Reisverhaal «Dag 9 : Guajimico»

Cuba, daar waar de tijd plots eens stil stond ! | Cuba | 0 Reacties 14 November 2015 - Laatste Aanpassing 31 December 2015

Oei, geen al te goede nacht voor Silvia. Ze had de ganse nacht al last van haar maag, ze had moeten overgeven, buikloop ( "platte kaka" in de volksmond  ) . Toch ging ze mee om de zonsopgang in zee te volgen.

We kwamen er als eerst aan en kregen nu een goed zicht op de mooie baai ( gisteren was het al te donker ) .

Het water was nog altijd vrij warm te noemen en het strand ging zeer geleidelijk dieper en dieper. Ik vermoed dat na ong 200 meter in de zee te wandelen, ik niet meer kon staan. Een kleine 100 meter, ietwat uit de baai, werd ik getrakteerd op een mooie zon die opkwam. Ondertussen waren Karin, Marleen, Jan , Jenny en nog enkele reisgenoten ook al de zee ingedoken. Heerlijk om zo'n dag te beginnen. Allez, voor Silvia was het wat anders, ze voelde zich niet echt kiplekker.

Gaan douchen om nadien te gaan ontbijten, Sil beperkte zich tot een tas thee. Maar voor het ontbijt moest je hier niet terugkomen. Dit was met stip een van de mindere etablissementen, maar ... asi es !

De bus in en op weg naar Playa Giron, het dorpje in de Varkensbaai waar we het museum van de Revolutie en overwinning op de amerikaanse invasie konden herdenken. 

Aan de buitenzijde , diverse tanks en zelfs een gevechtsvliegtuig van destijds, binnen waren er drie zalen, rechts met uitleg over de revolutie , links meer uitleg over de mislukte invasie van de amerikaanse CIA maar eerst gingen we rechtdoor een cinemazaal in om een 12 min durend propaganda filmpje te aanschouwen, over hoe krachtdadig de Cubanen de Amerikanen verslagen hebben....

Wat teveel propaganda ( maar daar draait gans hun systeem rond, om de bevolking mee te krijgen in hun denkwereld ) maar ik vond het bezoek zeker interessant .

Vervolgens op weg naar Cienfuegos, een grotere havenstad met een fraai gerestaureerd centraal plein. We kwamen er rond de middag aan en kregen 2 uur de gelegenheid om te stad te verkennen alsook te lunchen.

We hadden niet direct honger ( Silvia ging sowieso niet eten ) en bezochten eerst het Tomas Terry-theater uit 1889. Inkom betalen (2 cuc pp ) was ook vreemd, geen ticketje , ze konden aan mijn gezicht zien dat we betaald hadden ??? Leuk om dit oud theater eens te bekijken, verbazend goed onderhouden.

Daarna wat slenteren in de stad, er was een grote winkelstraat maar deze kan je niet echt vergelijken met de westerse winkelstraten. In een klein winkeltje met enorm kabaal ( iemand was promoties aan het omroepen, vooral roepen door een microfoon , veel te luid ) , daar een pakje beschuit gekocht voor ons Sil. Dat was haar lunch voor vandaag. Na een uurtje wandelen, nog niet echt iets degelijks gevonden om te gaan eten, dan maar ergens op een terrasje gaan zitten waar ze reclame maakten van diverse burgers. Ok, ik wou dus zo'n burger bestellen maar jawel , no hay ! Enkel nog  broodjes met ham, ok dan maar dat. Koffie of thee was er ook niet. Dan maar een limonade en een pilsje. Asi es ....

Na een tijdje kwamen Marleen en Karin voorbij en kwamen bij ons aanschuiven. We vertelden dat het hier echt poverkes was qua keuze. Op dat moment kwam de dienster langs, nog altijd geen koffie maar ze zei dat er lekkere koffie te verkrijgen was, net om de hoek een paar huizen verder. Ok, eerst afrekenen en dan naar die koffiebar. De dienster liep ons voor. Ze stopte voor een grote houten deur en deed open. We keken naar binnen en zagen eerder een donkere Cubaanse bar, met blacklight en muziek, diverse Cubanen keken ons aan. Oei, gaan we hier koffie drinken ? Geen probleem, zei de dienster, lekkere koffie. Ok, wij waren toch met z'n vieren. Wij naar binnen.  In onze volksmond zou je zeggen dat we in een caberdouche zaten, nooit in geweest maar volgens mij moet dit er zo uitzien. We zaten achteraan op een bankje , 4 toeristen tussen allemaal Cubanen maar  we hadden wel geen onveiligheidsgevoel, gewoon verrast dat we dit durfden te doen. Alleen doe je dit niet. Marleen en ik bestelden beiden een cappuccino, Silvia hield het bij water, Karin was ook niet 100 % en koos voor een cola. De koffie was inderdaad lekker . De nodige foto's nog getrokken ( ttz sfeerfoto's ) en het was terug tijd om naar de bus te gaan.

We bezochten in Cienfuegos nog het Valle paleis, een mooi gebouw in renaissance bouwstijl gecombineerd met veel marokaanse invloeden ( zie foto's ) . Een stop waard, het gebouw nu is een befaamd restaurant.

Vervolgens reden we de stad uit en op de splitsing naar Trinidad konden we terug de bus uit. Deze keer om een 40 tal km te fietsen naar ons hotel in Guajimico. Volgens Wendy het beste resort van onze reis, daar bleven we twee nachten, benieuwd.

Terug een mooi parcours dat waar met momenten een kuitenbijterke tussen zat. Ik had met Femke afgesproken dat ik vandaag samen met haar wat tempo zouden rijden. Ze had daar behoefte aan ( zij rijdt nl in NL regelmatig mee met een wielerploeg ), om eens aan een gesapig tempo te fietsen, ik ook eigenlijk.

Plus , Silvia bleef in de bus, te moe , te zwak door haar darmproblemen . Ook Karin paste .

Dus wij , zij aan zij , km malend maar ook genietend van de omgeving, regelmatig gestopt om te drinken en foto's te nemen.. Leuke rit...

Een groot indianenbeeld was het sein van einde fietstocht. Rechts nog een km naar beneden en we waren aan het hotel. Toch bleven we wachten aan het beeld totdat de groep quasi compleet was.

Aangekomen aan hotel kregen we alvast een mooi beeld van de locatie . De receptie was gelegen aan een mooie inham aan zee. De huisjes, restaurant en zwembad waren verspreid hogerop op de klif.

Onze kamer was vrij ver gelegen maar dichtbij restaurant, bar en zwembad. Onze bagage er naartoe krijgen was andere koek, gelukkig blijven we hier twee dagen , dus de moeite waard.

Eenmaal geïnstalleerd in onze kamer, ging Silvia wat slapen. Ik koos voor een duik in het zwembad. Heerlijke verfrissing na een lekker fietstochtje. Plus mooi zicht vanuit het zwembad, bovenop de rots gebouwd met zicht op de zee en inham.

Nadien nog iets gaan drinken aan de bar met een grote groep reiscollega's. Tijd voor een douchke en omkleden om klaar te zijn om te gaan dineren in het restaurant van het hotel. Ondertussen was Silvia wat bijgeslapen en besloot toch om ook mee te gaan naar het restaurant.

Het was terug een buffetvorm maar behoorlijk van kwaliteit, Silvia koos voor wat toast en banaan. Safe spelen.

De avond mocht niet eindigen zonder een bezoek aan de bar. Daar was ons een disco gecombineerd met salsa beloofd. Silvia was nog niet tiptop en ging naar de kamer.

Mezelf kennend , ne keer dansen zonder rekening te moeten houden met bepaalde ingestudeerde danspassen, dat is meer mijn ding. Goed geamuseerd die avond, ik denk zelfs dat iedereen die er was dit gedaan heeft. Het was vrij laat dat ik mijn bedje zag. Silvia zat vredevol te ronken...

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking