Reisverhaal «Cusco W2: veel leren in het Spaans»

TROPENTRIP | Peru | 2 Reacties 12 Oktober 2014 - Laatste Aanpassing 19 Februari 2015

Na twee dagen van kennismaking en introductie waren we afgelopen week helemaal klaar om erin te vliegen. Nu we stilaan vertrouwd geraakten met de werking van het project zagen we het helemaal zitten om onze helpende handen uit de mouwen te steken voor Añañau.

Het werd vooral een week van veel leren. Dag per dag leerden we de werking beter kennen. En ook onze kennis Spaans werd met de dag aanvaardbaarder. Gebogen over een tafel vol kinderen en schriften leerden we ook opnieuw de knepen van het huiswerk maken.

Maar we leerden vooral dat niet alles is wat het op het eerste zicht lijkt. Leren kijken zonder onmiddellijk te oordelen, weet je nog wel?

AÑAÑAU

Hoe men precies te werk gaat in San Jeronimo om kinderen meer groeikansen te geven werd ons vanaf de eerste werkdag van de week duidelijk. Het project Añañau zag enkele jaren geleden het levenslicht onder impuls van de Belgische Liesbet (en even later Ellen en Sadith) om ervoor te zorgen dat de kansarme kinderen in de buitenwijk van Cusco niet onderaan de maatschappelijke ladder terechtkomen, net als hun ouders.

Na schooltijd worden de kinderen vanaf 15 uur verwacht in de lokalen van Añañau. Eens ze hun handen (en soms ook hun gezicht) gewassen hebben, kunnen ze aan de slag met hun huiswerk. Met de hulp van de vaste begeleidsters Sadith & Myrian, drijvende krachten Ellen & Charlotte en een team van vrijwilligers en stagiairs uit Belgische hogescholen werken de kinderen aan hun huistaken. Thuis hebben ze zelden de kans of de plaats om hieraan te werken. Ook al bestaat hun huiswerk soms enkel uit het kopiëren van teksten of tekeningen, toch kunnen de kinderen best wel wat begeleiding gebruiken. Op school zitten ze vaak in een klasgroep van 30 tot 40 leerlingen waar individuele begeleiding dus zo goed als onmogelijk is.

Naast werken past er ook wel wat ontspanning in de structuur van het project. Het beperkte koertje houdt de jongens niet tegen om met hun zelfgemaakte bal te voetballen. Ook gezelschapsspelen zijn bijzonder in trek, al worden vooral de eigen regels gehanteerd (kan ook liggen aan het feit dat de meeste spelen door Vlamingen gedoneerd werden).
Om de kinderen op krachten te laten komen, wordt ook een voedzame maaltijd aangeboden na het werken en spelen. Gezonde voeding of voeding in het algemeen is in de meeste gezinnen niet vanzelfsprekend.
Voor de kinderen huiswaarts keren, poetsen ze ook nog hun tanden onder begeleiding. Ja, hygiene en structuur worden hier hoog in het vaandel gedragen.

ELKE DAG SPAANS

Om vlot te kunnen communiceren met de kinderen bleek het bijschaven van onze kennis Spaans niet overbodig. Ook al hielpen de kinderen ons graag uit onze woorden als we het even niet wisten, toch waren we vooral goed geholpen met de dagelijkse lessen door Sadith. Op een losse manier werd onze woordenschat en kennis van regelmatige en onregelmatige werkwoorden uitgebreid.

Opvallend hoeveel winkels en merken in België een Spaanse naam gebruiken om hun product wat extra karakter te geven. Vanaf nu is de ‘L’esquina’ voor ons gewoon ‘De hoek’. Met onze uitgebreide kennis van de Spaanse woordenschat leek een hele nieuwe wereld voor ons open te gaan. Naast het ontmaskeren van exotische namen voor de merken van Belgische ondernemers leerden we ook heel wat over het leven in Peru en de rest van Zuid-Amerika. Aan de livingtafel oefenden we niet enkel het schrijven en lezen van Spaans. Elk nieuw aangeleerd woord werd vol goeie moed in een zin verwerkt, waaruit meestal een heel gesprek over het onderwerp voortvloeide. Uitaard waren er dan opnieuw woorden die we nog niet kenden, dus werd onze woordenschatlijst nog wat uitgebreid. Je merkt het, we zijn hier nog wel even bezig.

Doordat we ons al wat kunnen behelpen in het Spaans loopt het contact met de lokale bevolking en de kinderen van het project in het bijzonder al een stuk vlotter. Het lukt ons al aardig om te polsen naar de hoeveelheid huiswerk en hen op weg te helpen met hun taken. Al bleek niet enkel de kennis van het Spaans een struikblok. We moesten toch even in ons haar krabben (nuja, haar) toen we na al die jaren opnieuw geconfronteerd werden met staartdelingen en breuken. Maar ondertussen cijferen we hier al in het Spaans alsof we nooit iets anders gedaan hebben.

Omdat de kinderen gratis van de diensten van het project gebruik kunnen maken (en er maar een beperkte capaciteit is), wordt op regelmatige basis contact gehouden met de ouders. Maandelijks worden alle ouders uitgenodigd voor een oudervergadering waar de stand van zaken besproken wordt. Ook afgelopen week werd zo’n bijeenkomst georganiseerd. Voor ons was het nogal onwennig, aangezien de snelheid waarmee Spaans gesproken werd (voorlopig) ons petje te boven ging. Aangezien men erop stond ons voor te stellen, bleven we de hele vergadering zitten. Naast enkele woorden die we begrepen, luisterden we dus vooral naar de lichaamstaal. De directrice wees de ouders op hun verantwoordelijkheid om de kinderen naar het project te sturen. De toon waarop ze dit deed kwam ons nogal belerend over. Maar ook de ouders namen hun kans om hun visie op de zaken te laten horen. Verwarrend, maar toch ook boeiend, om te zien hoe men hier in Peru vergadert.

VLAAMSE KERMIS IN PERU

Bij gebrek aan vrijetijdsbesteding in San Jeronimo probeert Añañau tweewekelijks op zondag die leemte in te vullen. De Chiro- en speelpleinmensen in ons kwamen al snel naar boven om er een fantastische zondag van te maken. Het wekelijkse teamoverleg leek al snel op een leidingskring uit de Chiro waarop de volgende zondag voorbereid werd. Postjes verdelen, materiaallijsten overlopen en die laatste ToDo’tjes proberen op te lossen.

Om de kinderen warm te maken voor de ‘Feria Flamenco’ organiseerden we vrijdag een ware voorbereidingsdag. Bij aankomst waren de kinderen even van hun melk aangezien we alle tafels door elkaar hadden gezet en iedereen in één lokaal verzameld werd. Hun vaste plaatsen uit de gekende structuur waren dus even zoek. In plaats van in de huiswerkklas kwamen ze terecht in een knutselatelier. We schilderden samen aan grote (door Leen getekende) ezel en koe. Er werden vlaggetjes en andere versiering geknutseld. En de uitnodigingen werden in een kleurrijk jasje gestoken door de kinderen zelf.

Nadat we op zondag onze magen hadden gevuld met ‘Aji de Gallina’ in de kookles, konden we er helemaal invliegen. Want zoals het hoort bij grote activiteiten, is er net voor aanvang nog heel wat klaar te zetten en voor te bereiden. De ballonnen, vlaggetjes en andere inkleding maakten van het kleine koertje op slag een feestplein. Toen door de geluidsinstallatie van de gemeente ook nog acordeonmuziek klonk, was de feeststemming helemaal compleet.

Met mondjesmaat kwamen de kinderen en hun ouders toe om te proeven van wat Vlaams Kermis sfeer. De stempelkaarten raakten in een mum van tijd vol gekleurd. Veel kinderen kwamen zelfs voor een tweede keer aanschuiven aan de activiteiten. Tussendoor kon iedereen z’n maag vullen met chocoladekoeken en warme chocomelk. En uiteraard werd er na de visput afgesloten met volksdansen. Al vormde de caviarun voor veel gezinnen toch ook één van de hoogtepunten van de middag.

De glimlach op de gezichten van de kinderen en hun ouders betekende waarschijnlijk nog veel meer dan wij konden vermoeden. De bus naar het centrum zat in elk geval vol moe maar zeer gelukkige begeleiders.

 

 

 

 

Fotoalbums van Peru

Zuidkust Peru: indrukwekkende doorreis (13)

05 November 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 05 November 2014

  • Zuidkust Peru
  • Woestijn rond Huacachina
  • Magische zonsondergang
  • Zeeleeuwen op Islas Ballestas

Cusco: griezelig afscheid (15)

31 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 04 November 2014

  • Iemand een glaasje bloed?
  • Creatief met blokken
  • Krijt als schmink, waarom ook niet?
  • Griezelgrimme bij Leen

Cusco: meer dan wat inca-stenen (12)

26 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 28 Oktober 2014

  • Uit eten met Charlie en Migie
  • Een uitgedoste Inka op San Cristobal
  • Elia zal zeker geen natte voetjes hebben.
  • Onze liefde voor chocolade in kaart gebracht

Cusco: veel kleur in de stad (20)

19 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 20 Oktober 2014

  • Actieve spelen
  • Waterkanalen van de Inca's
  • Ook in Marcavalle is er een wijkspeelpleintje!
  • Nicol aan het rekenen

Cusco: werken aan een mooie toekomst (15)

12 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 16 Oktober 2014

  • Panorama van Cusco vanaf San Jeronimo
  • Feria Flamenco: appelhappen
  • Ons gastgezin bij Patricia
  • Gezonde voeding, toch niet zo lekker?

Cusco: samen spelen en lachen (10)

05 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 05 Oktober 2014

  • Veel plezier samen op de trappen van de kathedraal
  • Wat een vrolijke bende!
  • Maskers kleuren
  • Templo de la Compañia de Jesus aan de Plaza de Arm

 

Plaats een Reactie

Lalalie Alweer zo boeiend zeg en t zal wel zijn dat Charlie content is met junder is zijn groep, das zeker dadde ;-) Dat gezond eten is idd wel een goeien, misschien moeten jullie. Joran ook maar eens komen overtuigen van de goedheid van groenten hihihihihi Zalig die Vlaamse kermis : fantastisch hoe jullie alles vol evenveel enthousiasme blijven doen.....nog steeds massas trots we, dat je dat maar weet !!!! Ik zag idd dat jullie je rea ties op onze berichtjes gestuurd hadden, wel grappig want ik weet niet meer waarop het dan een reactie was lol Alle moatjes, doe verder zoals jullie zo mega goed bezig zijn en tot gauw....ooooh i like :-) dikke knuffels xxxxxxxxxxx Geplaatst op 17 Oktober 2014
Charlie Que divertido para tenerlos en el proyecto. Tanta entusiasma :) Estoy feliz que estas en mi equipo..... Geplaatst op 16 Oktober 2014

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking