Reisverhaal «Ubud»

INDONESIË - Bali | Indonesië | 0 Reacties 25 September 2016 - Laatste Aanpassing 29 September 2016

Bali - Ubud

dag 13 tem 26 sepember 2016

Het was even wennen aan de drukte van Ubud na de stille rust op Gili Air. Vooral terug lopen op voetpaden die hoog en slecht zijn, was een evenwichtsoefening.

In Ubud verblijven we in drie verschillende hotels:

Het eerste buiten het centrum: "Bakung Ubud" hier hadden we een grote kamer maar helemaal niet proper en redelijk duur.

Het tweede was in een zijstraat dicht bij de hoofdstraat. Dit is een homestay dwz dat de uitbater er zelf ook met zijn familie woont. Hier was het wel ok, rustig en goed gelegen.

Het derde lag aan de andere kant van het centrum en was vlak bij monkey forest. Hier hadden ze een ongelooflijk goeie service met gratis taxi dienst binnen het centrum. En zeer goede kamers voor de prijs.

De eerste dag begon minder goed, Paulina heeft enkele kale plekjes op haar hoofd en we wilden zeker zijn dat het niets erg was en gingen naar Ubud clinic (stel je hier een kleine praktijk voor uit de jaren stillekes met twijfelachtige hygiëne). De dokter van dienst zei niet echt iets over de kale plekjes maar fixeerde zich op de bruine pigment vlekjes. En zei dat we naar Denpasar moesten voor verder onderzoek. Hierna hebben we naar de verzekering gebeld en zij hebben dan via een agent in Bangkok verder voor ons alle afspraken geregeld. Hiervoor moesten we naar twee verschillende ziekenhuizen, maar kregen dan uiteindelijk toch resultaat in Denpasar. Het bleek een schimmel in de haarwortels te zijn. Ondertussen heeft ze créme en vitamienen, nu hopen op het beste.

Ubud is gebouwd tussen de rijstvelden en we deden dan ook twee wandelingen, waar je telkens een prachtig uitzicht hebt op de velden. Alleen was het verschrikkelijk heet, puff puff...!

Op een van de wandelingen werden we gevolgd door een beige labrador met rode strik. Paulina vond dit niet grappig en was redelijk op hare kievif! Maar de hond gaf niet op en wandelde rustig met ons mee, echt een gans stuk.

In Ubud kan je niet slecht eten. Het is het mekka van de healthfood, en overal kan je verse sapjes en smoothies drinken aan een redelijke prijs. En veganistisch eten , is hier geen probleem. Zelfs Miguel is bekeerd tot rawfood lasagne en smoothies met spirulina! De beste die we hier kunnen aanraden, prijs/kwaliteit en portie gewijs (niet onbelangrijk voor nen Drouard) is Bali Budha, njam die veggie burger, smikkel smakkel!!

Tot nu toe hadden we eigenlijk nog niets gekocht van souveniers of kledij. Maar in Ubud niets kopen is nogal moeilijk. Dus we gingen hier ook shoppen. Aangezien we thuis vooral tweede hands of "groene kledij" kopen, probeerden we dat hier ook. Gelukkig is het geen probleem om hier "groene kledij" te vinden, want er wordt hier veel lokaal gemaakt.

Ubud is ook de thuisstad van de apen. Ze hebben hier een volledige eigen plek, genaamd "Monkey forest". Ze zitten hier niet in kooien of achter draad, nee, ze lopen hier gewoon vrij rond in hun stukje jungle, maar ook op straat of op de weggetjes ertussen. Miguel vond het geweldig en zijn fototoestel stond niet stil, Paulina en ik verscholen ons af en toe achter Miguel. Want het is toch maar vreemd als zo'n aap je toelacht van minder dan een meter afstand. Omdat Miguel zo op ging in zijn perfect shot, gingen Paulina en ik al richting uitgang. Hier wilde Paulina nog een filmpje maken, en terwijl ze aan het zingen en dansen was kwam een aapje meedoen. Hij danste echt mee op de muziek, maar dit was niet naar de zin van Paulina en ze krijste in grote paniek. Het aapje zette de dans nog even verder, maar keek dan met schuin hoofd van "allé, twas toch plezant?" Gelukkig was papa er snel, en konden we weg van bij de aapjes. Moet wel zeggen, dat de aapjes je eigenlijk niets doen als je ze niets geeft. Je kan ze banaantjes kopen en geven, maar wees dan wel gewaarschuwt, dat ze op je hoofd kruipen en vechten voor de bananen. Sommige toeristen lokken dit ook uit door gek te doen. Wat dom is van die toeristen natuurlijk. Als je rustig wandelt en gewoon rondkijkt en ze niet aanraakt, doen ze ook niets. Ze zijn mensen gewoon en er zijn overal parkwachters die klaarstaan om in te grijpen en vooral werk hebben met de toeristen ipv de apen. Het park op zich is mooi en zeker de moeite om rond te wandelen.

Koffie verheven tot kunst

Ons tweede hotel was gelegen in een straatje waar er een bekend koffiehuis gelegen is, Seniman coffee. Opgestart door een Australische barista Rodney. Hij begon met een klein etablisement waar hij met de hand espresso zette. Een grote machiene die je dus manueel moet bedienen en met beide handen tegelijk trekken om zo de espresso eruit te krijgen. Zijn zaak groeide en hij maakte er een coffeelab van, waar er koffie met de filter gezet wordt tot op vandaag waar hij drie panden naast elkaar heeft waar je kan drinken en workshops volgen. Zijn hele proces, van boon tot eindproduct is geanalyseerd en zijn afval tot het minimum gehouden. Zo maakt hij zeep van zijn afval (koffiegruis, restmelk, afval bonen). Van oude flessen maakt hij glazen en deksels voor op de glazen, maar ook wierrookhouders. De koffie is er lekker met een heerlijk zacht aroma. Doordat hij zijn eigen koffieplantage heeft en zijn eigen droogproces in handen heeft, kan hij de smaak onder controle houden. Daarnaast heeft hij nog een bedrijfje dat van herbruikte tetraverpakking afvalbakken maakt. Blijkbaar is afvalophaling en afvalscheiding nieuw in Bali. Heel het herbruik proces enzo komt opgang. De overheid doet zijn best. Zo zegt Rodney toch! Omdat ik al zo lang gefascineerd ben door de Milk Art op espresso's, kreeg ik hier de kans om eindelijk even barista te zijn. Rodney houdt namelijk workshops met o.a. Milk and Latte Art, leren figuurtjes maken met melkschuim op koffie. Ik geraakte niet verder dan een hartje en een poging tot een tulp, maar vond het geweldig. Weer iets om van die bucketlist te schrappen, alhoewel ik nog wel wat verder moet oefenen om deze kunst te perfectioneren. Michiel, als je dit leest, een stage in de Walvis mogelijk in de zomer van 2017??? ;-) Als jullie de koffie van Seniman willen proeven is dit mogelijk in het najaar van 2017, want dan komt Rodney naar Brussel en vertegenwoordigd hij de Balinese koffie op Europalia. Ik zou zeggen, ga allen daarheen, echt de moeite, zelfs al is het alleen voor een lekker bakje koffie.

Kecak dans ofwel de Monkey dans

Miguel en Paulina gaan naar een dansvoorstelling terwijl ik nog maar eens een koffietje ga drinken. Paulina vond het fascinerend, mooi geklede dames met veel goud en make-up, en kostuums die apen moesten voorstellen, het was allemaal zeer romantisch volgens Paulina. 

Omdat we Belgen zijn en ongeloofelijk curieus naar de lokale ondernemers bezochten we een chocoladefabriek. Deze fabriek, gelegen in de middle of nowhere is volledig opgebouwd uit bamboe, echt prachtig. Van buiten gezien lijkt het op een kathedraal. Zelfs het kantoor, dat een landschapsbureau is, bestaat volledig uit bamboe, behalve de computers natuurlijk.

Op de bovenste verdieping wordt het proces uitgelegd van hoe ze van vrucht tot eindproduct komen. We mogen elke stap proeven, Paulina vindt de pure cacaovrucht lekker. Ze houdt van die pure bittere en zure smaken. Na een uitgebreide proefsessie mogen we naar de productie. Veel zien we niet, maar de machienes zijn allemaal oud en dateren van de jaren zestig en zeventig. Wat duidt dat alles nog redelijk archaisch geproduceerd wordt. Naast choclade produceren ze ook palmsuiker, waar ze hun chocolade mee zoeten, dus alles is veganistisch en lactose vrij.

Het was de bedoeling dat ik ook in Ubud intensief yoga ging doen in de yogabarn, maar deed dit niet. Het was hier niet prettig, het is letterlijk een yogadorp en heb de indruk dat er hier vooral yogaleerkrachten komen, want het niveau is erg hoog, en helaas een tempo dat ik niet kan volgen. Koos er voor om in het derde hotel, dat een yogaroom had die zo goed als niet gebruikt werd, yoga te doen terwijl Miguel en Paulina zwommen. Was op zich prettig, want de kamer was mooi ingericht en je had een heerlijk uitzicht en er hing een goede vibe. (en centen gespaard, want yogabarn is duur)

Ubud was leuk, een echte fusion van oosters en westers bij elkaar. Het is hier bewezen dat je respect kan hebben voor de lokale cultuur. Er zijn hier ongeloofelijk veel ondernemende mensen die nieuwe dingen proberen en van eco iets hedendaags en leefbaar maken. Dus op zich gezond en verantwoord leven, het kan, dat is hier wel bewezen. Alleen zouden ze beter de elektrische auto en brommer introduceren, want het toenemende verkeer is een pest.

Oh ja, het weer is hier ook minder stabiel geworden, bijna dagelijks een serieuze stortbui. Miguel en Paulina hebben er eens van geprofiteerd om door zo'n stortbui te wandelen van resto terug naar hotel zonder paraplu, lekker nat en verfrissend. 

 

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Ubud »

Ubud (55)

25 September 2016 | INDONESIË - Bali | Indonesië | Laatste Aanpassing 24 September 2016

  • Starend
  • Tegal Sari, ons derde Ubud hotel, zeer uitgestrekt
  • Paulina vond het mooi en spectaculair en romantisc
  • Overal offermandjes met bijhorend wierookstokje

Day Tour : Amed to Ubud (10)

13 September 2016 | INDONESIË - Bali | Indonesië | Laatste Aanpassing 24 September 2016

  • Batur heeft meerdere kraters zoals je kan zien
  • Hier lopen we enkel rond op zoek naar uitzicht op
  • Hele families opgedost om te komen bidden
  • Allemaal gezellig samen in de pick-up

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking