Reisverhaal «Yangon»
Een jaar van huis
|
Myanmar
|
1 Reacties
07 Februari 2015
-
Laatste Aanpassing 15 Augustus 2015
5 februari 2015
Olala, de reisadrenaline giert weer door onze aderen en de bijhorende opwinding is niet min, de reden hiervoor is Myanmar. En dit is nog maar het begin van ons avontuur in dit geweldige land ! Bangkok in Thailand verdient zonder twijfel beter maar zal voor ons vooral de stad worden om een reis te verwerken en op te laden voor de volgende. Het zwembadje van het guesthouse, waar we ons na twee verblijven al heel goed thuis voelen, helpt daar perfect bij. De kleine uitstapjes stonden vooral in het teken van inkopen doen en lekker eten. Na twee maanden Laos en Cambodja was het ook hoognodig onze kleren en onszelf een grondige schoonmaak te geven.
Maar nu zijn we dus in het voormalige Birma, nog maar een goeie vijf jaar open na 50 jaar isolatie onder de strenge militaire junta. Na drie oorlogen werd Birma in 1886 een Britse kolonie en zoals dikwijls laat westerse inmenging een land in chaos achter wat dan weer ideale voedingsbodem is voor nietsontziende regimes. Spijtig genoeg is dit nog steeds brandend actueel, ‘de geschiedenis leert ons dat de geschiedenis ons niets leert’. Hoewel het land recent de weg van democratie heeft gekozen onder impuls van Nobelprijswinnares en volksheld Aung San Suu Kyi is de invloed van de voormalige militaire machthebbers nog groot en de schrik om niet vrij te spreken gegrond. Gedurende de jaren van militaire onderdrukking zijn ook hier de meest verschrikkelijke zaken gebeurd waarvan nog heel veel onopgehelderd en ongeweten is, een verborgen genocide. Nog steeds zijn er rebellen actief en laaien godsdienstwisten her en der op.
Maar die isolatie zorgde ervoor dat dit mooie land een heel aparte sfeer heeft. De mensen zijn superlief en attent, zeker naar de kindjes toe. Natuurlijk willen ze met hen op de foto maar zonder opdringerig te zijn. Dikwijls waren ze met hun gsm in het geniep aan het proberen en zo tevreden als we hen voorstelden om tussen Lisse en Jolente te poseren. Als we ergens stilstonden of neerzaten, duurde het niet lang of we werden vriendelijk aangesproken en als ze dan hoorden dat we Belgen zijn, kenden ze zeker onze voetballers. Eden Hazard, Fellani en Lukaku zijn absolute wereldsterren en ideaal om een gesprek op gang te brengen. Uit onnozelheid trok ik zoals 90 % van de mannen een longyi (lange rok) aan en verwachtte te worden uitgelachen maar nee, "nice longyi" riepen ze me toe en vanuit passerende auto's staken ze glimlachend hun duim omhoog, zo zijn de symphatieke Myanmaresen.
We wandelden door de levendige en naar Aziatische normen propere straatjes langs prachtige koloniale handelsgebouwen. En dan zijn er de Boeddhistische pagodes en tempels, met bladgoud en edelstenen versierd en sommige meer dan 2000 jaar oud. De indrukwekkendste is ongetwijfeld de gouden Schwedagon Pagode, prachtig verlicht 's avonds. Het bezoek was een beetje onwerkelijk, als in een droom met zoveel goud en glitter. Overal hangt een magische sfeer met biddende monniken en pelgrims en geur van offers. Niet stil en plechtig zoals in onze kerken maar gezellig druk, bij heilige monumenten mag geleefd, gegeten, gerust en gebabbeld worden. Een stad in volle ontwikkeling ook. Overal wordt er gebouwd en gerenoveerd. Wat ook grondig mag gerenoveerd worden is het gebit van de gemiddelde man. Jong en oud kauwt op betelnoten, tabak en kruiden, opgerold in een blad. Het geeft een opwekkend en hongerstillend gevoel. Maar het stinkt vooral, laat een rode rochel achter en is bijzonder agressief voor hun tanden. De vrouwen zijn properder en hebben witte vegen op hun wangen in verschillende patronen. Het is gemaakt van de bast van de thanakaboom. We zochten een religieuze betekenis maar die is er niet. Het is hun verzorgingscrème en bescherming tegen de zon die hier nog steeds volop schijnt en brandt. Na vijf maanden is het wachten op een eerste regenbui.
Dat ons hoofdstuk Myanmar een hele belevenis zal worden staat nu al vast !
Herman
Fotoalbums van locatie «Yangon - Myanmar»
