Reisverhaal «Een zucht voor ons vertrek»

My First Trip... | Nepal | 0 Reacties 08 November 2005 - Laatste Aanpassing 08 November 2005

tJa, dan heeft een mens het idee om in de Himalaya te gaan trekken terwijl er eigenlijk 9 maanden bloedheet Asia op het programma stonden. Dus is zowat 75% van wat er in onze rugzak zat overbodige ballast geworden en moet die weer opgevuld worden met massa's ander materiaal dat tot -15C kan doorstaan????

Thamel, de toeristenstraat van Katmandu, is gelukkig een zegen voor de onvoorziene berggeit als ons. Het krioelt er van de bergsportwinkels. Het enige nadeel is dat op al hun spullen, met oud-versleten Europese naaimachines, het logo van Gore-Tex of Norht Face opgenaaid is zonder dat de jas, de broek of de schoenen aan die kwaliteit voldoen. En dan vragen ze veeeeeeeeeel minder geld dan in Europa en loopt dus menig toerist na enkele dagen met een uiteenvallend stuk jas rond in de bergen met alle gevolgen van dien... .Dus was het voor ons de speld in de hooiberg zoeken naar de kwaliteitswinkel van de regio. Met referenties allerhande vonden we die bij SHONA's.  Een pietluttig klein "winkeltje" gerund door twee schatten van mensen die ons overladen hebben met goede tips en, hopelijk voor ons, ook goed materiaal. Na onze tocht zul je ons waarschijnlijk wel zien pronken in onze 'downtown-jacket"', sneeuwgetten of iets wat er voor moet doordoen, stevige nieuwe tweedehandse bergschoenen die enkel na lang dragen een minder aangenaam geurtje verspreiden, wandelstokken om mijn kwetsbare knieen te ontlasten, superlicht regenkledij tegen verse sneeuw (of hoe moet je zoiets anders noemen), Nepalese gebreide en dubbel-fleece gelaagde mutsen met oorbeschermers, super handschoenen met wind-protectie, enz enz. .Het heeft ons dagen shoppen gekost!  

En shoppen is uiteraard een full-time bezigheid in deze landen. We vergeleken meestal drie winkels om een gemiddelde prijs te weten te komen van een artikel. Daarna bepaalden we wat het ons zelf waard is en dan hop...onderhandelen en afbieden. Spannend...en soms... een super deal doen, soms beseffen dat we toch iets te veel betaalden...een echt spel met winnaars en verliezers. Soms ligt het ook emotioneel moeilijk als je het gezicht van het pakweg 14jarige meisje ziet dat wat mistroostig kijkt als wij nog wat willen afbieden op haar "laagste prijs". Maar ja, ze spelen hier allemaal op onze emoties...iedereen tracht aan de toeristen te verdienen...en we kunnen natuurlijk niet "de wandelende liefdadigheidsinstantie" spelen... .het is allemaal niet zo evident...

Dus staan we gepakt en gezakt. Bovendien hebben we onze embassade verwittigd dat we op het Annapurna Circuit rondtrekken. Weten we dat de maoisten niet agressief zijn naar toeristen maar enkel een financiele bijdrage vragen omdat je de zoveelste bent die hun gebied passeren. Kennen we het laatste weerbericht en weten we dat de hoogste punten besneeuwd liggen (15cm), maar begaanbaar zijn. Zijn we voorzien van medicatie, weten we hoe te reageren op hoogteziekte, bezitten we zout-en suikerhoudende voedselsupplementen, ...

Ja, voorbereid zijn we dus hopelijk voldoende. Het is voor ons, net zoals voor velen thuis die ons volgen, nu nog slechts aftellen en uitkijken naar hopelijk iets moois. Maar als ik nu over mijn rechter schouder heenkijk en ik zie de gele-rode gloed van de ondergaande zon fonkelen op de reusachtig wit-besneeuwde bergtoppen in de verte dan kunnen we alleen maar wegdromen naar al dat mooie dat komen zal....

OH ja, ook nog even dit....
Wij willen iedereen al eens super neig bedanken voor de reacties op onze avonturen! Het doet ons echt deugd te voelen hoeveel en hoe intens jullie met ons meeleven. Jullie zijn een aanmoediging en steun! Hopelijk blijven jullie de weg vinden naar onze site/email zodat we kunnen blijven uitkijken naar het moment waarop wij onze site/email openen om te zien wat ook jullie aan ons te vertellen hebben. Maar helaas zijn wij nu van 10nov. tot 5 december niet online. Graag tot als de sint in 't land is...