Reisverhaal «Van Bangkok naar Katmandu...»

My First Trip... | Nepal | 0 Reacties 04 November 2005 - Laatste Aanpassing 04 November 2005

We hadden best wat uitgekeken om een goede, geschikte vliegtuigmaatschappij te kiezen die ons veilig en correct naar Katmandu, Nepal zou brengen. Even hadden we ons bijna laten verleiden door onze vriend Biman, die ons uiteraard weer tegen onklopbare prijs, naar onze bestemming zou kunnen brengen. Maar de herinneringen aan onze nacht Dhaka heeft ons wijselijk voor een andere man laten kiezen.

Ook voor Royal Airline International waren we gewaarschuwd. In een onwaarschijnlijk rammelbakske wilden we toch ook niet kruipen dat ons bovendien ook garantie op een veel later tijdsstip dan gepland naar Katmandu zou brengen. Dus niets van dit alles voor ons, wij kozen voor Air Nepal International. Deze gloednieuwe maatschappij moest ons maar eens bewijzen dat het een waardig concurrent kan zijn van RAI. Bovendien was het prijsverschil tussen beiden te verwaarlozen en dus smeten we onze centjes bij AIN op tafel.

Ergens op de 26e verdieping van een wolkenkrabber in Bangkok boekten we onze ticketten. Op verbazend snelle wijze en in bijzonder goed Engels werden we vlot geholpen. Zelfs het plaatselijke fluo-groene wansmakelijke drankje, onmogelijk te benoemen wat het is, dat we aangeboden kregen kon ons geluk niet bederven. De gedachte aan "a top of the world experience" maakten ons bijzonder gelukkig.

Helaas bekroop ons een minder fijn gevoel toen we wat later merkten dat het vluchtschema net vandaag gewijzigd was. Ons vliegtuig zou nu om 22.00 aankomen ipv 17.00. Maar goed, we boekten een guesthouse via internet en zouden toch opgehaald worden met een taxi, dus wat zou er kunnen misgaan...

Eens op de vlieghaven van Bangkok aangekomen,begonnen meerdere minder aangename voortekenen te dagen. Geen enkel naambordje van onze vliegtuigmaatschappij was er te bespeuren, geen enkel TV-scherm kondigde onze vlucht aan. Maar goed, geen paniek, we hadden toch nog onze eerste lading postkaartjes te versturen dus was onze tijd snel opgevuld. Tegen 17.00 echter nog geen nieuws over onze vlucht. Ondanks het feit dat Bangkok een hyper-moderne luchthaven is met prachtige winkels en excellent dure restaurant is het vinden van info een veel hachelijkere situatie dan gedacht. Uiteindelijk tegen 17.30 wat nieuws. Dat mocht wel, want tegen 20.00 zouden we al in de lucht moeten hangen. Er werd ons een terminal toegewezen en ja idd daar verscheen onze vlucht. Maar ja...de kinderziekte waren nog duidelijk te merken bij onze maatschappij. Zonder veel woorden werd ons duidelijk gemaakt dat onze vlucht met twee uur was uitgesteld. Bovendien werd ons direct wat eten en drank toegestopt and that was it! Dit keer geen dure eetbon zoals op zaventem, maar een stukje cake van 5 op 2cm en een blikje pepsi kon volstaan. En bovendien zou verder info wel volgen. Meermaals hebben we dan aan ons vertrek in Zaventem moeten denken. Wanneer nu echt vertrekken? Is dit weer het begin van een lang verhaal? En wat zou er nu mis zijn met ons vliegtuig waardoor het niet zou opstijgen. Uit beleefdheid verwittigde we ons guesthouse dat we later zouden aankomen. Goed, geen probleem voor de man. Neem gerust een taxi op de luchthaven en laat je maar bij ons afzetten. Plots was er dus geen sprake meer van de gratis-taxi-dienst. En ja, zouden die Nepalese meester-misleiders ons met 1000 smoezen toch weer niet willen overhalen om ons naar een andere bestemming te voeren. Ach, weer een berg onzekerheden viel op ons neer...maar goed...we moesten eerst zien of we uberhaupt een vlucht zouden hebben.

De uren verstreken tergend traag. Het werd 18.00,19.00,20.00,21.00 nog steeds geen nieuws. Ontelbare andere vliegers waren zonder vertraging de lucht in gegaan. Slechts 6 op 100 vluchten waren niet op schema vertrokken. Uiteraar de onze en die van onze vriend Biman stonden er tussen... Maar oef, uiteindelijk tegen 21.20 stond er een GATE vermeld waarop we ons moesten aanmelden. En ja, ineens moest het super snel gaan. Op het schermpje verscheen plots "FINAL CALL" en we moesten nog onze "vertrektaks" betalen, door de douanpost voor uitgebreide controle en door de gigantisch grote terminals crossen. Tegen 21.50 was dit gelukkig achter de rug, waardoor we zowat tegen 21.55 op het vliegtuig zaten. En dat was dan wel een verademing...

Het meer dan comfortabele vliegtuig met ongekend veel beenruimte, lekkere maaltijd en een zeer rustige vlucht deden de wachttijd snel vergeten. 3 Uur later fonkelde ontelbare kerstlichtjes diep beneden onder ons. Nepal leek wel ondergedompeld in een groot kerstgebeuren. Het straalde iets super gezelligs en vredig uit. Waaw dat deed deugd. Ver weg van Thailand-TL-lampenland! Hier hing sfeer. 

Eens geland was de luchthaven uiteraard een zeer flauw afkooksel van de glitter and glamour van Bangkok, maar wij hadden Dhaka meegemaakt, dus voor ons was het best aangenaam. Gewoon wat primitief, meer niet. Op een uurtje tijd hadden we ons visum, wat geld gewisseld en onze bagage van de transportband onderschept. Een Hollander, die wat sneller alles geregeld had, kwam terug naar ons toegelopen. Hij was al even buiten geweest en was "overrompeld" door de taxichauffeurs. Zijn woorden deden ons het ergste vermoeden. Maar als we wat later amper 5 chauffies zagen opdagen, die idd naar ons toestapte en ons hun hotel aanprezen, was dit slechts klein bier voor ons.  We kropen met z'n 3en in een "auto" die ons puffend en schokkend naar Thamel bracht, het kloppend hart van Nepal waar elke toerist zich huist.

Zonder dat we onze gewenste bestemming aan hen hadden verklapt, stonden we 20 minuten later op 50 meter van ons VIA-VIA-cafe, het guesthouse dat wij geboekt hadden. En ja, om 01.30 's nachts, was de rustige eigenaar, die bovendien een galante Belg bleek te zijn, nog wakker om ons te ontvangen. We deelden met hem aan zijn over-charmante bar onze ervaringen en vleiden ons tegen 03.15 (Thaise tijd) ongelofelijk moe neer in ons pracht-gezellig-ingerichte kamer neer. Oef we waren er....