Reisverhaal «Dag 19 en 20 : bezoek aan Angkor Wat»

Rondreis Thailand-Laos-Cambodja-Singapore | Cambodja | 0 Reacties 07 December 2014 - Laatste Aanpassing 15 December 2014

Dag 19 en 20 : bezoek aan de tempels van Angkor Wat

Ferdinand, het is half vijf, hoorde ik Silvia plots zeggen ! Wat ! Blijkbaar mijn alarm foutief ingesteld, nl op 05.15 ipv 04.15 !!!

Snel ons klaargemaakt om een kwartier later beneden in de lobby te staan. Iedereen was er al, ook onze gids.

Ik moest nog snel even over en weer om een tshirt met mouwen te halen want Silvia had een mouwloos tshirt aan en dat zal anders problemen geven bij het betreden van de diverse tempels.

Busje in en onderweg nog de tickets gekocht, wij kozen voor een drie dagen ticket ( 40 $ pp) , sommige opteerden voor een dagticket van 20$ .

Verderdoor op naar parking van Angkor Wat, het was ondanks het zeer vroege uur behoorlijk druk op de weg! Diverse tuktuks, kleine busjes en zelfs fietsende toeristen, allemaal op weg naar het zien van de zonsopgang bij de tempels van Angkor Wat.

We moesten er wel degelijk vrij vroeg bij zijn want de beste plaatsjes waren al vlug ingenomen. Met zaklampen in de hand zochten we onze weg in het donker. Je zag anders geen steek...

En muggen .... De tempel ligt aan een meer en dat was eraan te merken. Gelukkig waren we voorbereid en goed ingesmeerd want het was een ware invasie !

We waren dus goed op tijd , nl rond half zes. We keken naar een zwarte plek en langzamerhand kwamen de contouren van de tempel zichtbaar. De echte zonsopgang was pas rond 6.15 u voorzien, maar we moesten wel blijven staan anders waren we ons goed plaatsje kwijt. Dus wachten geblazen.... En we hadden nog meer pech. Naarmate de zon opkwam, merkten we dat de hemel volledig bewolkt was, enkel een klein gaatje was er te bespeuren maar te minim om van tel te zijn.

Dus maar foto's nemen van dit tempelcomplex met een bewolkte achtergrond.

Toch was het geleidelijk te voorschijn komend van de duisternis van Angkor Wat toch indrukwekkend. Meer en meer kregen we te zien hoe groot dit wel was.

Op onze plaats kon je ook mooie foto's nemen met de weerspiegeling ervan. Hopelijk komt dit tot zijn recht op een vergroting. We shall see!

Na de opkomst ... Tijd voor ontbijt. Dit deden we rechtover de tempel, keuze zat !

Na een halfuurtje begonnen we aan ons bezoek met de nodige uitleg van onze gids.

Het massaal trekken van foto's was een constante bezigheid . En niet enkel wij... Echt indrukwekkend hoe ze dit destijds gebouwd hebben en hoe ze hier en errond leefden.

De tijd ging snel voorbij , vooraleer we na het bezoek van Angkor verder gingen, toch effen koffiebreak.

Volgende afspraak was tempel Bayon, in Angkor Thom ( zo heette destijds deze stad, niet zo ver van Angkor Wat) . Typisch voor deze tempel zijn de massale beelden met gezichten in de vier windstreken, alsook enorme aantallen ingegraveerde beeltenissen in de diverse gebouwen.

Ook deze tempel beviel ons best, hier zullen onze genomen foto's een goede getuige zijn. Ook dit bezoek liep goed uit, onze gids ons maar aanmanen om voort te doen. Wij waren toch niet geneigd om dit te doen. We waren hier nu eenmaal, allicht ook de laatste maal.

Het was wel drukkend warm, af en toe kwam de zon piepen uit de wolkenmassa. Na het bezoeken van de twee tempels was de tijd rijp omde innerlijke mens te versterken.

Onze gids had een restaurantje uitgekomen, lekker maar het duurde wat lang. Tijd die we liever wenstten te spenderen aan het bezoeken van onze volgende tempel. En wat voor een .... Ta Prohm of te wel beter bekend als The Tomb Raider Tempel, een film met oa. Angelona Jolie die daar werd opgenomen. Ik vermoed dat dit ook wel een decor zou kunnen zijn voor een Indiana Jones film. De tempel op zich is niet mis maar ook niet uitzonderlijk qua bouw, zeker als je al twee juweeltjes gezien hebt. Maar vooral de diverse bomen die met hun gigantische wortels de ruïnes als het ware opslorpt is echt een lust voor het oog.

Achter quasi elke muur of gebouw was er wel een boom die op een dak of bovenop een muur zich volledig had verweven . Deze bomen waren dan ook nog enorm groot. Echt genieten van dit natuurverschijnsel.

Het was al rond vier dat we de toer beëindigd hadden en trokken terug richting hotel.

Het was een lange maar leuke, mooie dag geweest. Die hebben we afgesloten met eerst een verfrissende duik in het zwembad , nadoen met een tuktuk naar Hardrock Café om er traditiegewijs me een " te dure " tshirt aan te schaffen, genoten van een flesje witte wijn in Hardrock Café zelf om nadien te gaan dineren in het restaurant waar we de dag voordien initiëel wouden gaan eten , Sugar Cane.

Onder weg besloten we om de dag nadien geen fietsen te gaan huren maar wel een scooter. De tempel die we zeer graag wilden zien was ongeveer 30 km van Sien Reap. Dat is wel iets te ver om in deze drukkende warmte te doen, alsook de kwaliteit van de fietsen waren ook niet top te noemen.

Om tijd te winnen, ging ik alvast er een huren. Blijkbaar was het niet zo eenvoudig om dit gedaan te krijgen , diverse personen werden opgebeld met de vraag ofdat ze nog een scooter te verhuren hadden. Na een half urtje bellen , kwam er iemand mij ophalen om wat verderop in een kleine garage de papieren in te vullen en te betalen. ( 15 $) . Vervolgens op weg naar restaurant waar Silvia ondertussen was toegekomen. Toen ik de sleutel wou gebruiken van de zitting waar een hangslot verborgen lag, merkte ik op dat deze afgebroken was. De scooter kon wel op slot via stuurslot en gezien het al laat was, gingen we toch eerst iets eten.

De zaak zat afgeladen vol en we moesten even aan de toog alvast aperitieven vooraleer er ons een tafel werd aangewezen. Het was inderdaad zeer lekker en vrij goedkoop , echt goede prijs-kwaliteit verhouding. Een aanrader ! We besloten alvast om komende woensdagmiddag, de dag dat we in de avond naar Singapore vertrokken, er terug te gaan lunchen als leuke afsluiter van onze Cambodja reis .

Silvia ging alvast naar het hotel terwijl ik nog langs de bewuste garage ging om het probleem met de sleutel te melden.

Gelukkig was er nog iemand aanwezig. Ik deed mijn verhaal maar eerst werd ik aangeduid als vermoedelijke dader, want het stukje ontbrekende sleutel stak in het slot.

Ik verduidelijkte nogmaals dat ik niets misdaan had.

Om een lang verhaal kort te maken, ze zouden deze nacht het slot vervangen . Ik moest de volgende morgen mij terug aanbieden vanaf acht uur. Ik werd vervolgens aan het hotel afgezet. Benieuwd naar morgen....

Rond 22.30 uur ging ons licht uit en slapen gaan ....

Dag 20 : gezien we toch ten vroegste om acht uur de scooter konden afhalen, moesten we ook niet perse vroeg opstaan. Dus rond acht uur gaan ontbijten om nadien alleen naar de scooterdienst te gaan. Sil bleef in het hotel.

Aangekomen kreeg ik al het slechte nieuws dat ze de brommer nog niet hebben kunnen repareren, alsook dat ik 30 dollar zou moeten betalen voor het vervangen van het slot! Daar ging ik uiteraard niet akkoord mee. Ik legde nogmaals uit dat ik niet de schuldige was van het afbreken van de sleutel. De jonge dame in kwestie deed nog verschillende telefoontjes ( ik kon inderdaad niet volgen wat er allemaal gezegd werd) . Toen meldde ze mij dat ze een andere scooter had gevonden maar dan een met versnellingen.... Daar ik hiermee geen ervaring heb, weigerde ik dit voorstel ( plus ik moest minimum nog een half uur wachten vooraleer deze terplaatse zou zijn ...) . Ik vroeg dan maar mijn geld terug, daar was ze niet happig. Nogmaals mijn verhaal gedaan, zij terug getelefoneerd naar enkele personen. Ik bleef maar ronddraaien en mijn geld terugvragen. Dit hielp ... Opeens ging ze naar achteren en bracht ze de betaalde 15 dollar terug. Oef, eindelijk kan ik verder.

Op weg naar hotel kwam ik nog een verhuurdienst tegen. Die konden mij een scooter leveren maar daar moest ik zowel 100 dollar als mijn paspoort als borg geven. Met het geld kon ik nog leven maar mijn paspoort afgeven, dat niet . Te gevaarlijk want dit is het enige document waar je niet zonder kunt als je het land uit wilt.

We kwamen er niet uit. Zowel het verhuurbedrijf als ikzelf wilden niet toegeven. Dus terug tijd verloren..... Deze dag startte dus niet goed.

Aangekomen aan hotel, meldde ik aan Silvia dat het scooterverhaal geen optie meer was. We namen dan de beslissing om met het huren van een tuktuk onze dag te vullen.

Buiten het hotel stond er alvast iemand die ons helpen. Voor 25 dollar zou hij ons naar diverse tempels rijden waaronder naar Banteay Srei, de "vrouwentempel" , een tempel op 35 km afstand van Siem Reap.

Gezien deze het verst lag, gingen we eerst daar naar toe. Het was toch zeker een uurtje tuktukken vooraleer we er aankwamen. Deze tempel was geen grote alsook veel ruïnes maar oh zo mooi wegens de gedetailleerde bas- reliëfen in de muren,pilaren, dorpels, ... Enfin er waren bijna geen vlakke stukken steen, alles was decoratief uitgehouwen. Doordat dit zo gedetailleerd was, vermoedden de archeologen destijds dat dit gedaan werd door vrouwen, vandaar benaming "vrouwentempel" , niet om de voor de handliggende reden dus.

Na een uurtje rondwandelen, terug naar de Angkor gebied om de volgende tempel ( nl Preah Khan ) te bezoeken. We hadden in de vrouwentempel Karin en Jeannette tegengekomen en enkele tempels aan ons voorgesteld die zeker de moeite waren, waaronder deze . Doen dus.

Het was terug quasi driekwartier rijden alvorens we er waren. We konden ondertussen wel genieten van de vele rijstvelden in volle bloei, enkele dorpjes, bossen, ...

Aangekomen aan Preah Khan. Het was inderdaad een goede tip van de dames. Wat een grote tempel, die gangen bleven maar duren en het was vrij goed bewaard gebleven. Ook hier hadden enkele bomen zich verstrengelt met de stenen constructie. De nodige foto's werden terug genomen.

We hadden terug quasi een uur nodig om dit te doorwandelen. We kregen stilaan honger. Op weg naar een restaurantje, nog een kleine "speciale" tempel bezocht ( Neak Poan ) Speciaal in die zin, dat deze enkel bereikbaar was via een lange smalle houten brug doorheen een meer. Aangekomen leek het eerder op een kleine herdenkingstempel maar deze stond half onder water. Gezien het meer bezaaid was met honderden dode boomstronken, vermoedden we dat destijds hier geen meer was zodat de tempel ook niet onder water zou staan. Ik zal het eens moeten nakijken ...

Het was al half drie toen we aan onze lunchplaats aankwamen. Het wachten duurde niet zo lang, we waren dan ook quasi alleen gezien het late lunchuur.

Maar toen we wilden vertrekken, begon het opeens zwaar te regenen. Met bakken viel het uit de hemel en duurde toch een tiental minuten. Daarna wat zachter maar het stopte niet direct. Wachten was dan de enige optie. De chauffeur stelde dan ook voor om wat verderop een grote tempel ( Banteay Kdei ) te bezoeken ( ook nog ene die we niet gezien hadden ) ipv de Roluos Group , een tempelgroep die de dames ons ook hadden aangeraden. Gezien het late uur zouden we anders nooit om 17 uur terug in hotel zijn. Want dat was de afspraak met de chauffeur.

Het was nog wat licht aan het regenen toen we aan de tempel kwamen. Eerst moesten we door een grote stenen poort, nadien volgde een lange rechte strook doorheen het bos om uiteindelijk aan de tempel aan te komen. De chauffeur had niet gelogen. Deze tempel was inderdaad de moeite waard om te ontdekken en neen , we waren het nog niet beu ;) ! Het was uiteraard een tempel in een gelijkaardige stijl als de andere maar toch interessant . De regen was ondertussen ook voorbij ...

Om half vijf stonden we terug bij onze tuktuk. Zo kon hij ons op tijd afzetten aan het hotel. Terug een geslaagde dag na een bewogen begin.

Een opfrisbeurt in het zwembad mocht niet ontbreken uiteraard.

Om 19 uur hadden we afspraak aan de lobby om met zijn allen gezamelijk te gaan eten, als afsluiter want de volgende dag vliegen we al richting huiswaarts, allez voor iedereen behalve vier personen. Werner, Sofie en wij ;) !  Wij blijven nog even in Singapore.

Monique had een restaurantje uitgekozen midden in de levendige uitgaansbuurt van Siem Reap, dichtbij Pubstreet.

Want aan cafés en restaurants geen gebrek in deze stad, integendeel. De concurrentie is er hevig... Iedereen wenst je te lokken naar zijn eetgelegenheid.

Aangekomen, menu bekeken ( regionale gerechten ) , ik koos voor een degustatie van vijf soorten Amok ( typisch cambodjaans gerecht) en Silvia een curry met scampi en groenten.

Het mijne was lekker , mijn voorkeur ging naar amok met groenten en die met vis maar dat van Silvia smaakte vreemd. Ik had ook effen geproefd en deelde de mening.

Pech dachten we dan maar, alles kan niet even lekker zijn.

We hebben nog wat zitten keuvelen aan tafel en rond 22.30 uur was de tijd rijp om terug naar hotel te gaan.

Ondertussen kreeg ik toch een zwaar gevoel in de maagstreek, constant "boerkes" laten. Er lag iets op mijn maag... Ook Silvia voelde zich niet top.

De nacht laat het zich geraden. Silvia drie keer de pot op, ikzelf twee keer... Puur vocht! Toch geen prettig einde van deze dag...

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking