Reisverhaal «Reisverslag Westcountry»
Westcountry in England
|
Verenigd Koninkrijk
|
0 Reacties
09 November 2015
-
Laatste Aanpassing 10 November 2015
Het is verrassend hoe na een jaar reizen zo goed als niets is veranderd. Dezelfde mensen die hetzelfde vertellen, dezelfde gewoontes herhalen zich en ga zomaar verder. Niet erg, zelfs wat geruststellend en het helpt bij het acclimatiseren. De verandering moeten we bij onszelf zoeken. Aan Lisse en Jolente merk je dat het minst. Zij zijn zo flexibel. Ze hebben een grote rugzak indrukken meegekregen die ze wel zullen openen wanneer nodig. Aanpassen doen ze automatisch. Bij mezelf is dat aanpassen nog een werkwoord waar tijd en energie in kruipt. En dat vertrouwde opnieuw boeiend maken, lukt de ene dag al wat beter dan de andere. De herinnering aan ons rijke leven van het afgelopen jaar stemt me nog meer nostalgisch dan content. Maar ook dat maakt deel uit van de aanpassing en vraagt tijd en boterhammen.
Maar nu heb ik daar helemaal geen last van want we zijn weer 'on the road' ! Groot Brittannië was voor ons nog onbekend en ergens las ik dat je nergens zo 'dichtbij' Nieuw Zeeland voelt dan hier. En ja, bovenop de hoogste kliffen van Engeland in het Exmoor National Park, met zicht op de onbewoonde, woeste en uitgestrekte natuur met verrassende kleuren en grillige vormen, zei Lisse spontaan zich een beetje Kiwi te voelen. We reizen hier wel wat bescheidener, geen ruime mobilehome maar ons klein autootje met de tent in de koffer. Het reisgevoel is weer volledig terug : onze plan trekken, dubbel leven en ontdekken.
Stonehenge is de max en de mist maakte het mysterie compleet. De ontelbare grafheuvels, onverklaarbare merktekens in het landschap, het pas ontdekte superhenge onder de grond, vol met geheimen. Het geheel deed me, door de uitgestrektheid en het bovenmenselijke, denken aan een 'prehistorisch Bagan'. Ook daar loop je als toerist tussen wat vroeger heilig en zo belangrijk was en word je overweldigd door het menselijk kunnen. Nog meer cultuur snoven we op in Bath. Het warme, helende water inspireerde de Kelten en later de Romeinen tot het stichten van een kuuroord en verering van de goden Suly en Minerva. De Romeinse ruïnes worden prachtig tentoongesteld en virtueel gereconstrueerd. In de 18de eeuw herontdekte de koninklijke familie en adel de bronnen en nu is het heerlijk wandelen tussen de chique huizen in deze prachtig bewaarde historische stad.
Het diep ingesneden hoogplateau van Exmoor, aan de ene kant ruw en hoog afgebroken door de zee, was een natuurbeleving. De wind en regen vormden mee dit landschap en ook wij ontsnapten er niet aan. Dat moest ook, we zijn in Engeland en hier ontstaan de depressies die ook het weer in België bepalen. Die wind voelden we hard aan 'The Jurassic Coast' in het zuiden. Hoe de sterk geërodeerde kust, met als meesterwerk de ambeeldvormig ingesneden Lullworth Cove, zich kan vormen begrijp je pas echt goed als regendruppels pijnlijk tegen je gezicht worden geblazen en de wind doorheen je kleren waait. Daarbij komen hier amonieten en zelfs dinofossielen bloot te liggen. Deze kustlijn is dan ook werelderfgoed. En wat is er gezelliger dan achteraf een Engelse pub binnenstappen waar de haard brandt en aan de deur in krijt "muddy boots and children welcome" staat geschreven en daar in afwachting van de 'fish and chips' een lekkere ale en warme chocolademelk bestellen, cheers !!
Herman
Fotoalbums van Verenigd Koninkrijk
