Reisverhaal «The Western Cape»

Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | 3 Reacties 17 November 2018 - Laatste Aanpassing 18 November 2018

Dinsdag 13 november 2018

Wat een fantastisch land zeg. We zijn al een week aan het rondreizen en als je de kaart bekijkt zijn we net de provincie Western Cape uit. Stellenbosch ligt de andere kant van False Bay, de heuvels in. ’s Morgens in Muizenberg hadden we het nog frisjes door de koele zeewind maar in de wijngaarden rond de stad is het warm, de temperatuur stijgt naar een heerlijke 25 graden. Stellenbosch is het hart van het Afrikanerdom. Jan Van Riebeeck, de stichter van de Kaapse kolonie en overal aanwezig als straatnaam, plantte de wijnstokken midden de 17de eeuw in de heuvels van dit microklimaat en de oogst was van uitzonderlijke kwaliteit. De blanke kolonisten stichtten grote wijndomeinen en boerden goed. Hier heb je de belangrijkste wijnhuizen van het zuidelijk halfrond met prachtige namen als Boschendal, Blauwklippen en Zevenwacht. Dit laatste domein bezochten we bij valavond en wandelend door de wijngaarden kregen we uitzichten tot de Tafelberg en aan de andere kant de wijngaarden waar de Simonsberg, Papegaaiberg en Groot Drakenstein zich scherp aftekenen. Wat is het Afrikaans een mooi klinkende taal. Tijdens het bezoek aan het goed bewaard, historisch stadcentrum van Stellenbosch met witte Kaaps-Hollandse huizen, kregen we in het museum uitleg in het Afrikaans. Leuk hoe de dames in een andere taal, verstaanbaar traag spraken over het leven enkele eeuwen geleden. Onze camping lag op een groot landgoed in de wijnvelden, schaduwrijk tussen hoge naaldbomen, het verkoelende zwembad deed enorm deugd. De eigenaars waren blanke Afrikaners en zelfs Dana Winner was hier jaarlijks te gast, wisten ze trots te zeggen, wat een eer ! Voor een paar rand konden Lisse en Jolente een bakje aardbeien plukken en dan smaken ze natuurlijk nog lekkerder.

Ondertussen zijn we volop fan geworden van de Checkers, de winkelketen waar werkelijk alles wordt verkocht. Het is een doolhof waar we voor weinig geld een warme meeneemmaaltijd vinden, we kunnen er zelf niet voor koken. Biltong, het gepekelde en gedroogde vlees om lekker op te sjieken en noedels, altijd praktisch als we niets anders vinden, liggen standaard in onze winkelkar. En de pot Nutella natuurlijk, de reis zou een kleine ramp zijn zonder.

Wat verder aan de walviskust ligt het ‘De Hoop National Park’. Gevarieerd fynbos, tot negentig meter hoge duinen en een spectaculaire kustlijn worden hier beschermd. We kamperen midden in het park, tussen de bavianen, zeearenden, bonte ossen, struisvogels, bergzebra’s en vosmangoesten. De rit naar het park ging veertig kilometer offroad langs uitgestrekte hooilanden en heel af en toe een eenzame boerderij. Tussen de runderen en merinoschapen liepen soms herten en paradeerden trots kardinaalvogels. De safaririt naar de kust was magnifiek. Het vele wild kwam verrassend tevoorschijn, stuk voor stuk kippenvelmomenten. Het nationale park ligt aan de whalecoast, jaarlijks tussen augustus en november komen vinvissen, zuidkapers en bultruggen hier genieten van de warme aghulas zeestroom in de Indische oceaan om zich voort te planten. Rond deze tijd vertrekken ze terug naar de voedzame wateren rond Antarctica. We waren amper een kwartier in ‘Koppie Alleen’ toen het spektakel begon. Tineke zag als eerste de nevel die het door het spuitgat veroorzaakt en wat we dan te zien kregen was fenomenaal. Verschillende keren na elkaar sprong de vijftien meter lange en 40 ton zware bultrug hoog uit het water om dan neer te spatten. Soms stak de staartvin boven de zee uit, of sloeg de walvis speels met de zijvinnen. Wat een belevenis om dit alles vanaf de rotskust te bewonderen. Bij valavond maakten we een wandeling langs de vlei en hadden we een bijzondere ontmoeting met een groep bavianen. De vele mooie vogels zoals ibissen, reigers, nijlganzen en ijsvogels niet vernoemen zou een oneer zijn, het was allemaal prachtig. Bij het verlaten van het park zagen we nog een mama struisvogel omringd door zeker twintig kleintjes en een zebra met jong. Ónze kleintjes smullen van dat schattig nieuw leven.

Terug richting binnenland volgen we vanaf Swellendam de ‘Route 62’. De Zuid-Afrikaanse tegenhanger van de beruchte ‘Route 66’. Ze gaat door de Kleine Karoo, een half woestijngebied langs ruige hoge bergen en kloven en verlaten vlaktes. Karoo is het Khoiwoord voor hard en droog en zo voelt het ook aan. De temperatuur steeg tot eenenveertig graden en het landschap is dor met lage struiken. Elke nieuwe bocht of bergpas zorgde voor een nieuwe waaw-ervaring, diezelfde ochtend zaten we nog tussen de zebra’s en walvissen aan de kust, nu rijden we midden in een landschap dat ons doet denken aan de Pyreneeën. De zeldzame dorpjes nodigen niet echt uit om te stoppen. Dit is het arme, onvruchtbare binnenland en de tijdens de apartheid verplichte thuislanden voor zwarten en kleurlingen. Politiek mag de apartheid dan zijn afgeschaft maar economisch groeit de kloof verder. De twintig procent rijkste Zuid-Afrikanen bezit zestig percent van de rijkdom, en daar zijn een onevenredig hoog aantal blanken bij. De armste vijftig procent, vooral zwarten, bezit amper 8 procent van het geld. We overnachten in Oudtshoorn, de struisvogelhoofdstad van de wereld. Door het fokken van deze grote loopvogels werden enkele blanken steenrijk. Hun grote veren waren een victoriaanse modetrend, nu worden ze gekweekt voor het vlees en hun vet. Daar was het kindjesverwennerkesdag. ’s Morgens deden ze een zip line over de vallei van 700 meter en hét hoogtepunt was het voederen met de papfles van babygiraffen, drie en vijf jaar oud en twee keer zo groot als mij. Dat leverde natuurlijk mooie instagramfoto’s op, hun manier om de vele indrukken te verwerken en te delen. Lunchen deden we op het geweldige terras van de ‘Buffelsdrift Game Lodge’. Hun lievelingseten, macaroni met ham en kaas, werd er geserveerd met uitzicht op de toppen van Langeberg en een poel met nijlpaarden. Tegen de middag, als de hete zuiderwind aanwakkerde, kwam een verbrande mist opzetten door de bosbranden langs de zuidelijk gelegen tuinroute.

We rijden verder noordwaarts door de provincie Eastern Cape, richting het tweede grote nationale park dat op ons programma staat, Het ‘Addo National Park’.

Herman

 

 

 

 

Fotoalbums van Zuid-Afrika

Durban (11)

04 Januari 2019 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 04 Januari 2019

  • Pakjes!
  • The ocean is calling.
  • Aanschuiven voor de eindejaarsinkopen.
  • We volgen surfles.

Drakensbergen (57)

31 December 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 31 December 2018

  • Mooiste uitzicht van al onze campings.

Pretoria (45)

21 December 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 21 December 2018

  • Moederskinderen.
  • Door de hitte op weg naar een krater.
  • Identiteitskaart waar opstond tot welk ras je beho

Graskop (35)

21 December 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 21 December 2018

  • African plate.
  • In Graskop ontbijten we op het gras.
  • In Graskop legt Lisse 80 vlechtjes in de kop van h

Badplaas, Barberton en Kruger (101)

15 December 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 21 December 2018

  • Geduldige goudzoekers.
  • Een regio van bosbouw, zo te zien.

KwaZuluNatal (94)

30 November 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 30 November 2018

  • Toch anders dan kijken vanuit de auto.
  • Een kijk op de Zoeloecultuur in Shakaland.

The Eastern Cape (90)

22 November 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 22 November 2018

  • Ons smakelijk bakje eten halen we in de Spar.
  • Een openbare braai.
  • Al wie iets grijs heeft, mag oversteken.

The Western Cape (75)

10 November 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 22 November 2018

  • Het Bokrijk van Stellenbosch, met Afrikaanse uitle
  • Geen Cangogrot, wel Zipline.
  • Weer een camping met zwembad.

Kaapstad en Kaaps schiereiland (55)

10 November 2018 | Vijf maanden van huis | Zuid-Afrika | Laatste Aanpassing 10 November 2018

  • Daar gaan we!
  • De vlag van Zuid-Afrika op een gevel.
  • Met de oortjes in, Afrikaans of Nederlands, komen

 

Plaats een Reactie

jan_vd3@telenet.be Hallo mannen,jullie reisverhaal is weer leuk om lezen en kijk al uit naar een volgende verhaal...zo reizen we een beetje mee , met de foto's er bij ontdekken we ook het warme Z-Afrika. Hier zijn de temperaturen een beetje aan het zakken, er moet een bed-deken bij..... Grts Vake Geplaatst op 19 November 2018
Van Bogaert Frieda Hoi Tine, Herman ,Lisse en Jolente Ik heb eerst de foto's bekeken en dan het mooie gedetailleerde verhaal gelezen zo reis ik met plezier mee in jullie fantastische reis ! groetjes Geplaatst op 18 November 2018
Isabelle Zoals steeds een plezier om te lezen! De reisvreugde spat er van af! Geplaatst op 17 November 2018

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking