Reisverhaal «Dinsdag 12 en woensdag 13 november»

Fietsreis Zuid-Afrika 2013 | Zuid-Afrika | 0 Reacties 16 November 2013 - Laatste Aanpassing 24 November 2013

Dinsdag 12 en woensdag 13 november

Om 9.30 uur stond onze lokale gids voor de Zwartenbergkloof al klaar met zijn 4x4 jeep met terras op de laadbak( twee zitbanken ) en een busje voor het vervoer van ons gezelschap. Surprise .... Deze was dan ook nog eens een Belg .... Roeland. Hij woonde al meer dan 20 jaar in Afrika, telkens als gids. Nu woonde en gidste hij al zeven jaar in Oudshoorn. Hij beloofde ons dat dit onze mooiste dag zou worden. We waren alvast benieuwd.

We reden eerst een 40 km naar de top van de Zwartberg. De hellingsgraad deed ons al huiveren , zeker diverse stukken van 12 of zelfs meer % , bordjes stonden er niet . Maar wat een uitzicht ! Roeland gaf dan ook een zeer goede uitleg over het ontstaan van dit gebergte, alsook meer info over de fauna en flora van deze streek.

Op de top was het de bedoeling om een verhard pat af te dalen, 12 km lang, nadien een vlakker stukje op asfalt richting het dorpje Prince Albert. Diverse personen pasten toch voor deze steile afdaling o.a Silvia. Geen schande trouwens want het was behoorlijk pittig en gevaarlijk vanwege de slechte staat van de weg en hellingsgraad. Maar wel zeer mooi parcours qua landschap, prachtig!

In het stadje Prince Albert werden we verwacht in Lazy Lizard waar we voor 100 rand ( = 8 euro ) een lasagne kregen met twee verschillende salades, applepie met ijsroom of ander stukje gebak en tas koffie . Lekker en zeker niet duur ...

Ikzelf wou niet teveel eten want we mochten, diegene die dit wilden , terug naar de top fietsen om nadien terug met z'n allen de afdaling te doen naar de andere zijde van de Zwartberg ( de zijde die we in de voormiddag opgereden waren )

Diverse wilden het toch proberen of toch tot een bepaald stuk want het zou zeer zwaar worden.

En dat was het ook. Naarmate we de kloof en pas opreden begonnen de beenspieren te sputteren. Door het aanhoudende klimwerk was er geen echte rustpauze. Je moest afstappen om terug een beetje op adem te komen. Ook de warme ( hete) temperaturen hielpen niet echt. ( iets na de middag , zot ! )

We reden lange tijd met z'n drieën ( Jos, Loek en ikzelf ) maar op een gegeven moment had Jos er genoeg van en wou zich laten oppikken door de bus. Loek en ik wilden nog wat verder afzien . ;)

Door de verschillende stops om wat op adem te komen, begonnen de benen te verzuren en dat deed meer en meer pijn toen je terug op de fiets stapte. Vandaar dat het infeite beter was om al wandelend terug op positieven te komen met de fiets in de hand en nadien terug een stukje te fietsen. Zo konden we toch wat verder de steile helling opgeraken. De bus naderde wel meer en meer en kwam ons een voor een oppikken. ( eerst mezelf, nadien Loek ) Niemand heeft de volledige beklimming kunnen afwerken. Spijtig maar zeker geen schande gezien de moeilijkheidsgraad ( %, staat van de weg en hoge temperaturen) .

Ik kon mee op de laadbakterras van de 4x4 en dat was heerlijk. Daar kon je volop genieten van het mooie uitzicht van dit gebergte. De zon stond nu quasi aan de andere kant en gaf nu de kleuren beter weer.Prachtig !

Aangekomen aan de top kon ik terug mijn ding doen , nl in een rotvaart de afdaling aanvatten. Genieten maar toch niet ongevaarlijk.

Toen iedereen beneden was , hebben we nog met z'n allen een groepsfoto ( allez, diverse ...) gemaakt om deze mooie dag af te sluiten.

We kregen nog de mogelijkheid om met de fiets verder naar Oudshoorn te rijden maar iedereen paste ( het zou nog voldoende op en neer gaan plus nog 40 km) . Achteraf had ik het toch nog graag gedaan want het viel nog mee qua stijging maar het was al vijf uur toen we vertrokken . De kans dat je dan in lichte duisternis aankomt in het hotel was vrij groot.

Aan onze hotelkamer hebben dan nog wat nagenoten en nagepraat met een lekker fris biertje , tesamen met enkele reisgenoten.

Rond acht uur nog naar een restaurantje getrokken om aldaar een lekker stukje struisvogelsteak te eten ( heerlijk mals ) en Sil een slaatje. Daarna naar bed , op naar de volgende dag.

Woensdag 13 november

Om 8 uur stonden we al klaar om terug een hopelijk mooie dag mee te maken. De zon scheen alvast volop en geen wolkje te bespeuren...

Vandaag richting Baviaanskloof , volgens Arthur de mooiste dag van de reis, benieuwd...

Een klein twee uurtjes op de bus en we waren aan de ingang van de Baviaanskloof. Eerst een kleine 20 km fietsen om dan bij Vera's Take Away te lunchen. Arthur had een tonijn- en pasta salade gemaakt. Deze konden we daar nuttigen mits het nemen van een frisdrankje.

De kloof was in totaal 40 km lang. De eerste 20 waren wel mooi maar nog niet wauw... Misschien al te verwend na de speciaal mooie dag van gisteren.

De lunch was best wel lekker en tevens ook fris. Koelte die elkeen goed kon gebruiken want de zon was echt aan het branden!

Nadien gingen we de volgende 20 aanvangen. Dit begon al met een kort maar pittig klimmetje maar we werden wel beloond met een zeer mooi panorama. Veelkleurige rotsformaties, diverse vormen met de nodige fauna en flora. Regelmatig liepen er bavianen over de baan, ik zag zelfs een andere soort maar weet de naam ervan niet ( lichtgrijs met een lange staart die eindigde op een wit punt, zwart gezicht ) .

Regelmatig gestopt om foto's te nemen en veel water te drinken. Het was bloedheet!

Aangekomen aan Babes market ( eindpunt) waar we terug een welverdiende frisdrank konden nuttigen( zelfs twee) .

Volgens Arthur was de afstand naar onze lodge 8 a 9 km dus kozen een twaalftal personen om die tocht met de fiets af te leggen. Het parcours zou niet zwaar zijn , licht golvend.

Dat laatste was waar maar de afstand daarentegen was fout ingeschat. Ik schat dat het zeker 15 a 16 was en dat werd niet door elkeen geliefd, zeker gecombineerd met een al vermoeiende fietstocht vooral door de hoge temperaturen en de slechte staat van de weg.

Maar we hebben het gehaald. Zeker een prestatie voor ons Sil, fietsen in de volle zon zonder al teveel schaduwplekken is niet echt haar favoriete bezigheid.

Aangekomen in de lodge deed een badje nemen veel deugd.

Om 19 uur werden we aan tafel verwacht.

Arthur had ons voordien gemeld dat we zelf onze drank moesten voorzien daar de lodge geen drank ( fris noch alcohol) serveerde. Zeer eigenaardig gezien ze wel voor voeding konden voorzien, al was het maar enkele dranken ... ??? Wij dus met onze fles wijn gekocht in Fairview aan tafel. Eerst was het soep, nadien een keuze uit diverse warme groenten, koolsla en schapevlees . Best wel lekker . Dessertje : broodpudding met creme anglaise.

We zaten onder een veranda met z'n allen te eten by candlelight, gezellig.

We moesten ons wel goed insmeren tegen de diverse vliegende insecten, ik had al enkele beten dus koos ik het zekere voor het onzekere... Lange broek met kousen ( sandaaldragend !!! ) en hemd met lange mouwen. Niet echt mijn voorkeurskledij maar nood breekt wet.

Gezien er blijkbaar op het domein te weinig kamers waren voor onze ganse groep, kregen vier personen andere kamers 2 km verderop. Blijkbaar waren deze niet echt in orde, vies, afgelegen, zonder enige verbinding met lodge of buitenwereld etc . Deze hebben dit dan ook goed en duidelijk kenbaar gemaakt naar Arthur en de groep toe. Begrijpelijk dat ze niet tevreden waren, wij zouden dit ook zijn . Na het eten was er noch een bespreking met de vier en Arthur. Benieuwd wat de uitkomst zal zijn. Want we bleven hier voor twee nachten.

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking