. Er worden vooral stoofpotten gemaakt, curry's. Echt wel lekker maar wij vinden dat toch iets te zwaar. We zijn verwend met gestoomde of gestoofde groenten. En we houden absoluut van de food courts. Rond een centrale plek, waar alle tafeltjes en stoelen staan, zijn er heel veel soorten stalletjes, elk met hun eigen specialiteit. Cathy weet precies welke ze wil uitproberen en het is telkens succes verzekerd. Wanneer we echt niet weten wat gekozen kiezen we de drukst bezette uit. Bijna altijd een garantie voor lekker!

Asian Civilisations Museum ligt vlak bij de Esplanade, de toegang is vrij vanwege renovatiewerken. Sommige zalen zijn daardoor niet toegankelijk maar er valt heel wat te zien over de geschiedenis van Azië van de 2de tot de 18 de eeuw. Vooral het aardewerk is zeer fraai, schitterend gestileerd. Krachtig van vorm en fragiel qua materiaal- en kleurgebruik. Weerom puur vakmanschap.

Daarnaast ligt het Nationaal Museum van Singapore en hoewel we niet van plan zijn binnen te gaan doen we dat toch op aanraden van een portier. We moeten zeker naar het dakterras om van het panorama te genieten. Hij heeft overschot van gelijk. Het weer helpt natuurlijk mee, de lucht is wolkenloos. Met gemak kunnen we alle gebouwen overlopen en weer valt de grote verscheidenheid aan stijlen maar vooral de creativiteit van de ontwerpen op. Chapeau! Terug binnen valt het op dat ook dit museum een grondige facelift heeft ondergaan. Oud en modern gaan zeer goed samen, licht en ruimte hebben vrij spel, kleur- en materiaalgebruik zijn heel natuurlijk. Ook aan de akoestiek heeft men veel aandacht besteed. Er loopt een tentoonstelling van een Maleisische keramist, de zaalwachter loodst ons binnen, er is geen ontkomen aan. Honderduit vertelt ze over grondstoffen en technieken, zij lijkt onze persoonlijke gids. Ongevraagd weliswaar maar té volhardend. Moeilijk om van haar los te komen. De vele werken boeien ons niet allemaal hoewel we een paar stukken toch wel in ons huis willen.

De avondverlichting aan de Esplanade is mooi, mede door het Chinese Nieuwjaar. We maken er een heel gezellige wandeling, een uitgelezen moment om de stad bij wijze van spreken achter ons te laten.

Een laatste trip brengt ons naar de Botanische tuin, een half uurtje rijden met de bus. Zeer klassiek in vergelijking met de Gardens by the Bay die we enkele dagen geleden hebben bezocht maar deze is veel ouder. Voor kenners een absolute topper, voor wandelaars een oase van rust. Alles is ingedeeld volgens landen van herkomst maar waar wij het meeste van genieten is zonnen in het gras onder een paar prachtige, voor ons onbekende naald- en palmbomen. En ik word er helemaal getooid met bloemen die de frangipanebomen hebben laten vallen. Het kan niet beter!

 

 

 

 

Fotoalbums van Singapore

Singapore,een stad van verschillende werelden (75)

02 Februari 2017 | Singapore | Singapore | Laatste Aanpassing 15 Februari 2017

  • 3BDFADAF-D845-43BA-98AC-68084345B28C
  • CB570895-EEB0-4460-AC37-25F9E7A589DC
  • 42FF0B41-7BB4-4DDC-8C32-14B986B26F32
  • 162D021D-BE4E-4BBB-BA2F-986632D3A561

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking