Reisverhaal «Dwars door Rusland met de trein!»

Wereldreis! | Rusland | 1 Reacties 26 Juni 2013 - Laatste Aanpassing 07 Juli 2013

De Transmongolie Express wacht op ons! Alle treinen van de Transsiberische Spoorlijn vertrekken vanaf het treinstation Yaroslavsky (metrostation Komsomolskaya). Er zijn eigenlijk drie belangrijke routes vanuit Moskou: Moskou-Vladivostok (Rossija lijnen 1/2) en Moskou-Peking via Ulaanbaatar enerzijds (Transmongolie Express, lijnen 3/4) en Noord-China anderzijds (Transmantsjoerije Express, lijnen 19/20). De kwaliteit van de treinen en de geboden service hangen bovendien sterk af van de makelij (Russische, Mongoolse of Chinese). Hoewel er nog veel meer alternatieve mogelijkheden zijn op het Transsiberische spoornet, zijn deze treinreizen veruit de populairsten bij toeristen.

Wijzelf hebben de Mongoolse trein #6 genomen vertrekkende op 26 juni om 21u35. Deze trein wordt soms ook wel de Ulaanbaatar Express genoemd. We hadden 2 bedden gereserveerd in een 2de klasse coupe met 4 bedden in totaal. Terwijl deze trein duidelijk minder populair is bij toeristen blijkt ze grote hordes Mongoolse handelaren, studenten en soldaten aan te trekken! Hun karrevrachten vol pas aangekochte goederen, gaande van enorme hoeveelheden voedsel tot microgolfovens en fietsen, werden met een wild gegesticuleer en gediscussieer met vereende krachten de trein ingehesen. Daar stonden we dan, als quasi enige Westerlingen tussen deze schier eindeloze drukte van jewelste. Denk daarbij een loden zon die de binnentemperatuur de hoogte in joeg naar zo'n 34 graden en je kan je wel indenken hoezeer we ernaar snakten zo snel mogelijk onze coupe te vinden! Wanneer we uiteindelijk denken deze gevonden te hebben, blijkt dat onze twee Mongoolse medereizigsters er niet zo zeker van zijn, na ons een eerste ietwat onzekere en angstige blik te hebben toegeworpen. Echter, nadat we hen ons ticket tonen veranderen ze plots van gedachten en gebieden ze enkele Mongoolse collega's om stante pede een deel van hun spullen te verhuizen naar andere coupes, opdat wij toch maar plaats zouden hebben voor onze bagage. Een sterk staaltje van de legendarische Mongoolse gastvrijheid!

Nadat we even op adem komen in onze nieuwe, tijdelijke woonst, is het kwestie om nader kennis te maken met onze Mongoolse vrienden, 16-jarige studente Marina en babushka Vaska. Geen eenvoudige zaak als wij geen woord Mongools spreken en zij geen Engels! De eerste uren hebben we dan ook doorgebracht, zittend tegenover mekaar, elk met een beperkte Mongools-Engelse woordenlijst in onze handen, om dan met de hulp van veel gebaren mekaar wat beter te leren kennen. Maar uiteindelijk loopt dit wel los. Een zeer handig hulpmiddel is ons Point-It boekje, dat niet meer is dan een verzameling foto's van algemeen voorkomende zaken of plaatsen, zodat je eenvoudig kan aanduiden hetgeen je zoekt. Het ijs wordt pas echt gebroken als we hen ansichtkaarten tonen van Belgie en Leuven. Keer op keer moeten we uitleggen waar die vreemde plaatsen gelegen zijn, want niemand heeft er precies al van gehoord!

Wanneer we echter een kleine kopij van ons trouwalbum tonen, is het hek helemaal van de dam: iedereen moet dit zien en elke foto wordt druk becommentarieerd! Zeker de 2 kleinkinderen van babushka Vaska, 3-jarige Uyen en 5-jarige Uzhin, zijn gefascineerd door dit alles. Bovendien vinden ze al snel de weg naar al die vreemde spullen die we bij hebben. De Point-It, jongleerballetjes, slaapmaskers en vooral dat kleine, manueel oplaadbare lampje.. elke dag opnieuw komen ze er zich mee amuseren, tot groot jolijt van onszelf en de anderen. Wijzelf worden ook bij hen uitgenodigd. Velen zijn Mongoolse soldaten en officieren die school volgen in St. Petersburg en nu, in afwachting op het traditionele Mongoolse Naadam festival, voor even terugkeren naar hun thuisland. Velen van hen hebben bovendien nog 7 maanden als vredeshandhaver in Irak gediend. Sansar, een officier en vader van Uyen en Uzhin, is dan ook bijzonder trots om ons zijn officiersuniform te tonen alsook een mooi fotoalbum van zijn legeropleiding en trainingen. Majoor Uugan-Erdene verbaast dan weer iedereen, inclusief zichzelf, door er al na enkele pogingen in te slagen met drie balletjes te jongleren.. onder onze luide aanmoedigingen natuurlijk!

Tijdens de bijna 5 dagen op deze trein hebben we slechts enkele andere toeristen ontmoet. Zo waren er 2 Duitsers die zoveel bagage hadden dat ze wat plaats bij ons kwamen lenen. Bij elke tussenstop speelden ze trouwens danig met het lot door snel te verdwijnen om dan net vlak voor vertrek terug op de trein te glippen met een nieuwe voorraad exotische bieren in hun hand. Verder hebben we Anna leren kennen, een Japans-Australische waarmee we de hele trein eens verkend hebben om dan te eindigen in het restaurant voor een lekkere portie borsjtsj en pannenkoeken met kaviaar. Haar halte was Irkutsk aan het Baikalmeer, maar we zouden haar later terugzien in Ulaanbaatar.

Op het reilen en zeilen in elke wagon wordt gedurende de reis nauwgezet toegezien door een provodnika. Zij zorgt tevens dat de gang en toiletten regelmatig een natte dweil te zien krijgen en dat de tussenstops zo vlot mogelijk verlopen. Die tussenstops duren gemiddeld tussen 5 en 25 minuten, met zo'n 3 per dag. Op de perrons zie je vaak allerlei kleine verkoopsstandjes met etenswaren, zodat je je voorraad weer wat kan aanlengen. Op de trein is er immers enkel heet water te verkrijgen (warm gehouden door een houtkachel) en eventueel koud water aan de kleine lavabo in het toilet. Die lavabo dient in onze trein overigens als was-en badkuip, waar de moedigen onder ons ook hun haren kunnen wassen met behulp van een emmer. Hoewel deze faciliteiten op onze trein dus erg basis zijn, is dit niet zo op elke Transsiberische trein. Sommige Russische treinen zouden naar het schijnt zelfs douches hebben in de 2de klasse wagons.

Waarmee kan je je nu zoal bezighouden tijdens zo'n lange treinreis? Naast de toffe gesprekjes met de Mongoolse mede-reizigers, het entertainen van de Mongoolse jeugd en het verkennen van de trein houden we ons bezig met lezen, schrijven en het nauwgezet observeren van de steeds veranderende landschappen waar onze trein in een gezapig tempo doorheen trekt. Met uitzondering van de laatste etappes verloopt het grootste deel door relatief vlakke landschappen, met veel berkenbossen en weilanden en af en toe een dorpje. Terwijl deze kenmerken nog enigszins terugkomen in de heuvelachtige streken rond het Baikalmeer, verandert alles al gauw in een eindeloze glooiende steppe naarmate we dichter bij de Mongoolse grens komen. Die grensovergang duurt trouwens best lang: 3 uur bij de Russische grens (Naushk) en 2 uur bij de Mongoolse (Sukhbaatar). Het is een drukte van jewelste, waarbij zowat alle opbergruimtes worden gecontroleerd. Onder een luide bulderlach vertelt majoor Uugan-Erdene ons immers over de "konijnen", Mongoolse verstekelingen zonder geldig vervoersbewijs en soms zelfs zonder paspoort, en over hoe ze zich vaak in alle mogelijke ruimtes proberen te verstoppen om toch maar aan het alziend oog van de douane te ontsnappen. Uiteindelijk blijkt alles in orde te zijn en kunnen we al gauw onze reis hervatten. Wanneer we vervolgens de eerste gers en paarden zien opduiken in het landschap weten we het zeker: we zijn nu echt wel in Mongolie! Hoewel het nog enkele uren duurt alvorens we Ulaanbaatar bereiken, is iedereen toch al bijzonder druk in de weer met het inpakken, verpakken en herpakken van alle uitgepakte spullen. Steeds weer horen we "Ulaanbaatar! Great! Very beautiful!" De laatste nacht is dan ook een zeer korte nacht geworden..

Als we tenslotte in Ulaanbaatar aankomen is het moment van afscheid aangebroken. Na de laatste foto's en emails te hebben uitgewisseld zetten we met een goed gevoel voet op onze volgende bestemming: Mongolie, met zijn eindeloze steppe en ongekende tradities; Mongolie, een land waar nomaden nog rondtrekken maar waar de moderne maatschappij zich evenzeer heeft vastgenesteld. Het zal hier zijn waar een nieuwe uitdaging op ons wacht: vrijwilligerswerk gedurende enkele weken in een zomerkamp voor weeskinderen. Maar daarover later meer!

P.S. Ingeval je het je zou afvragen: trema's bestaan hier blijkbaar niet, noch op onze smartphone, noch op de computerklavieren..

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Russia»

Dwars door Rusland met de trein! (59)

26 Juni 2013 | Wereldreis! | Rusland | Laatste Aanpassing 07 Juli 2013

  • Halte Ulan-Ude
  • Richting Ulaanbaatar!(11)
  • Richting Ulaanbaatar!(8)
  • Borsjtsj voor de ene; pannenkoeken met boter en ka

Moskou - metropool van extremen (31)

24 Juni 2013 | Wereldreis! | Rusland | Laatste Aanpassing 02 Juli 2013

  • Nationaal Historisch Museum
  • Monument voor de Onbekende Soldaat (Kremlin)
  • Standbeeld van Generaal Zhukov voor het Nationaal
  • Uspenski Kathedraal (Kremlin)(2)

 

Plaats een Reactie

Annelies Fantastische ervaringen precies! Ik ben al benieuwd naar het volgende verslagje. Geplaatst op 15 Juli 2013

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking