Reisverhaal «Wahiba dessert»

Oman | 0 Reacties 18 November 2008 - Laatste Aanpassing 18 November 2008

Salaam Alekum (nu is het juist),

We zitten ondertussen in Sur (terug aan het zeetje) en we hebben de voorbije dagen ontzettend genoten van de stilte van de woestijn en ons hoogtepunt beleefd bij de green turtles in Ras al Jinz.

Zaterdagmorgen lieten we Nizwa achter ons en reden we een groot stuk recht door het binnenland naar de westkant van Oman naar onze nieuwe bestemming, de Wahiba Sands. Het is ons niet gelukt om bij een bedouinenfamilie te verblijven, maar het dessert camp van Salim was even tof. We ontmoetten er enkele bedouinenvrouwen, maar praten met hen was moeilijk want ze kenden geen Engels. Ze maakten wel leuke armbandjes enzo, dus Ruth heeft haar eens goed laten gaan. Die vrouwen zijn altijd blij als ze iets kunnen verkopen...

We verbleven in het Al Areesh Dessert Camp, een kleine 10 km van Al Qabil en aan het begin van de woestijn. Het was er zalig!! We sliepen er in kleine typische barasti hutten (hutten met palmen als beschutting tegen de zon) en er was een open zitruimte ingericht met tapijten, matrassen en grote kussens en mooie kleurige glasraamlampjes die `s avonds een prachtige sfeer gaven. We voelden ons daar direct thuis. En voor de rest was er alleen maar zand en nog eens zand en overal duinen. En Salim natuurlijk! Salim is de uitbater van het kamp en een ongeloofelijk toffe kerel met een beetje een `pacha` mentaliteit en als moslim zijnde ook wel hield van een glaasje wijn, weliswaar uit een koffietas ;-) ;-).

We deden er een tochtje op een kameel. Dat was onze eerste keer en zo`n beest blijkt toch nog redelijk groot en hoog te zijn. Salim leerde Stefaan om met afgelaten banden gemakkelijk door het zand te rijden en de duinen op en af te zjoeven zonder vast te zitten in het zand. Op sommige momenten kreeg hij toch wel het zweet in de handen als hij een steile duin van heeeeeeeeel hoog moest afdalen. Na de les was het tijd voor het echte werk. Salim reed op kop en wij volgden op en onder en door en langs de duinen. Dat was echt de max en de adrenaline stroomde toch een klein beetje door ons lijf. En, Stefaan raakte maar 1 keer vast en volgens Salim was dat `very good!!`. Voor de rest was het echt relaxen in the dessert, genieten van de stilte en de prachtige zonsondergang.

Gisteren verlieten we de woestijn en reden we verder naar de oostkust, terug naar het zeetje. We verbleven in het Al naseem Camp in Ras al Jinz en dit was een bestemming waar we al een tijdje naar uitkeken. Ras al Jinz en Ras al Hadd zijn namelijk de enige stranden in Oman waar de green turtle `s nachts aan land komt om zijn eitjes te leggen. In de zomer komen er tot honderd per nacht aan land, nu een tiental.

De turtles komen tijdens de avond uit het water en graven een put in het zand als nest. Ze leggen tot 100 eitjes per keer. De witte eitjes zijn iets kleiner dan een tennisbal. Na het leggen maken ze het nest toe met zand en maken ze vlak naast het nest een tweede put (een soort vals nest) om de vossen die de eitjes willen stelen te misleiden. Slimme beestjes he. Aleja, beestjes? De moeder turtle weegt ongeveer 250 kg! Het is heel grappig om te zien dat daar zo`n kleine eitjes uitkomen. Een baby turtle is de helft van een handpalm. Heel schattig dus!

Om de turtles een beetje in een serene sfeer gade te slaan moesten we om 3u30 `s nachts opstaan. Maar dit vroege uur was het zeker waard. We zagen twee moeders, eentje die al aan het terugkeren was naar de zee en eentje die nog eitjes aan het leggen was. Als de zon al op was, was ze eindelijk klaar en konden we het volledige proces van nest toemaken, beschermen en vertrekken naar de zee zien. Dat was magnifiek en onbeschrijfelijk. We zagen ook verschillende baby turtles die die nacht uit hun eitje gebroken waren en letterlijk naar de zee strompelden. Een nieuw leven tegemoet... Stefaan vond ook een baby turtle met een beschadigd pootje (een moeder had zich onbewust op hem neergezet). We hebben het proberen redden en het naar de zee gebracht, maar volgens de gids zal het waarschijnlijk niet overleven...jammer...  We vinden beide dat dit het hoogtepunt is van onze reis tot hier toe, iets dat we nooit zullen vergeten...

Vandaag zijn we toegekomen in Sur, een stadje aan de kust terug richting Muscat. Morgen rijden we verder langs de kust naar Muscat om omze 4x4 af te leveren en dan nemen we de nachtbus naar Salalah, volledig in het zuiden van Oman. Het zal tot daar zijn met meer nieuws en hopelijk nieuwe foto`s want hier in Sur lukt het niet.

Tot dan

Ruth en Stefaan

  

 

 

 

 

Fotoalbums van Oman

Terug naar huis (3)

25 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 25 November 2008

  • Het tweede palmeiland waar ze nog aan bezig zijn
  • De palmeilanden van Dubai
  • En dankzij een upgrade naar business class : CHAMP

Salalah (7)

25 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 21 November 2008

  • Blowholes, langswaar het zeewater soms tot 30 mete
  • De kust aan Mughsail
  • De grappige conciërge van het graf van de profeet
  • In de omgeving van Salalah

Wadi Bani Khalid (4)

25 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 21 November 2008

  • Toen we terugkwamen van Wadi Bani Khalid zagen we

Nizwa (9)

25 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 14 November 2008

  • Nizwa fort

Nakhal en Rustaq fort (6)

25 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 14 November 2008

  • Rustaq

Muscat (5)

25 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 25 November 2008

  • Mutrah corniche
  • Old Muscat
  • Het paleis van Sultan Qaboos
  • de oude handelshuizen in Mutrah

Wadi Shaab (5)

21 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 21 November 2008

Ras al Jinz (8)

21 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 21 November 2008

Wahiba desert (9)

21 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 21 November 2008

  • Areesh desert kamp

Wadi Bani Awf (7)

14 November 2008 | Oman | Laatste Aanpassing 14 November 2008

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking