Reisverhaal «200km op twee dagen....en dat voor amateurs»

My First Trip... | Laos | 0 Reacties 04 Maart 2006 - Laatste Aanpassing 04 Maart 2006

Om 07.15 stonden we volledig volgeladen klaar om aan onze eerste 95km te beginnen. We hadden ons de dag ervoor even opgewarmd met een tochtje van 52km zodat we toch niet volledig ongetraind aan de rit zouden beginnen. Die rit van 52km bracht ons naar het Boeddha-park, even buiten Vientiane. Dit was werkelijk een voorlopig hoogtepunt in onze reis door Laos. Een totaal maffe weirdoo heeft in de jaren 50 de wereld rondgereisd om fondsen vast te krijgen om zo zijn absurde idee te kunnen realiseren. En zijn resultaat valt vandaag te bewonderen als een van de toeristische attracties van het land en is zelfs voor de Laotianen een pelgrimsoord geworden. Niet te begrijpen. En wat heeft die kerel dan gerealiseerd: wel hij slaagde er in om een betonnen beeldenmix te maken van allerlei Boedhistische en Hinduistische goden bij elkaar overgoten en vermengd met Christelijke motieven en vooral veel doodshoofden. Als de moslims problemen maken over de verschenen cartoons dan moeten we erkennen dat de anders gelovigen een groter gevoel voor humor hebben voor deze hoogst eigenaardige mengelmoes...

Maar wij dus klaar voor onze lange rit. Hoewel elk geraadpleegde verslag ons verkondigde dat we een vlakke rit voor de boeg zouden hebben, konden we direct ervaren dat vlak ook hier een relatief begrip is. We kregen een hele reeks glooiingen voorgeschoteld die ons toch aardig in de benen kropen. Maar al bij al waren de eerste 75km inderdaad vlak te noemen als we het vergelijken met de laatste 20km. Daar zaten echt wel steile klimmen bij van 1.5km tot 2km en dat komt zwaar aan op onze moe-wordende beentjes. Enkel met ons kleinste verzet en met het zetten van veel kracht sleurden we onszelf naar boven. De gemiddelde snelheid bij het klimmen zakte naar 7km/per uur...dat zegt genoeg over het stijgingspercentage. Eens boven de berg hadden we zicht op een fantastisch groot stuwmeer in een iets of wat creepy village (veel armoede, bouwvallige huisjes, nauwelijks geklede en vuile kinderen en vele onvriendelijk kijkende blikken in onze richting),. We kochten er gauw een immens grote tros bananan voor 0.5euro en een pak toastbrood zodat ons ontbijt voor de volgende ochtend verzekerd was. Vervolgens repten we ons terug naar ons mooie "resort" ,genoten van een lekker avondmaal en een gezellige babbel met twee fietsende Engelsen.

Helaas was onze nachtrust niet dat wat we verwacht hadden. We lagen beiden nerveus te woelen in bed, zenuwachtig voor onze volgende dagtrip van 108km (onze eerste rit boven de honderd km en met aardig wat klimmetjes in). Dus met een slaapkop, maar gelukkig nog frisse benen, kropen we tegen 07.15 terug op onze bolide. Wat volgde was verbazend...de eerste 30km, kom laat ik ze gemakkelijkheidshalve vlak noemen, en de 45 volgende kms echt op en neer. Waar er de dag ervoor slechts een glooiing vast te stellen was en een klim op het einde dan leken deze 45km een lang gestrekte col. We hijsten onszelf tientallen keren tergend traag het bergje op en doken daarna als een speer terug de vallei in om daarna weer gewoon het zelfde te doen. We schakelden ons voor gek en de tientallen opeenvolgende steile flanken prikten steeds meer en meer in onze kuiten en quadriceps. Soms leek het alles of we een karretje waren op de achtbaan dat men ijzig traag omhoog trekt om vervolgens kort en snel naar beneden te schieten. Zo zwoegden we ons door het steeds mooier wordende landschap tussen een "zee" van enthousiaste Laotianen...
Tenslotte de laatste 30km waarbij we voelden dat het vlakker werd. Maar de energie raakte op, het gemiddelde daalde ziender ogen, maar dolbij en SUPER moe( pijn in de rug, polsen, armen, benen en natuurlijk het zitvlak) bereikten we toch na 6uur fietsen, tegen een gemiddelde snelheid van 18km/uur nota bene, het flashy-westerse rugzakdorpke Vang Vieng...

Om 20.15 lagen we reeds te knorren en de volgende 2 dagen doen we gewoon lekker niets! Rusten, recuperen en heerlijk gezond eten, dingen waarvan je extra veel geniet na zo'n zware fietsdagen....