Reisverhaal «Route 4: op weg naar het zuiden »

THAITRIP 2017 | Thailand | 0 Reacties 18 Januari 2017 - Laatste Aanpassing 26 Januari 2017

Ondanks de wisselvallige weerberichten hakten we toch de knoop door om door te reizen naar het zuiden. We waren zo benieuwd om iedereen in Ban Don Sai terug te zien dat een rit van meer dan 800 km ons niet kon tegenhouden. Ook al reden we misschien geen zonneschijn tegemoet, toch genoten we van onze trip langs de route du soleil van Thailand: de Phet Kasem Road of Route 4.

THAISE AUTOSNELWEG

Het was met gemengde gevoelens dat we het Good Times Resort in Kanchanaburi achter ons lieten. We wilden echt wel doorreizen naar het zuiden, maar toch zouden we het hier missen. We hadden er ons namelijk echt even zorgeloos op vakantie gevoeld.

Onze GPS (Google Maps) stuurde ons aanvankelijk langs heel wat lokale wegen voor we uiteindelijk op Route 4 reden. Onderweg werden we getrakteerd op een prachtig decor van het lokale Thaise leven met indrukwekkende, groene bergen op de achtergrond. Wat een luxe toch om dat allemaal op ons eigen tempo te kunnen aanschouwen.

De verwachte highway bleef echter uit. Het werd nooit echt een autosnelweg zoals wij die kennen. Geen op- en afritten, maar wel drukke kruispunten en U-turns. Aangezien we dus dorpen en steden doorkruisten, deelden we de weg met het lokale verkeer: een scooter of andere lokale variant. Met die verschillende snelheden was het steeds opletten geblazen.

Wat ons onderweg ook opviel waren de hulpkonvooien onderweg naar de overstroomde gebieden. In Kanchanaburi vertelde men ons al dat er hulppakketten ingezameld werden om uit te delen in het zuiden. Uit de pick-ups vol plastiek flessen, concludeerden we dat er blijkbaar vooral nood aan drinkwater was. In de eerstvolgende 7-Eleven sloegen we dus ook de nodige liters in. Enerzijds om uit te delen in de school. Maar misschien ook wel voor onszelf?

VERRASSENDE BAAI

In één dag meer dan 800 km rijden langs Thaise wegen leek ons niet echt een strak plan. Daarom kozen we met onze landkaart in de hand naar een leuke badplaats halverwege om te overnachten. Op de adventure travel map van National Geographic leek Ao Manao ons wel wat.

We hadden al veel horen waaien over Hua Hin. Maar bij nader inzien konden we beter nog wat verder doorrijden. Toen we de bewuste badplaats doorkruisten konden we onze ogen bijna niet geloven. De ene internationale hotelketen prijkt hier naast de andere langs een prachtig onderhouden weg. We vroegen ons zo hard af of dit nog Thailand was, dat we in onze Rough Guide doken voor een verklaring. Blijkbaar is Hua Hin het tweede verblijf van de koning. Iedereen wil er dus net als de vorst komen pootje baden.

Zo'n 100 km ten zuiden van de royale badplaats bereikten wij eindelijk onze bestemming. We hadden er geen idee van waar we zouden terechtkomen. Maar voor één nachtje kon het niet zo'n kwaad mocht het tegenvallen.

Al bij het verlaten van de Route 4 werden we verwelkomd door apen. Het kruispunt zat zo vol met deze grijpgrage dieren dat we moesten opletten om ze niet aan te rijden. We reden ze zo traag voorbij dat het bijna leek op een safari.

Aangekomen in het Golden Beach Hotel stonden we ons opnieuw te vergapen. Vanuit onze kamer hadden we namelijk een prachtig uitzicht over de baai en de achterliggende mangroves. Dit vroeg om een strandwandeling om alles van dichtbij te gaan bekijken. Zelfs Flore had zin om enkele stapjes te zetten.

Dat er bovendien een avondmarkt was waar we konden genieten van Thais streetfood maakte van Ao Manao een meer dan geschikte stopplaats.

EILANDJE MEEPIKKEN

Zonder concrete bestemming in gedachten vervolgden we 's anderdaags onze weg naar het zuiden. Het dreigende onweer maakte de keuze voor een korte strandvakantie er niet echt eenvoudiger op. Oorspronkelijk wilden we naar Ko Samui reizen, aangezien dit eiland blijkbaar een aanrader is voor gezinnen. Meer mooie stranden en minder Full Moon Party's. Ook het feit dat we er onze vriend Sonny een bezoekje zouden kunnen brengen leek ons wel leuk.

Maar nu zag het er dus naar uit dat we overal regen op onze kop zouden krijgen. Waar zouden we dan liefst zitten? Aan de kust op het vasteland of toch liever op een eiland? Na vele kilometers overwegen en twijfelen, kozen we er toch voor om naar Ko Samui te reizen. We hadden dan ingepland, dus dat zal wel een goed idee geweest zijn. :)

Omdat we geen idee hadden hoe en of we er zouden geraken, vereiste de volgende pitstop enig opzoekwerk. Leve ons 3G-kaartje en de persoonlijke hotspot! Zo vonden we in een handomdraai de dienstregeling voor de ferry en mooie last-minute deal voor de overnachting. Met nog 200 km voor de boeg repten we ons naar Don Sak om er nog één van de laatste ferry's te halen. Toen we rond 17 uur aan de pier arriveerden, bleek er geen plaats meer te zijn op de ferry. Omdat "maybe try tomorrow" niet echt een optie was met een baby op de achterbank, stapte Leen toch even uit om bij enige Engels sprekende medewerker te informeren naar een oplossing. Waarop die doodleuk verwees naar 'the other company'. Blijkbaar had Raja Ferry nog een collega.

De ferry van 17 uur hadden we dan misschien gemist, gelukkig konden we bij Seatran wel met de volgende boot mee naar Ko Samui.

Toen we enkele uren later met een take away pizza aan de rand van een prachtig zwembad zaten van Hacia Resort, konden we nauwelijks geloven dat het ons was gelukt.

Dat Ko Samui niet direct het plaatje was die in de Rough Guide stond beschreven, merkten we pas echt goed bij dageraad. Het Hacia Resort waarin we terecht gekomen waren was nog enigszins een pareltje in vergelijking met de bouwwoede die de rest van de badplaats Lamai had ondergaan. Het kostte ons een hele ochtendwandeling om eindelijk op het strand te geraken. Daar zagen we de ene beach bar naast de andere. Tja, de keerzijde van het toerisme zeker?

Een Hard Rock Café in de naburige badplaats bleek een meevaller. Want het beloofde regenweer kwam er en dus hadden we vooral indoor activiteiten nodig. Tropische regenbuien zijn niet om mee te lachen. Dat merkten we direct toen we er te voet en later met de auto door moesten. De straten stonden al onmiddellijk op enkele plaatsen onder water!

De ontmoeting met Sonny zorgde er natuurlijk wel voor dat ons bezoek aan het eiland geslaagd was. Hij verzekerde ons dat Ko Samui echt prachtige plekjes heeft. Maar het regenweer was nu even spelbreker om die te gaan verkennen. Ook wees hij erop dat we terecht gekomen waren in het meest toeristische en dus meest volgebouwde deel van het eiland.

We houden de prachtige schatkaart van Ko Samui dus nog even op zak. Wie weet komen we ooit nog eens terug om de parels te ontdekken?

----------

Wat vond je opvallend aan deze blog? Met welke vragen zit je nog? Welke reistips heb jij nog voor ons?

Laat van je horen door hieronder een reactie na te laten.

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Ao Manao (op weg naar zuiden)»

Route 4: water in het zuiden (16)

18 Januari 2017 | THAITRIP 2017 | Thailand | Laatste Aanpassing 23 Januari 2017

  • Aapjes in Ao Manao
  • Wachten op de ferry
  • Shoppen in met blanke baby in Tesco Lotus
  • Lamai, Ko Samui

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking