Reisverhaal «Ruaha National Park: leven in de natuur»

TROPENTRIP | Tanzania | 0 Reacties 07 Juni 2014 - Laatste Aanpassing 19 Juni 2014

Het lijkt vanzelfsprekend: wie Afrika bezoekt, gaat op safari. Toch was het voor ons niet zo'n evidente keuze. We waren bijzonder benieuwd naar het wilde leven op het zwarte continent. Maar moesten we daarvoor nu echt zoveel dollars neertellen?

Na lang overwegen trokken ons nakende katoenen jubilee en onze passie voor de natuur ons over de streep om in een 4x4 te kruipen en het echte wilde leven te aanschouwen.

Net zoals op L-amoRe, wat binnenkort één jaar geleden is, waren we intens gelukkig. Als er iets is wat we na al die maanden reizen ontdekt hebben, is het wel dat we liever van de natuur genieten dan van wat de mens op de wereld zette in een poging om de planeet mooier te maken. En dan denken we al eens na over hoe we met onze planeet omgaan.

VOLOP AVONTUUR

Zoals afgesproken stonden we om 9 uur klaar om te vertrekken richting Ruaha National Park. Door een dreigende malaria-aanval bij Ernest z'n oudste zoon werd ons geduld echter nog een uurtje langer op de proef gesteld. Maar eens we vertrokken waren, kon het avontuur voor ons niet snel genoeg beginnen.

En hiervoor werden we op onze wenken bediend. Een platte band deed onze enkele kilometers voor de ingang van het park halt houden. In plaats van enkel het wiel te vervangen, werd ineens ook de hele band hersteld. Het doorzettingsvermogen om dingen te herstellen en te blijven gebruiken vonden we gewoon verbluffend. Met een simpele ijzeren staaf en een reparatiekit werd de band hersteld en konden we na een Afrikaanse 10 minuutjes (uur) opnieuw de baan op. Daar kunnen wij in onze technische wegwerpmaatschappij nog iets van leren.

Nog voor we het park goed en wel binnen waren, hebben we al onze eerste apen en giraffen gespot. Een bufferzone tussen het park en de dorpen zorgt er volgens Ernest voor dat deze verdwaalde dieren geen bedreiging zorgen voor de dorpen.

Aangezien we ervoor gekozen hadden om niet belachelijk veel geld uit te geven aan een bed en eten, kregen we na onze Tanzaniaanse maaltijd in de kantine van het HeadQuarter van het park onze slaapplaats toegewezen. In onze banda (ijzeren hutje) vonden we alle comfort die we nodig hadden. De gedeelde sanitaire blok gaf ons enkel een extra kampgevoel.

OP SAFARI

Vier dagen lang reed Ernest met ons rond. En we hadden er nog plezier in ook. Hij had ons verteld dat er mogelijks geen katachtigen te spotten zouden zijn. Toch zagen we op dag 1 al een zelden gezien luipaard. En na een dag sporen zoeken vonden we op dag 3 zelfs een leeuw, die blijkbaar te oud was en daarom alleen ronddoolde.

Gelukkig hoefden we geen vier dagen gewoon in de auto te zitten. We konden ook rechtstaand genieten van het landschap en de dieren. De zon haar rustplaats zien opzoeken achter de bergen en in ruil het landschap omtoveren tot een prachtig kleurenpalet, we genoten er volop van!

Om niet enkel nu te kunnen genieten, en om jullie wat te laten meegenieten, probeerden we toch één en ander in beeld te brengen. Onze spiegelreflexcamera wist ons in Azië meermaals dermate teleur te stellen, dat we hem terug meegaven naar België. (De lensbevestiging moest gerepareerd worden.) Maar mits de nodige vindingrijkheid wist Leen met behulp van de combinatie verrekijker & iPhone toch prachtige kiekjes te maken. Wie niet rijk is, moet creatief zijn hé.

Met Ernest hadden we echt wel een gouden gids aan boord. Niet enkel wist hij ons de mooiste plekjes van het park te tonen. Ook kon hij overal iets over vertellen. We hingen aan z'n lippen als hij weer een weetje over het park, de dieren of Tanzania met ons deelde.

Zelfs tot 's avonds aan het kampvuur wist hij ons te boeien. Boven ons een prachtige sterrenhemel, aan onze voeten het knisperende kampvuurhout en een Kilimanjaro bier om de dorst te lessen. De bivaksfeer was compleet. Een Kilimanjaro kon trouwens niet ontbreken, want de leuze luidt hier: "If you can't climb it, drink it." En dat hebben we dan maar gedaan.

WA KOST DA?

Zoals je in ons eerste verslag over Tanzania al kon lezen, richt het toerisme zich vooral op de bezoekers van de nationale parken. Één van de argumenten die ons lang weerhielden om op safari te gaan, was de prijs.

Waarom is dit zo onbetaalbaar duur? Die vraag legden we ook aal onze gids voor. Een eenduidig antwoord hierop bestaat niet echt. Enerzijds zijn er heel wat kosten om zo'n nationaal park te vormen en in stand te houden. Zo leerden we dat er ooit wel mensen leefden binnen de huidige grenzen van de parken. Maar die mensen werden verdreven. Tegenwoordig krijgen zij als compensatie een deel van de inkomsten als gemeenschapsgeld. Het onderwijs voor de kinderen en andere algemene voorzieningen worden ermee vergoed.

Wat we ook niet direct beseften is dat alles een serieuze afstand moet afleggen alvorens het in het park beschikbaar is. Eten, drinken, brandstof en vele materialen komen meestal uit Iringa, 115 kilometer ten oosten van het park.

Maar met Ernest hadden we wel het gevoel een eerlijke prijs betaald te hebben. Het is duur. Maar wat je ervoor in de plaats krijgt is een onvoorstelbaar prachtige ervaring. Wij leerden dat het geld dat je aan reizen uitgeeft je rijker maakt.

WIST JE DAT

Omdat het ons onmogelijk lijkt om alles op te sommen wat we gedurende die vier dagen hebben kunnen aanschouwen, delen we graag wat weetjes met jullie. De vele lessen biologie, aardrijkskunde en zelfs geschiedenis werden voor ons nog nooit zo mooi geïllustreerd als tijdens deze safari. (Dit is pas een educatief verantwoorde uitstap, minister Smet!)

  • Met een oppervlakte van 10300 km2 is Ruaha het tweede grootste nationale park van Tanzania en is het zo groot als 1/3 van België.
  • Wie in enkele dagen de nationale parken van Tanzania wil bezoeken, kan dit ook met het vliegtuig. Het park heeft namelijk een eigen landingsbaan.
  • Slechts een beperkt aantal mensen mogen in het park wonen. Enkel wie er werkt mag er met z'n gezin wonen. Kinderen ouder dan 12 moeten verplicht naar de stad, om overbevolking tegen te gaan.
  • Olifanten eten en drinken bijna de hele dag door. Verteren doen ze echter niet. Daarom kunnen bijvoorbeeld apen nog eetbaar voedsel vinden in de uitwerpselen van olifanten.
  • Aan de uitwerpselen van een giraf kan je zien of het gaan om een mannelijk of een vrouwelijk dier.
  • Nijlpaarden sproeien hun uitwerpselen in het rond om de weg te markeren van het water naar hun eetplaats aan wal. Ze nemen steeds opnieuw dezelfde weg. Je kan dus maar beter niet op hun pad staan.
  • Vele diersoorten leven in harmonie samen omdat ze geen bedreiging vormen voor elkaar. Er is voldoende voedsel voor iedereen in zo'n groot park. Nijlpaarden en krokodillen leven ook samen in dezelfde rivier, aangezien ze andere zaken eten.
  • In het wild leven vele mannelijke dieren in isolement. Er kan slechts één man per kudde zijn. Zo moet een nijlpaard vluchten om van een zoon te bevallen. Anders zou haar man de zoon doden.
  • Een olifant heeft door z'n figuur geen natuurlijke vijanden. Geen enkel dier durft het aan om een olifant alleen aan te vallen. Wanneer leeuwen met 18 zijn, kunnen ze wel een olifant overmeesteren.

AHSANTE ERNESTI

Via de databank van Wegwijzer vonden we in het reisverslag van Jan De Clerck de tip om met Ernest Lugalla (lerniee@gmail.com) op pad te gaan in Ruaha NP. Dit was echt wel een gouden tip. Ernest heeft ons niet enkel het nationale park leren kennen. Hij vertelde ook vol toewijding over z'n thuishaven Iringa en over Tanzania.

Ernest werd Rafiki Ernesti en wij werden Mama & Baba Smidt. Samen genoten we, inspireerden we en droomden we.

Een meer dan geslaagde safari!

Bedankt Ernest!

 

 

 

 

Fotoalbums van Tanzania

Mbeya: beetje rondtjoolen (5)

15 Juni 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 19 Juni 2014

  • Zwart van 't volk in de wachtzaal
  • Op tijd aan het station van Mbeya
  • Cadeautje van Fazila voor de kindjes in Kazembe
  • Coca-Cola in het straatbeeld

Matema: meer lokaal leven (14)

13 Juni 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 19 Juni 2014

  • Drogende was op het strand
  • Zo leeft men nog in Ikombe Village.
  • Warme momenten
  • Lake Nyasa biedt eindeloze zichten en mogelijkhede

Iringa: rots in de branding (10)

07 Juni 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 19 Juni 2014

  • Naar het hoogste punt van de stad: Gangilonga Rock
  • Gluren over het randje naar de stad
  • Uitzicht over Iringa
  • Ruben en z'n nieuwe vriend Maberto

Ruaha National Park: focus op wildlife (23)

07 Juni 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 19 Juni 2014

  • Zo dachten er nog wat bezoekers over.
  • Olifanten onderweg in hun park
  • Eerste avontuur: platte band herstellen
  • Na een dag zoeken vonden we de leeuw.

Morogoro: Schotland voor gevorderden (22)

30 Mei 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 31 Mei 2014

  • Beloning voor de klim
  • Onderweg naar de highlands
  • Hiervoor krijg je hier geen GAS-boete!
  • Woon hier eens zeg!

Zanzibar: eiland met vele gezichten (31)

26 Mei 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 30 Mei 2014

  • Één van de vele smalle straatjes in Stonetown.
  • Het flessenatelier
  • Vrienden in wording
  • Dagelijks brood

Dar Es Salaam: proeven van het lokale leven (12)

23 Mei 2014 | TROPENTRIP | Tanzania | Laatste Aanpassing 26 Mei 2014

  • Ook al waren we in Afrika, dit menu leek ons Chine
  • Laila smult van onze zelfgemaakte macaroni.
  • De wegen na het regenseizoen
  • Hier woonden wij, in Mikocheni.

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking