Reisverhaal «Hsipaw en Kyaukme»
Een jaar van huis
|
Myanmar
|
1 Reacties
09 Februari 2015
-
Laatste Aanpassing 15 Augustus 2015
10 februari 2015
Lisse werd tiener in Hsipaw en zal haar bijzondere verjaardag waarschijnlijk nog lang herinneren. Het woord tiener hoort ze zelf niet graag, ze denkt dat ze nu vlug puber gaat worden maar ze speelt nog zo graag... Al lang keek ze uit naar deze dag en het toeval wou dat we net dan in Lily hotel verbleven en Lily, zo noemen haar nichtjes haar wel eens. De Myanmarese Lily bleek net als de onze een superlieve dame en verraste Lisse 's avonds met een taart. Ook Mrs. Popcorn, haar bijnaam in het dorp na een leven als verkoopster van, had voor haar een met bamboegevlochten doosje. Lisse was er zo tevreden mee. Je zou natuurlijk van minder, op zo'n locatie verjaren. Hsipaw ligt prachtig tussen de bergen, kloosters, tempels en stoepas. Op haar verjaardag huurden we ook haar favoriete vervoermiddel, een scooter, om Hsipaw en omgeving te verkennen. We reden tot het voormalige prinselijk paleis van de Shan, de grootste bevolkingsgroep in deze regio. De prins, of swaba, zelf heeft de junta niet overleefd. Het paleis wordt nu bewoond door zijn neef en vrouw. Deze voorname dame ontving ons en vertelde de trieste geschiedenis. Ik had al veel gelezen over deze donkere episode in de Birmese geschiedenis maar het horen vertellen door een ooggetuige blijft meer hangen. Heel toevallig lag bij haar ook het Nederlandstalige boek 'De Onzichtbaren' dat we beiden lazen in de aanloop van onze lange reis. Een prachtig boek over onderdrukking en het leven in Myanmar enkele decennia geleden. Het speet ons het niet mee te hebben en dan vonden we het hier. We kregen het in ruil voor enkele Kyat, een bijzonder souvenir.
Het bamboe-boeddhaklooster, omringd door eeuwenoude stenen pagodes, sommige overgroeid met struiken en bomen, had een mysterieuze sfeer. Met enige zin voor overdrijving wordt deze plaats klein Bagan genoemd. Hoe mysterieus en mooi zal het echte Bagan dan wel zijn, dat is voor volgende week. Het was Shan-volksfeest in het dorp, vergelijk het met de Myanmarese versie van een Vlaamse kermis. Lisse haar feestdag sloten we af in schoonheid met de ondergaande zon boven de bergen rond Hsipaw waar we nog onverwacht werden uitgenodigd in het klooster van Thein Daung.
In Kyaukme zelf valt weinig te beleven maar was onze uitvalbasis voor een mooie dagtocht. Samen met gids Honeysoe en twee gezellige Nederlandse vrouwen die enkele dagen hetzelfde traject volgden, gingen we op stap. De bergen, mooie natuur (spijtig genoeg ook de kaalkap), gastvrije ontvangst in het traditionele Shandorp Kong Hong en Palaungdorp Lawe Sar en de zo lieve mensen die met grote ogen zwaaiden en ‘komsa’ (hallo) riepen naar Lisse en Jolente, maakten deze dag indrukwekkend en onvergetelijk. Toen we vroegen naar de betekenis van de tattoo op zijn armen, begon een inwoner honderduit te vertellen hoe een monnik deze tekeningen in zijn armen kerfde om hem onoverwinnelijk te maken tegen kogels en messen. Hij vocht tien jaar lang in het rebellenleger van de Shan. Hij haalde ook een stoffen jasje tevoorschijn vol van die bezwerende tekens en woorden. Dit was zijn kogelvrije vest in de strijd voor het behoud van zijn volk. Zulke onverwachte ontmoetingen en verhalen maken reizen zo boeiend !
Herman
Fotoalbums van locatie «Hsipaw - Myanmar»
