Reisverhaal «Cusco W4: als toerist of hulpverlener»

TROPENTRIP | Peru | 2 Reacties 26 Oktober 2014 - Laatste Aanpassing 19 Februari 2015

Na twee weken intensieve training van onze Spaanse woordenschat vonden we het de hoogste tijd om onze vernieuwde talenkennis eens in de straten van Cusco uit te proberen. Vol nieuwsgierigheid trokken we rond in de stad waar we nu al meer dan twee weken verbleven. Op zoek naar verhalen, naar verschillen, maar vooral om te proeven van het leven in Peru. Deze verkenning deden we steeds met het project in ons achterhoofd. Het contrast met het leven in San Jeronimo was bij momenten zo groot dat we ons er echt ongemakkelijk bij voelden.

MEER DAN WAT INCA-STENEN

Ons bezoek aan de Inca-ruïnes van afgelopen zondag deed ons beseffen dat we eigenlijk nog maar weinig wisten over de stad waarin we nu toch al even verbleven. Op aanrader van onze vriendin Charlie trokken we op donderdag rond het middaguur naar de populairste afspreekplaats in de stad. Vanop de Plaza de Armas vertrok namelijk dagelijks een Free Walking Tour.

Blijkbaar hadden we toch al redelijk wat van de stad gezien, want de groene plaza’s en kleurrijke mercado’s die we bezochten kwamen ons bekend voor. Terwijl de andere toeristen zich nog wat aarzelend waagden aan een smoothie in de San Pedro markt, trokken wij vastberaden naar het kraam van Maria waar we ons al voor de vierde keer lieten verwennen door een cocktail vol vitamines.

De verhalen en legendes waarmee onze gids de wandeling opvrolijkte waren op z’n minst een boeiende invalshoek om de gebouwen en pleinen die we eerder al gezien hadden te bekijken. Net zoals in onze thuisstad Brugge beginnen we vanaf nu dus op details te letten die de Inca’s blijkbaar destijds bewust in hun bouwwerken verwerkt hadden. Straffe mannen overigens die Inca’s! Op de stevige fundamenten van hun bouwwerken is de stad tegenwoordig gebouwd. Zelfs een aardbeving krijgt het Inca-imperium niet zomaar klein.

Er valt echter heel wat meer te ontdekken dan historische gebouwen en marktjes vol kleurrijk textiel in lama- of alpacawol. Op enkele minuten stappen van de gekende San Pedro markt ontdekten we de wekelijkse Baratillo markt. De letterlijke betekenis van deze markt “waar alles op z’n goedkoopst is” kwam ons goed van pas in onze zoektocht naar decoratie en knutselmateriaal voor de nadere Halloweenactiviteit. Met een budget van 100 Sol (dank u wafeltjeseters) en behoorlijk wat afdingen konden we moe maar tevreden huiswaarts keren met enkele volle zakken.

Terwijl de regen keihard tegen de bus kletterde realiseerden we ons dat het leven in de stad hier niet zo anders is als bij ons. Ook in Brugge nemen we de bus naar huis als na de zaterdagmarkt het water met bakken uit de lucht valt. Al is het maar de vraag of we op onze markt ook alles zouden vinden? En zo goedkoop?

BUSJE KOMT ZO

Ook al namen we nu al in zoveel landen de bus of andere lokale versies van het openbaar vervoer, toch geraken we maar moeilijk gewend aan de gekte waarmee het verkeer hier naar z’n bestemming probeert de te geraken. Om van ons appartement in Marcavalle naar het project in San Jeronimo te geraken moeten we dagelijks een busrit langs de Avenida de la Cultura trotseren. Ontelbare bussen schuimen in zo’n hoge frequentie deze verkeersas af dat we ons al meerdere malen afvroegen of een metro of tram geen efficiënter en vooral ecologischer alternatief zou kunnen zijn?

De duur van deze rit hangt niet enkel af van de drukte van het verkeer, maar vooral van de rijstijl van de buschauffeur. De afstand tussen aanzetten en remmen is soms zo kort dat we ons afvragen of we niet beter te voet zouden gaan. Ook voor de veiligheid lijkt dit soms een beter plan. Auto’s en bussen rijden hier bij momenten zo dicht tegen elkaar dat we elk moment een aanrijding vrezen. Gelukkig zijn we zelf nog gespaard gebleven van een dergelijk drama. Ook Ellen die hier al meer dan vier jaar is, liet zich al die tijd al ongevallenvrij vervoeren. Helaas heeft niet iedereen evenveel geluk. Door een dodelijk ongeval in San Jeronimo was het verkeer nog chaotischer dan anders en waren wij behoorlijk van onze melk.

Een gesprek met Sadith leerde ons echter wat begrip opbrengen van het gekke verkeer in Cusco. De busjes die we dagelijks nemen, worden namelijk gehuurd door families aan de busfirma’s. De huur- en brandstofprijzen zijn in vergelijking met de bustarieven zo hoog dat je wel kan begrijpen dat men probeert om zoveel mogelijk ritjes te maken en de bussen zo vol mogelijk te steken. Meestal betreft het ook laagopgeleide mensen die maar zelden notie hebben van of respect hebben voor de verkeersregels. Vader of zoon bestuurt de bus, terwijl de vrouw of dochter als een bezetene de bushalte afroept. Af- en opstappen gebeurt bij voorkeur een beetje snel, want ook hier geldt “Time is money.”. We schrikken er dus al niet meer van als er “Baja, baja, baja!!!” naar ons geschreeuwd wordt als we niet snel genoeg afstappen.

De wanhoop waarmee sommige mensen proberen rond te komen, is overigens niet enkel bij de ‘busfamilies’ te zien. Regelmatig zagen we tijdens onze busritjes muzikanten of verkopers verschijnen die probeerden wat Soles te verdienen. Zelfs kinderen komen hier soms de bus op om te zingen en wat snoepjes te verkopen. Schrijnend!

De vele busavonturen deden ons wat twijfelen of wel verder zouden reizen tot in Ecuador per bus. Maar zowel onze ecologische voorkeur om het vliegtuig zoveel mogelijk te mijden als de belachelijk hoge prijzen, deden ons toch beslissen om verder over land te reizen tot in Ecuador. Gelukkig vonden we ook een leuke formule die ons de mogelijkheid biedt om nog wat van het land te zien. Dankzij PeruHop bus kunnen we dus volgende week sandboarden in de woestijn! En met een beetje geluk geraken we na 27 uur rijden met Cruz del Sur uitgeslapen in Ecuador.

IS DIT NORMAAL?

Doordat we de kinderen in Añañau enkel in het project zien, is het soms moeilijk ons een beeld te vormen van hoe ze leven en waarom het precies zo moeilijk hebben. Dankzij de infoboekjes die Ellen destijds maakte om dit in België te kunnen uitleggen, kregen we ook wat zicht op de achtergrond van de kinderen. De meeste gezinnen wonen in een zeer bescheiden woning die meestal groot genoeg is om iedereen comfortabel te herbergen. Toen we hoorden dat er een gezin was die in een huis woonde die slechts zo groot was als de keuken van Urpi Sonqocha moesten we toch even slikken. Hoe is dit nu mogelijk anno 2014? Zeker als je dan ziet aan welke luxe sommige toeristen zich tegoed doen in het historische centrum.

Ook de verhouding tussen mannen en vrouwen is in Peru helemaal anders dan hoe we die kennen in België. Toen Charlotte ons vertelde dat nieuwe jongetjes in het project weigerden hun beker en bord af te wassen omdat dat iets voor meisjes was, konden we onze oren niet geloven. Ook het feit dat het blijkbaar niet abnormaal is om je dochter voor of na school te laten werken omdat de extra inkomsten nu eenmaal nodig zijn om rond te komen, deed ons grote ogen trekken.

Gelukkig kunnen we alle kinderen die naar het project komen naast de nodige structuur en hygiëne ook wat moderne inzichten bieden en hen leren dat je respect moet hebben voor iedereen, ongeacht het geslacht. Maar ook wij kunnen wat leren van hen. Terwijl het leven in de westerse wereld bij momenten een ware modeshow is, lopen de mensen hier ongegeneerd een week met dezelfde kleren rond. Het innerlijke van de mensen is hier zoveel belangrijker.

We zijn zo dankbaar dat we hier zoveel kunnen betekenen voor de kinderen, maar ook dat we zoveel kunnen leren van de Peruviaanse cultuur. Dankzij de steun van onze ouders konden we afgelopen vrijdag bijvoorbeeld een speciale knutselactiviteit aanbieden. Met Fimo maakten de kinderen ware kunstwerkjes waar ze bijzonder fier op waren. Terwijl knutselen met dergelijk materiaal voor Vlaamse kinderen misschien alledaags is, ging hier een nieuwe wereld open voor deze kinderen. 

Hun dankbaarheid was zo hartverwarmend! Dan weten dat we de juiste keuze gemaakt hebben door onze energie en centen in dit project te investeren en niet met de toeristenstroom mee te lopen naar de Machu Picchu.

 

 

 

 

Fotoalbums van Peru

Zuidkust Peru: indrukwekkende doorreis (13)

05 November 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 05 November 2014

  • Woestijn rond Huacachina
  • Islas Ballestas
  • Even een duin beklimmen
  • Paracas National Reserva

Cusco: griezelig afscheid (15)

31 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 04 November 2014

  • Cijfers oefenen
  • Cijfers oefenen, al spelend
  • Halloween inkleding
  • Iemand een glaasje bloed?

Cusco: meer dan wat inca-stenen (12)

26 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 28 Oktober 2014

  • Een (laat) verjaardagstaartje voor Leen in Chicha
  • Met een stappenplan!
  • Een uitgedoste Inka op San Cristobal
  • Elia zal zeker geen natte voetjes hebben.

Cusco: veel kleur in de stad (20)

19 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 20 Oktober 2014

  • ZW: Samen buiten spelen
  • De dolenthousiaste schatvinders Ellen en Charlotte
  • ZW: alternatieve verkenning van Cusco
  • Vers gebakken Adobe

Cusco: werken aan een mooie toekomst (15)

12 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 16 Oktober 2014

  • Resultaat van de kookles op zondag: Aji de Gallina
  • Feria Flamenco: ringwerpen
  • De kleurrijke voorbode van een feestelijke zondag
  • Ook jongens kunnen knutselen!

Cusco: samen spelen en lachen (10)

05 Oktober 2014 | TROPENTRIP | Peru | Laatste Aanpassing 05 Oktober 2014

  • Creatief met krijt
  • Wat een vrolijke bende!
  • Kleurrijk masker
  • Veel plezier samen op de trappen van de kathedraal

 

Plaats een Reactie

Leen & Ruben Bedankt Ellen voor je berichtje. Het was een plezier om met de kinderen aan de slag te gaan. En zoals je het al voorspelde vormde de Halloweenafsluiter inderdaad de kers op de taart. Vele groetjes aan alle kindjes! Geplaatst op 27 November 2014
Ellen Dit is echt zo zo mooi geschreven! Wij zijn echt zo dankbaar voor al jullie steun aan het project. Op naar nog een paar laatste fantastische dagen met Halloween als super afsluiter!! Geplaatst op 28 Oktober 2014

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking