Reisverhaal «Dag 11 : Trinidad»

Cuba, daar waar de tijd plots eens stil stond ! | Cuba | 0 Reacties 16 November 2015 - Laatste Aanpassing 31 December 2015

Vandaag richting Trinidad, en ja, we vertrokken vanuit het hotel , na zo'n luie dag leuk om een nieuwe dag te beginnen.

Trinidad lag ongeveer een 40 km verderop, dit op een licht heuvelachtig parcours. Ik stopte regelmatig om onze reisgenoten te fotograferen. Leuk aandenken voor thuis, denk ik maar...

Uiteraard was er na ong 15 km een koffiestop, terug lang moeten wachten op een tasje koffie. Deze keer geen gebrek aan tassen , wel de service ging vrij traag...

Ondertussen had Paulien onderweg een klapband gehad en was volledig overstuurd aan de koffiestop aangekomen. Gelukkig had ze op tijd kunnen reageren en kon op tijd stoppen zonder zich te blesseren. Ze was vooral overstuurd door het feit dat ze niemand van ons gezelschap voor haar zag rijden. Gelukkig zag ze ons op een gegeven moment zitten aan de koffiestop...  Eind goed, al goed...

Ok, volgend traject langs de kustlijn en gestopt een kleine 15 km verder. Een paar kinderen speelden baseball met een basketbal ... en er lagen twee biggen in zakken langs de kant van de straat , elk met enkel hun snuit zichtbaar, klaar om opgehaald te worden, wat verder lag allicht moeder varken te zonnen in een plas water met de nodige modder errond.

Onderweg ook gestopt bij een fruitkraampje waar de uitbater ons zijn lekkers liet proeven( mango, etc ) alsook heerlijke honing. Uiteraard bedankten we deze man met het kopen van enkele vruchten en flesjes honing.

Hoe dichter we bij Trinidad kwamen, des te donker de lucht werd. We werden rond 13.00 u verwacht in paladar El Ranchon , net bij het binnenkomen van Trinidad. We waren net aan de tafel en het begin te gieten. Oef, gelukkig zaten we beschut.

Zoals quasi altijd was het in buffetstijl, deze keer als vlees een soort gehakt schotel.

Na de maaltijd was het ook ondertussen gestopt met regenen en gingen we vooraleer we Trinidad wilden bezoeken, een bezoekje brengen aan een ouderlingentehuis. Tijd om al onze zeepjes en meegebrachte T-shirts mee te nemen om aldaar af te geven. We werden daar zeer vriendelijk ontvangen. We kregen eerst een korte uitleg van de werking van het tehuis, nadien wouden zowel een oudere man als vrouw een liedje voor ons zingen. De man was vol overgave, de vrouw was eerder bedeesd en wat verlegen, maar in ieder geval schattig..

Natuurlijk werd ons ook gevraagd om een liedje te zingen, wij als belgen in de minderheid moesten ons wel tevreden stellen met het zingen van "Tulpen uit Amsterdam" , maar ok , het is wel een klassieker...

Na een klein half uurtje namen we afscheid van deze oudjes en gingen we samen met Alfredo Trinidad verkennen. Wat een mooie stad, ondanks de grauwe hemel . Duidelijk dat Unesco zich hier gemoeid heeft, alle huizen in het centrum waren mooi afgewerkt en straalden echt iets uit.

Alfredo nam ons mee naar de belangrijkste straten en bezienswaardigheden van deze stad. Het was de bedoeling om een eerste indruk te krijgen want morgen hadden we een vrije dag in deze stad.

Nadien terug richting Paladar waar onze fietsen geparkeerd stonden. Daar vertrokken we terug om richting hotel te rijden ( Hotel Maria Dolores ) . Iedereen was quasi weg maar ik zat nog te wachten op Silvia. Waar was ze ? Blijkbaar had ze terug maagproblemen en moest dringend naar het toilet. Terug naar af, dus.

Dan maar de fiets op om naar het hotel te rijden , een kleine 2 km terug waar we van kwamen.

Terug leek het op eerste zicht een mooi etablissement, maar we wisten al uit ervaring dat het toch kan tegenvallen. Het zwembad was alvast een bummer, niet onderhouden, dus zwemmen, vergeet het maar. De kamer viel al bij al mee, onze belgische dames waren terug onze buren ...

We hadden 1 uurtje de tijd om ons wat op te frissen en om te kleden . Diner was voorzien in Trinidad in een paladar, terug. Maar deze keer viel het wat tegen, normaal gingen we buiten zitten op een sfeervol terras maar door de onweersdreiging moesten we binnen zitten, ttz in het huis van inwoners, dus vrij basic .... sommigen van ons hebben ook een foto genomen van de keuken, de plaats waar ons eten werd bereid .... Van HCCP normen , nooit van gehoord. Blij dat ik het niet gezien heb, pas op de foto's nadien ...

Een man kwam ook wat gitaar spelen en wat vals zingen, maar allez, de sfeer was goed, zou Waseige zeggen... 

Nadien was er de mogelijkheid om Trinidad by night te bezoeken. Iedereen die nog naar het hotel wou gevoerd worden, moest om 23.00 uur op de afspraakplaats aanwezig zijn.

Wij gingen met Paulien, Elma, Marleen en Karin naar Las Terrazas, een befaamde plaats in Trinidad waar de betere salsabands kwamen optreden. Maar ook dito dansers en danseressen, man, dit was wat anders dan de danspaskes die we onderweg hadden gezien...Zo'n niveau. Spijtig dat af en toe een dronken man ( waarschijnlijk een duitser ) de dansvloer perse onveilig wou maken met zijn pseudo net aangeleerde salsa dansleskes. Shame on him ...

Wij kozen toch om op tijd terug te keren, Silvia was allesbehalve 100 % , Karin en Marleen wouden nog samen met Denise, Wendy en Yasser het nachtleven van Trinidad verder verkennen.

Benieuwd wanneer en hoe ze terug naar het hotel zouden geraken.....

Morgen een vrije dag in Trinidad, maar we konden dit al fietsend doen, yes....

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking