Reisverhaal «nachttrein»

Thailand | Thailand | 0 Reacties 27 September 2006 - Laatste Aanpassing 23 Februari 2011

Een kamergenote haar wekker loopt af en ik word mee wakker...  Ik kijk even rond en merk dat Nathalie verdwenen is... Ik geloof nooit dat zij voor mij is opgestaan en kijk wat rond in de kamer. Als ik haar zie liggen in een bed wat gisterenavond nog leeg stond probeer ik haar wakker te maken.... Maar ze beweegt niet, en voelt zo koud aan....  ik schud hard aan haar en voel een lichte vorm van paniek...  Gelukkig wordt ze verdwaasd wakker en wijst ze me op oordopjes in haar oren waardoor ze niets gehoord had..
We maken nog wat gebruik van de internetcomputers en tegen de middag staan we met een kaart in de hand te zoeken naar de weg richting station. Een vriendelijke thaise dame vraagt waar we moeten zijn. Als ze ons antwoord hoort volgen er enkele kreten, gegil en gelach. Vervolgens zegt ze dat we de bus moeten nemen want zo ver loopt men niet.. Dus we luisteren en beleven een leuke rit op de bus tot aan het station.  
Voor we het station binnengaan drinken we nog een bananenmilkshake op straat. Een vies bruin onidentificeerbaar goedje, enkele bananen en ook 2 vliegen worden gemixt voor onze neus. Met het idee 'als we hier niet ziek van worden zullen er er deze reis wel tegen kunnen' drinken we met smaak het goedje op.
In de namiddag stappen we in de nachttrein (15 uren) richting Chiang Mai. We passeren langs de sloppenwijken en worden bij elke stop verzocht om koekjes, fruit,.. te kopen door de bewoners die op en rond de sporen wonen. Tegen de avond brengen ze ons eten en komt er iemand de stoelen omtoveren tot bedden... Tussen het gehobbel door slapen we best wel een beetje.. Oordopjes zijn toch een heerlijke uitvinding.

 

 

 

 

 

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking