Reisverhaal «De geuren en kleuren van India! (deel 3) »

Wereldreis! | Indië | 1 Reacties 29 December 2013 - Laatste Aanpassing 29 December 2013

Tijdens de laatste dagen in Yogi's hotel werden we nog getrakteerd op een Bollywood film in de lokale cinema. We wilden altijd al zo'n film op het grote scherm zien omdat het publiek naar't schijnt nogal... fanatiek kan meeleven met het verhaal. Denk dan aan boegeroep, gefluit, geroep en getier tot zelfs het gooien van vanalles naar het scherm! Omdat Samar de film Ram-leela wilde zien, de Indische versie van Romeo & Julia, was de keuze snel gemaakt. De bioscoop zag eruit als een mini Kinepolis en je kon er zowaar popcorn en frieten krijgen. Opvallend tijdens de reclame: om de haverklap kreeg je een uitgebreide uiteenzetting over de gevaren van roken en er was reclame over een Westerse toerist die urinerende en spuwende Indiers ziet en dat dit toch niet hoort! Goed dat ze deze boodschappen tonen, want als je over de Indiase wegen reist zie je dat er nog werk aan de winkel is!

Spijtig genoeg was er niet zoveel volk in de zaal zelf, maar dat nam de ambiance niet weg! Bij elke zoen of omhelzing was het een gefluit en ge-"ooohhh!" en ge-"aaaahh!" van jewelste! Ze zijn daar precies niet veel gewoon. Over de film zelf valt weinig te zeggen aangezien er geen Engelse ondertiteling was en onze kennis van Hindi leek zelfs voor de beste optimist nog altijd behoorlijk belabberd. Het verhaal leek iets als volgt: bombastisch uitgedoste vagebond met onversneden Leonardo diCaprio blik en vers geoliede borstkas wordt verliefd op de wulpse, uiterst atletische dochter van een rivaliserend clanhoofd met een even onversneden Angelina Jolie blik. Conflicten alom natuurlijk die om de haverklap onderbroken worden door een wilde dans met eccentrieke danspassen in de meest kleurrijke omgevingen (een keer zelfs tijdens Holi, het bekende kleurfeest in maart). Waarom men in het midden van de actie plots moet overgaan tot een 10 minuten durende hectische dans is ons een raadsel, maar men verzekerde ons dat het voor Indiers ondenkbaar is GEEN muzikale intermezzo's te hebben: "your movies always serious, not good! Movie is about love and fun!" 

Wat ook opviel in de film was de prachtige historische omgeving. Een deel van de film zou dan ook opgenomen zijn in Jaipur, hoofdstad van Rajasthan en ook wel de Roze Stad genoemd wegens de kleur van vele gebouwen in het oude centrum. Na onze avonturen in Bikaner zouden we nog drie dagen in Jaipur verblijven, alvorens terug te keren naar Delhi. Na een overvolle nachttrein (geen goeroes deze keer!) kwamen we in de vroegte van de ochtend aan bij ons hotelletje. Geen opdringerige hotelbedienden hier die al het geld uit ons willen zuigen, maar een zeer beleefde manager en haar zoon-in-opleiding die enkele keren per avond kwamen vragen of toch maar alles in orde was! Ze kenden bovendien perfect de statistieken van het online profiel van hun hotel: "tot nu toe hebben we 511 commentaren van gasten gekregen op hostelworld, waarvan maar liefst 339 ons een "uitstekend" hebben gegeven!" waarna ze ons een hoopvolle en ietwat indringende blik geven van "jullie toch ook he!" Op een keer vroegen ze zelf of we in hun bijzijn onze commentaren al kunnen posten! We hielden de boot af en gaven hen achteraf toch een mindere beoordeling wegens "te opdringerig"...

In het hotel hebben we kennis gemaakt met een zeer hartelijke familie uit Delhi. We werden zelfs bij hen op de kamer uitgenodigd waar ze dan hun nederige, zelfgemaakte thali met ons wilden delen. Het enige dat wij hen konden aanbieden was ons trouwalbum, maar daar waren ze al heel opgetogen over! We hebben dankzij hen gelukkig al een genuanceerder beeld gekregen van Delhi en zijn inwoners.  

Jaipur zelf is maar iets minder chaotisch en vuil dan Delhi, maar je wordt gelukkig niet om de haverklap aangeklampt op straat. Behalve door bedelaars! Zo waren er twee kleurrijk aangeklede dames die met hun ondervoede peutertjes de klanten van een lokaal restaurant uitloerden tot ze naar buiten kwamen om hen vervolgens om geld te vragen voor hun kinderen. Ons boden ze aan om op de foto te gaan, waar we wel op in gingen. Uiteraard leidde dit tot een onvermijdelijke discussie als we hen voor die foto in hun ogen veel te weinig hebben gegeven! Onze tuktuk chauffeur zei dan dat ze hun kinderen doelbewust arm houden, zelfs al hebben de meesten van hen een echtgenoot die ondertussen de kost aan het verdienen is... 

In Jaipur heb je een uitgebreid aantal tempels, forts en bazaars die sterk tot de verbeelding spreken, van het reusachtige Amber Fort, het waterfort Jal Mahal, tot een oude graftempel gewijd aan de Mughal heersers van weleer en een apentempel gewijd aan de zon. Bij deze laatste kwam je ook slangenbezweerders tegen die wild tegen hun gestresseerde cobra's begonnen te tikken en ons uitnodigden hetzelfde te doen. We bedankten er toch maar voor... Welke tempel we ook bezochten, we werden vaak al snel omringd door hordes jonge Indiers die een foto met ons wilden. Allez, "ons"... Stijn werd steeds volledig genegeerd (wat hij niet zo erg vond), terwijl alle aandacht naar Uria ging, waarbij ze alle complimenten van de wereld kreeg over haar schoonheid en mooie lange blonde haren! Langs de andere kant heeft Stijn tijdens ons verblijf in India tientallen complimenten over zijn baardje gekregen. Men dacht dat hij van Iran, Bangladesh, Spanje, Marokko, Afghanistan, Israel of zelfs Vietnam afkomstig was ("ja, ga naar de bergdorpen in Vietnam, doe een DNA analyse en je zal zien!") Het klopt dus echt wat ze zeggen: "Limburger, wereldburger!"

De dagen in Jaipur waren echter al snel over en het werd tijd om een trein te nemen naar Delhi. Op de trein hebben we nog een leuke tijd beleefd met een goudsmid en zijn gezin uit Jaipur. Voor we het wisten stonden we echter terug in ons hotelletje in Pahar Ganj, waar we nog een eitje te pellen hadden met de altijd lachende, maar geldzuigende hotelbediende. We hadden ondertussen de Indiase cultuur van commissies en toeristenprijzen goed leren kennen, dus hij zou ons niet meer hebben! Zo ontdekten we dat als hij met Colgate lach voor 25 rupees chai thee aan pas toegekomen hotelgasten aanbood, hij eigenlijk bij de buurman zijn thee ging halen voor 10 rupees en dus 15 rupees in zijn zakken stopte. Dus die laatste dagen haalden we telkens zelf maar onze chai. Bovendien weigerden we vriendelijk elk aanbod om ontbijt, lunch of diner te halen, hielden we zijn 20 rupees commissie voor ons wasgoed in en discussieerden we openlijk met de baas over die commissiecultuur terwijl hij erbij zat. Hij werd er als het ware depressief van en op de laatste dag zat hij er wat gelaten en belabberd bij, knikte enkel wat zurig als we langskwamen en negeerde ons voor de rest, waarschijnlijk zijn pijlen al richtend op nieuwere, meer onwetende toeristen. "Missie volbracht" dachten we zo!

Hiermee kwam ook onze Indiase missie ten einde. Ondanks al de miserie die je ziet, de vuiligheid, verstikkende luchtvervuiling, de chaos op de weg en de oneindige stroom mensen die overal lijken op te duiken, heeft India ons duidelijk aangesproken. Zijn diversiteit op alle vlakken is een groot contrast met onze ietwat monotone Westerse cultuur en nodigt zeker uit tot een verdere verkenning van dit unieke land... zeker omdat we nog maar 2 van de 35 staten en territories bezocht hebben! Onze volgende bestemming is zelfs nog een heel stuk groter dan India, waardoor we weerom erg selectief moeten zijn voor wat betreft onze planning... Op naar Australie! 

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «India»

De geuren en kleuren van India! (132)

30 November 2013 | Wereldreis! | Indië | Laatste Aanpassing 30 November 2013

  • Hindoe ceremonie in een tempel gewijd aan de Godin
  • In de Thar woestijn (13)
  • Hotelhelpers in Bikaner! - samen met Samar
  • Lekkere verboden rum!

 

Plaats een Reactie

Vera Jullie hebben wel interessante ervaringen. Het is telkens met veel plezier dat wij de verhalen lezen en we kijken uit naar het vervolg! Geplaatst op 08 Januari 2014

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking