Reisverhaal «Oyacachi: relaxen in een spookdorp»

TROPENTRIP | Ecuador | 0 Reacties 26 November 2014 - Laatste Aanpassing 27 November 2014

Om nog een andere uithoek van Ecuador te verkennen, waagden we ons aan een reis naar het bergdal van Oyacachi. De rustige, groene omgeving en de termen met natuurlijk warm water hadden ons verleid om even onze tent op te slaan in een dorpje waar maar weinig toeristen halt houden.

Het werd een echte ontdekkingstocht vol bizarre avonturen maar bovenal in een prachtige omgeving.

EEN LANGE RIT
Hoe meer we te horen krijgen dat een reis op één dag niet mogelijk is, des te gemotiveerder we blijken om onze bestemming toch voor zonsondergang te bereiken. Voor een reis van de Oriente naar de Sierra moesten we niet alleen vroeg uit de veren, ook oplettendheid was geboden indien we onze missie wilden slagen. Na een 6 uur durende rit vanuit Lago Agrio (waarin het uitdaging bleek om ons ontbijt binnen te houden) dreigden we namelijk in het verkeersinfarct van Quito terecht te komen. Gelukkig beseften we tijdig dat we in Pifo (een voorstad van Quito) waren, zodat we met wat hulp van onze medepassagiers op een bus naar El Quinche geraakten. Vandaar was onze eindbestemming dichter dan ooit, maar helaas onbereikbaar met het openbaar vervoer. Dan toch maar via Cayambe. 

Op een half uur na misten we er de enige bus die dag naar Oyacachi reed. Na wat binnensmonds gevloek en gemompel kozen we dus maar voor een camionetta (een 4x4 pick-up taxi). Aanvankelijk waren we verbouwereerd toen we prijs hoorden, aangezien we totaal niet konden inschatten hoever het nog rijden was. Hoe verder we reden, des te hobbeliger werd de baan en des te mistiger werd het landschap. Na 45 km zagen we eindelijk de daken die erop wezen dat we Oyacachi bereikt hadden. En het was nog niet eens donker!

IN DE WOLKEN
Gaandeweg ontdekten we dat het dorp vooral in het weekend leeft van het toerisme. En dan vooral van Ecuadoranen zelf die hier wat komen ontspannen. Twee gringo's die hier midden in de week (alhoewel, het was maandag) arriveerden en dan nog wilden kamperen ook, dat hadden ze hier nog niet vaak gezien.
Aan de ingang van Fuentes Termales troffen we een man aan met een boswachtershoed (incl. pluimen) die volgens ons al lang de pensioengerechtigde leeftijd bereikt had. Gelukkig werkten er ook twee meisjes als vrijwilliger aan wie het toch iets eenvoudiger bleek om uit te leggen dat we graag wilden kamperen. Vol enthousiasme werd ons een plek toegewezen (we waren de enige!) en kregen we een rondleiding op het terrein.
Toch was ons na het nuttigen van een veel te dure kippensoep nog niet echt duidelijk hoe alles precies werkte in de 'termas'. Op het nippertje konden we vermijden dat 'de boswachter' alle baden liet leeglopen. Zo konden we in het mistige maanlicht toch nog even genieten van het helende water (waarvoor we zover gereisd waren) voor we in onze slaapzak kropen. Na een klim van 238 naar 3169 meter kan een mens het maar beter even wat rustig aan doen hé.
Gelukkig maar dat we al op onze eerste dag een bad genomen hadden. Want toen we tussen twee regenbuien door de volgende morgen uit onze tent kropen, stelden we vast dat ons zwemgerief dat hing te drogen verdwenen was. Toen we er één van de aanwezige medewerkers over aanspraken, beseften we dat ze hier niet enkel letterlijk maar ook figuurlijk met hun hoofd in de wolken leven. De taalbarrière was nog nooit zo groot geweest sinds we Spaans waren beginnen praten. Het feit dat heel wat mensen hier nog Kichwa praten, verduidelijkte achteraf gezien toch één en ander.
Tegen de regels in namen we dan maar in ons Eva- en Adamskostuum een bad. Enigszins relaxed maar toch nog gefrustreerd over de chaos die er heerste begonnen we dan maar aan onze dag. Zoals Leen terecht opmerkte, waren we in een waar paradijsje terecht gekomen. En daar konden we maar beter van genieten.

TROEVEN ONTDEKT
Eens we onze tent naar de schuur verhuisd hadden (om te drogen) en we rest van ons proviand (gelukkig op de valreep in Cayambe gekocht) als lunch binnen hadden, trokken we erop uit. Niet direct met de bedoeling om lange wandelingen te maken, maar eerder om uit te zoeken hoe we hier terug weg konden geraken. Want ja hoor, ook daar heerste enige onduidelijkheid over. Een kleine wandeling door het dorp leerde ons dat alledrie de winkels er twee keer niks verkochten en dat de bus de enige optie was om terug naar de bewoonde wereld te geraken. Klein detail: de bus rijdt enkel op maandag , woensdag, vrijdag, zaterdag en zondag. Bovendien vertrekt de bus 's morgens om 4 uur uit Oyacachi en keert ze om 15.30 uur terug uit Cayambe. De enige andere optie was een veel te dure taxi.
Eens we vrede hadden genomen met het idee om in het midden van de nacht de bus te nemen, gingen we maar op zoek naar een andere slaapplaats. We zagen er immers al serieus tegen op om zo vroeg op te staan, laat staan dat we het zagen zitten om in het holst van de nacht onze tent en toebehoren in te pakken. Per toeval ontdekten we een 'quadra' verder van de vertrekplaats van de bus een 'hospedaje' met een comfortabele en betaalbare kamer. Lang twijfelden we niet. Zeker niet toen we vernamen dat we ons zouden kunnen verwarmen bij het haardvuur en dat het geen probleem vormde om hun keuken te gebruiken om ons avondmaal te bereiden.
Nu alles (eindelijk!) wat geregeld was, wilden we de omgeving nog wat verkennen. Om een wandelkaart te vragen, klopten we dus opnieuw aan bij Valerie en Irma, de vrijwilligers die eigenlijk stagiairs ecotoerisme bleken. Vol enthousiasme trokken ze prompt ook hun wandelschoenen aan om ons de streek te laten zien. Langs één van de oudste paden die door de streek loopt, ontdekten we een driedelige waterval en aan de andere kant van het dorp ook de ruïnes van de oude stad. Aangezien de streek in 1974 door een aardbeving getroffen werd, bleef buiten wat ruïnes maar weinig maar over van Mawka Llakta (Kichwa voor oude stad). Dat verklaarde natuurlijk ook waarom de straten van het dorp zo'n perfect dambordpatroon vormden. Momenteel worden drie traditionele huizen gerestaureerd om aan bezoekers te laten zien hoe men er leefde. Één van de aanwezige bouwvakkers wist naast de ruïnes nog een troef van de streek te onthullen. Samen met z'n werkmakker had hij even verderop (dichter naar het dorp) namelijk drie wandelpaden aangelegd door het nevelwoud. Onze mond viel open van verbazing toen we als eerste gringo's ooit door hun ecologisch project 'Casa Larca' werden rondgeleid. We voelden ons op slag opnieuw in de jungle, maar dan wat kouder en nog vochtiger.

Achteraf gezien was onze lange reis om Oyacachi te ontdekken toch wel de moeite waard geweest. Het dorp heeft veel te bieden voor wie op zoek is naar rust en groene ruimte. Toch deed het even pijn toen we rond 4.30 uur het Reserva Ecologica Cayambe-Coca buiten reden. We zullen het nog missen.

 

 

 

 

Fotoalbums van Ecuador

Canoa: onze laatste halte (5)

09 December 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 10 December 2014

  • de camping conciërge Tiki Tiki
  • nog een laatste keer kamperen
  • kunstwerk van de huis kunstenaar van Canoa
  • de allerlaatste zonsondergang in de tropen

Las Peñas: zwart Ecuador (11)

05 December 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 10 December 2014

  • als de cocosnoten niet vanzelf op de grond vallen.
  • één van de eilandjes rond Borbon
  • de krabben hebben het hier naar hun zin :)
  • na de fermentatie, het natuurlijk drogen van de bo

Ibarra: schatten rond de lagune (8)

03 December 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 03 December 2014

  • Laguna de Yahuarcocha
  • Dagelijks leven op Finca Sommerwind
  • Nog een schat gevonden!
  • Onze beloning na het vinden van de schat!

Otavalo: traditioneel & modern (16)

01 December 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 02 December 2014

  • De overwinning van de reis!
  • Streetart in Peguche
  • Leen vs condor
  • Vogelshow in Parque Condor

Oyacachi: bergdal in de wolken (12)

26 November 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 27 November 2014

  • Fuentes Termales, beetje vergane glorie?
  • Ook onze tent was in de wolken met zo'n mooie omge
  • Een hele lange weg naar Oyacachi
  • Orejas de Conejo (konijnenoren)

Cuyabeno: nog dieper in de jungle (17)

22 November 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 23 November 2014

  • Laguna Cuyabeno
  • Gespot tijdens de nachtelijke jungletrekking
  • Sjamaan van de Cofán gemeenschap
  • Op de evenaar, diep in de jungle

Tena: diep in de jungle (20)

18 November 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 18 November 2014

  • een kanjer van een boom
  • geen poesjes om zonder handschoenen aan te pakken
  • klaar voor een boottochtje
  • Het toiletpapier van de jungle

Cuenca: backpackers style (13)

11 November 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 16 November 2014

  • Aperitief in Mercado 10 de Agosto
  • Parque Pumapungo
  • Parque Pumapungo
  • Cajas National Parc

Guayaquil: gegroeid uit een moeras (11)

08 November 2014 | TROPENTRIP | Ecuador | Laatste Aanpassing 08 November 2014

  • De wandelpromenade 'Malecón 2000'
  • Hoe laat zou deze foto getrokken zijn?
  • Guayaquil vanaf Isla Santay
  • Las Peñas

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking