Reisverhaal «Singapore»

Onze wereldreis | Singapore | 1 Reacties 24 Oktober 2013 - Laatste Aanpassing 27 Oktober 2013

En zo zitten we dus weer een beetje verder van jullie...in Singapore!

Terwijl ik dit schrijf zijn we aan het einde van onze tweede dag hier, lig ik klaarwakker op bed terwijl het 0.35u lokale tijd is, en hebben we net Stef van tussen zijn zussen bij ons moeten leggen... De jetlag doet toch een beetje zijn reputatie eer aan ...

Maar laten we beginnen bij het begin...

De laatste dag in Kaapstad was er één vol valiezen legen en weer inpakken, terwijl Bart de kinderen bezighield met lesgeven en een bezoekje aan het park. Ook nog een korte stadswandeling en nog lekker gaan eten natuurlijk, en allemaal eens goed overpeinzen wat nu eigenlijk de hoogtepunten van Zuid-Afrika waren... Ik zet ze ten gepasten tijde wel nog eens op de blog...

En dan vroeg op: om 5.30u ging de wekker, en na nog wat organiseren in de valiezen en een turbo-ontbijtje gingen we op weg naar de luchthaven. We hadden zeer ruim gerekend. Het half-uur om er te geraken bleek om te beginnen maar 20 minuten, dus dat begon al goed.

De overdracht van de auto had ik berekend op 2uur, ik heb het niet zo voor huurwagen-firma’s omdat ik echt vind dat die mensen zo tergend traag werken, en je zoveel mogelijk in de war brengen. En omdat we toch wel een wieldop kwijt waren en een schaderapport nog moesten indienen, had ik er dus echt geen goed oog op. Geheel tegen de cliché’s in bleken ze hier in Afrika nu eens sneller te werken dan in Europa (of Frankrijk) en waren we in nog geen uur al door al de papieren. Ik ben er wel nog niet zeker van hoe het zal aflopen, want het jongetje achter de desk wist precies toch niet veel te zeggen... En ze zouden bellen, al ze zullen dan toch wel nog wat geduld moeten hebben, want bij gebrek aan een gekend nummer in Singapore of Vietnam, heb ik dus ons thuisnummer moeten geven, maar ik denk niet dat Ilse, mijn vervangster, hen veel zal kunnen helpen (noot aan Ilse: sorry hiervoor, zeg maar dat ze in juli eens terugbellen...).

We dachten dus véél te vroeg in de luchthaven te zijn, maar hier was de check-in juist begonnen, dus konden we direct onze bagage inchecken, wat met een totaal gewicht van 41kg geen probleem was!

Daarna direct door de controle, en ook hier niemand voor of achter ons! Wat een luxe! Nu dus gewoon nog 2uurtjes chillen in de tax-free zone. We hadden nog onze laatste randen uit te geven (wie kan er nu weerstaan aan die mini-daims die je bijna nergens kan vinden?) en ons laatste belkrediet op te bellen. Bart zijn gsm hadden we maar voor 50R (3,5euro) opgeladen, omdat hij die enkel gebruikte voor noodgevallen, en om eens naar mij te bellen/smsen als hij alleen weg was, en we waren dus altijd zeer zuinig met die telefoontjes... Amai. Wij hebben dus 4 verschillende telefoontjes kunnen doen, en het is nog niet op! In het begin, naar Barts ma, waren we nog heel kort: we dachten dat het ieder moment kon uitvallen. Toen we belden naar mijn ouders konden we al uitgebreider spreken, en moesten we zelfs neerleggen omdat we gewoon uitgepraat waren! En we hebben dus gewoon moeten stoppen met telefoneren omdat het tijd was om te gaan boarden! Telefoneren in Zuid-Afrika is dus heel goedkoop!

Noot tussen het verhaaltje door: intussen zijn we een half uur verder, en ligt Stef hier naast me te vragen of hij een lange tong heeft... Klaarwakker. En om op te eten! Je kan echt niemand forceren om in slaap te vallen hé...

Ok, eventjes terug naar Zuid-Afrika.

De vlucht verliep vlot. Singapore Airlines zou één van de beste maatschappijen zijn van Azië en dat kan wel eens kloppen. Heel verzorgd, vriendelijk personeel, echt lekker eten, en een keuze aan drank en versnaperingen om u tegen te zeggen! Je kon zelfs de Singapore Sling drinken, de beroemde coctail. Wat we niet gedaan hebben, want alcohol en hoge hoogtes...dat betrouw ik toch zo niet. En toch zeker niet in combinatie met 3 kinderen...

Slapen ging wel wat moeilijker. We vlogen van 10.45u tot middernacht. Wat betekent dat we dus om 21.30u al wakker gemaakt worden om nog te ontbijten, en ons dan klaar te maken om te landen...net als je een beetje moe begint te worden...

Alleen Ellie en vooral Stef hebben toch wel enkele uurtjes weggeweest.

Gelukkig hebben ze goeie entertainment om je bezig te houden: Bart heeft The lone ranger en Man of steel kunnen zien, en ik Godess en Frances Ha. Godess moet je zeker bekijken als je zoals ik zot bent van musicals en dans op het absurde af. De man schuin voor me heeft ook gekeken, maar na 2 minuten er de brui aan gegeven. Ik kan hem geen ongelijk geven. Maar ik heb dus zeker een uur met een smile op mijn gezicht gezeten!

Na het landen ging het alweer even vlot als bij het vertrek. Een kleine wachtrij voor de immigratie, direct onze valiezen oppikken, en we stonden buiten. Geld afhalen, en aanschuiven voor een taxi. Allé ja, aanschuiven: normaal moet je aanschuiven, maar nu dus niet, want er was geen volk.

We waren helemaal op onze hoede, en vast van plan niet in de zak gezet te worden (ik weet geen gepastere uitdrukking... afgezet worden vind ik nogal verwarrend als het een taxi betreft, want dan wil je net wel afgezet worden...). We vroegen dus duidelijk hoe hij rekende, en of het een vaste prijs was, maar hij moest eens hartelijk lachen. Singapore is duidelijk niet het zuid-oost Azïe waar ik al zoveel over gelezen heb. Hier is alles keurig geregeld, en krijgen afzetters (niet alleen taxi-chauffeurs dus) bijna geen kans...

En de indrukken van Singapore zijn inderdaad dat van een heel erg keurig land: heel netjes, heel mooi, alles goed georganiseerd, en vriendelijke mensen.

We hadden vooraf een grote vrees voor ons hotel. Tripadvisor was nogal kritisch maar we vonden niet direct een alternatief dat voldeed aan onze budgettaire wensen...

Maar we kunnen niet klagen. Twee kamers met elk een dubbel bed (voor een extra bed is er wel geen plaats meer...), en echt heel netjes. En weer heel vriendelijk personeel.

Maar hoe vriendelijk ze ook zijn, we komen toe om 7u, en dan kunnen ze echt nog geen kamers vrijgeven die eigenlijk maar om 15u mogen vrijgegeven worden... We mogen om 14u terugkomen, maar wel al onze bagage hier stockeren. Slik. We moeten dus nog 7u overbruggen...En we hebben praktisch nog niet geslapen (dat ene uurtje kunnen we toch niet meetellen?).

We besluiten naar het uitzichtpunt te gaan waar de kinderen al het meest van gezien hebben: de boot op het hotel in Marina Bay. Vol goede moed vertrekken we. Nu begint het echt...maar het valt reuze mee!

Zoals Zuid-Afrika het Afrika voor beginners genoemd wordt, is Singapore wellicht Azïe voor beginners.

Waar we het meest moeten aan wennen is de hitte. Die slaat je echt omver! Precies of je loopt heel de tijd in een veranda!

We gaan Marina Bay bezoeken, en duiken om de warmte te ontlopen een shopping-mall binnen. Daar vinden we een food-court, waar er allemaal eetstandjes zijn waar je vanalles kan bestellen. We spelen allemaal een beetje op safe met croissants, behalve Bart die direct voor een soort noodle-soep gaat. En het belooft, want het smaakt echt heerlijk!

We vallen wel serieus in een gat, en we moeten serieus op onze tanden bijten om wakker te blijven...

Om de tijd te verdrijven kruipen we op een toeristisch bootje die ons een beetje een zicht zou moeten geven op de stad. Veel nemen we er echter niet van op, want we kunnen met moeite onze ogen openhouden... Af en toe krijgen we wel de slappe lach, maar je weet wel, da’s dan echt een beetje een gevolg van onze miserie... We willen ons bed!!!

We slenteren nog eens langs Clarke Quay, en eten hier nog wat (echt gewoon om onze tijd te passeren...), maar echt genieten kunnen we niet echt.

Als het 12u gepasseerd is besluiten we dat het nu echt wel genoeg is geweest en dat ze ons desnoods maar in een borstelkot van het hotel moeten onderbrengen.

We laten Stef nog toneeltje spelen dat hij slaapt op Bart zijn schouder, en misschien heeft het wel geholpen, want we mogen op onze kamer. Platte rust voor 3uur! We hadden gerust wel langer kunnen slapen, maar we moeten een beetje in het juiste ritme komen, en zorgen dat we de nacht kunnen overbruggen.

We besluiten een wandeling in de buurt rond ons hotel te maken.

Onderweg stoppen we bij een fruitstalletje en proeven de beruchte doerian. Mensen die al in Azïe geweest zullen direct weten welk fruit we bedoelen. Doerian is een grote vrucht, met stekels, en het vruchtvlees heeft een, laat ons zeggen, specifieke geur... We overwinnen dat obstakel en proeven dus toch. Maar helaas, ons geurorgaan is blijkbaar toch redelijk doorslaggevend, en geen van ons valt echt voor de doerian...

We stappen nog wat verder, en op een terrasje (een smoezelig straatje met plastieken stoelen rond ronde tafels) laten we ons overhalen om hier iets te eten.

We onderzoeken de menukaart, die gelukkig ook foto’s (van enkele jaren terug) tonen, en bestellen elk een gerecht. De dienster kijkt wat raar, maar neemt alles netjes op. Met een vreemde glimlach rond haar lippen... 5 minuutjes later worden we al bediend, dat gaat hier echt supervlug! De kikker voor Ellie (zij wil echt alles wat een beetje speciaal is proeven!), voor Bart en ik krab, en voor Lotte en Stef een soort noedels. En we beginnen door te hebben waarom ze zo raar keken... Onze tafel is gewoonweg te klein om alles op te zetten! En de glimlach rond haar gezicht zal wel met de rekening te maken hebben want die is ook navenant... Maar we laten het niet aan ons hart komen en smullen ongehoord. Zonder manieren, want krab is toch een speciaal beestje om op te peuzelen zonder voorkennis, maar het smaakt echt! Jammergenoeg is Lotte niet helemaal in haar haak, en als we het toilet willen bezoeken komt er juist een oud ventje buiten met zijn tanden in zijn handen die hij nog snel eens spoelt aan het kraantje, en onze zin om hier naar het toilet te gaan (zo één met een waterslang, en zonder papier...) is snel over. Het is een te grote zonde om al dat eten hier te laten staan, dus vertrek ik alvast met de kinderen naar het hotel (2 straatjes verder, en Singapore is zowel overdag als ‘s nachts echt veilig), en blijft Bart een beetje verweesd achter met een volle tafel vol heerlijkheden. Hij blijft nog een beetje spartelen met de krabben, maar vertrekt iets later toch zonder op te kijken... Beetje schaamtelijk...

De drie kinderen in het ene bed, en de twee grote in het andere, het duurt niet lang of we liggen allemaal in dromenland. Ik kom af en toe klaarwakker wakker, maar val steeds snel weer in slaap. Lotte staat ook plots aan onze deur, omdat ze niet weet of het al 7 uur is, en ons al mag wakker maken, maar het is dan nog maar 4 uur... We slapen nog wat verder, en komen pas wakker tegen 12u! Net eventjes 16uur geslapen!

We willen vandaag Chinatown verkennen, en blijkbaar is er hier in het shopping center ook een food court waar je heel goedkoop tussen de locals kunt eten. Helemaal uitgeschud, en moe, en versleten, en kapot komen we hier toe. Na wat zoeken en uitdokteren zetten we ons toch aan een tafeltje en bestellen we 2 gerechten (we leren rap). Hmmm... Weeral ongelooflijk lekker. Ik vermoed dat Singapore ons vooral zal bijblijven voor het eten. En de warmte...

Na het eten zijn we een beetje opgeknapt, en na het ijsje zijn we er precies helemaal door. We slenteren wat door Chinatown, bezoeken een Hindu-tempel, en laten ons in een electronica-zaak nog begeleiden door de heel sympathieke verkoper bij het aanschaffen van een vervangtoestel voor ons verdronken fototoestel. We komen buiten met een macrolens voor op onze nikon, en een filmcamera. Of we ons hebben laten doen weten we in geen geval, maar het voelt goed, dus wie hoor je klagen...

Terug naar ons hotelletje om nog wat les te geven en weer wat te bekomen, en alweer terug de straat op om weer te gaan eten.

Deze keer belanden we in een chinees restaurant (gokken we, want we zien eigenlijk weinig verschil) en eten weer heerlijk, en voor een derde van de prijs van gisterenavond.

Als we hierna willen gaan slapen merken we pas goed de gevolgen van de jetlag. We zijn gewoonweg klaarwakker, zelfs al is het al na tien uur, wat voor de kinderen hier op reis al echt laat is. Maar volgens ons lichaam is het pas 16u, dus staat slapen nog niet echt op de menu... We proberen vanalles... Eerst alle drie samen gaan slapen... Dan Stef alleen en de meisjes efkes bij ons laten lezen... Dan weer alle drie samen. Dan Stef bij ons... Intussen is het dan al na 2u, en zijn enkel de meisjes al in slaap gevallen. Om 2.30u leg ik Stef toch weer terug bij zijn zussen, en ik vermoed dat hij niet veel later vertrokken is. Pas tegen 11u komen we weer wakker... Geen probleem eigenlijk, we zijn content dat we genoeg slaap hebben kunnen inhalen.

Deze keer gaan we ontbijten hier op de hoek. Ik ga niet meer schrijven over hoe lekker het was, want het zou beginnen tegensteken...

Vandaag verkennen we nog de botanische tuinen. Hele mooie tuinen, met de grootste verzameling orchideeën van de hele wereld. Wel wat afgelijnd, en extreem proper, maar we blijven in Singapore hé...

Nadien nog wat skypen met de families, wat schoolwerk, en weer op zoek naar wat eten. Inderdaad, zoals ik al schreef: eten is hier blijkbaar héél belangrijk!

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Singapore»

Singapore (11)

24 Oktober 2013 | Onze wereldreis | Singapore | Laatste Aanpassing 27 Oktober 2013

  • Stef met ons nieuwe speelgoedje, en ja, hij zweet
  • Ons eerste avondmaal: veel te veel besteld natuurl
  • De doerian (je ziet het op de achtergrond). Je moe
  • Bij mijn broer kun je dit dus kopen als potplant (

 

Plaats een Reactie

lennie Amai die reisverslagen van jullie zijn echt verslavend! Terwijl het weer hier eerder de stormachtige kant op gaat, is het een plezier om jullie warme avonturen te lezen. We krijgen hier na ieder verslag meer en meer zin om onze valiezen te pakken! Geniet maar verder, wij volgen vanaf de zijlijn! Veel groetjes juf Lennie Geplaatst op 28 Oktober 2013

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking