Reisverhaal «beestige tijden »

Trip 2018-2019 | Indonesië | 0 Reacties 28 Juni 2019 - Laatste Aanpassing 28 Juni 2019

Het is niet te geloven maar we zijn al toe aan onze laatste bestemming : Indonesië ! Met opgeladen batterijen 😃 komen we aan in Medan op het eiland Sumatra. Indonesië bestaat uit 14 572 eilanden en is daarmee de grootste eilandenstaat ter wereld. Op de luchthaven worden we opgehaald door een taxi geregeld door onze lodge want die ligt middenin de jungle en is dus niet zo makkelijk te bereiken. De afstand naar Bukit Lawang is niet zo eeuwig groot maar de wegen zijn in erbarmelijke staat en het verkeer is zo mogelijk nog zotter dan in Nepal ! Bovendien rijdt onze chauffeur vreselijk slecht, hij trapt eerst ferm op de gaspedaal en na enkele honderden meters moet hij dan iedere keer weer abrupt afremmen zodat we constant heen en weer schokken. Door het drukke verkeer wil iedereen de andere weggebruikers voorbijsteken en dat op alle mogelijke manieren, het wordt echt een vreselijke rit die maar liefst 4 uur duurt….We komen aan in het dorp Bukit Lawang in het donker, gelukkig is de regen die we een groot deel van de weg hadden eindelijk gestopt want we moeten nog een hele afstand afleggen te voet : door het dorp, over de hangbrug over de rivier Bohorok en dan nog eens 280 trappen omhoog naar “On the rocks Bungalows”, ons logement. Pas ’s morgens zien we hoe mooi de lodge gelegen is, het ligt vlak naast het Nationale Park Gunung Leuser met zicht op de jungle. Onze ‘hut’ is nogal basic : (doorlegen) matras in een bak, koude douche en overal gaten en spleten zodat er nogal wat passage is van ‘beestjes’ maar ons terras met hangmat en zicht op de jungle maakt veel goed. ’s Morgens zie je de aapjes in de bomen, het is leuk om ze gade te slaan terwijl ze spelen, mekaar achterna zitten, ruzie maken, eten zoeken…. Maar we zijn eigenlijk naar hier gekomen voor de orang-oetans die hier in de jungle leven in het Nationale Park ( opp 9000 km²). Deze magnifieke dieren leven maar op 2 plaatsen in de wereld, namelijk Sumatra en Borneo en hun leefgebied wordt alsmaar kleiner door het aanleggen van oliepalmplantages. We regelen een dagtrekking via onze lodge omdat die gekend zijn voor hun natuurlijke aanpak en dus geen kunstmatig aantrekken van orangs door ze te lokken met eten. De nacht voor onze geplande trekking is er een groot onweer en het water valt de hele nacht met bakken uit de hemel, maar als we opstaan is er zon en blauwe lucht, hoera! Vol goede moed beginnen we aan onze tocht, het is enkel wij twee en onze ranger want het andere koppel dat ging meegaan heeft afgezegd. Al na een tiental minuten zien we onze eerste orangs, een koppel met kleintje maar ze zitten hoog in de bomen in hun nest en zijn wat moeilijk zichtbaar. Maar het is een goed begin! 👍De hike door de jungle is nogal zwaar mede doordat het zo geregend heeft en alles dus heel modderig en glibberig is. Op verschillende plaatsen zien we de orangs, meestal vrouwtjes die bijna allemaal een kleintje bij zich hebben. Schattig !!!! Op een gegeven moment waarschuwt onze ranger ons om terug te keren omdat de doorgang versperd is door een ouder vrouwtje en twee ‘tieners’ en de tieners zijn nogal agressief. Gelukkig is er juist nog een (Hollands) koppel met hun ranger op diezelfde plaats en kunnen de rangers de krachten bundelen om de orangs af te leiden zodat we eindelijk kunnen passeren. Na een moeilijke afdaling geeft het Hollands koppel er de brui aan : te lastig en het meisje is doodsbenauwd. Ze nemen een kortere route terwijl wij verder gaan, onze ranger waarschuwt dat de volgende afdaling nog moeilijker wordt…pfff. Op een gegeven moment spotten we weer een orang maar als ze dichterbij komt ziet onze ranger dat het “Mina” is, een zeer agressief vrouwke en de enige orang (van deze jungle) die bijt naar mensen. Hij roept dat we moeten lopen maar we zijn juist aan de moeilijke, steile afdaling gekomen en ik zie het absoluut niet zitten….maar de ranger roept de hele tijd : rapper, rapper, rapper!!!! De afdaling is ontzettend glibberig, vol uitstekende wortels van de bomen en oneffen maar Tony sleurt me een eind naar beneden en de rest leg ik ‘al vliegend’ af ! Mijn voeten raken nauwelijks de grond, ik val een paar keer op m’n gat en denk dat ik ga doodgaan ofwel door de aanvallende Mina ofwel door de halsbrekende afdaling. Wonder boven wonder geraken we zonder breuken of kleerscheuren beneden maar ik sta te beven op mijn benen en dan moeten we nog een stuk over stronken klimmen en stukken waar landverschuivingen geweest zijn waardoor de ondergrond rollende keien zijn waarover je voortdurend uitglijdt. We stoppen aan de rivier om te lunchen maar onze ranger kijkt voortdurend rond zich om te zien of Mina ons niet tot hier gevolgd is. Hij vertelt dat hij reeds 2x aangevallen is door haar, 1 keer gebeten en de 2e keer had ze hem vast bij zijn arm. Nu heeft hij haar ons fruit gegeven, eerst bananen maar die waren direct op en daarna mandarijnen die ze (gelukkig) partje per partje opat waardoor hij tijd heeft kunnen rekken voor ons. We hebben even genoeg van de orangs maar als we op het einde van onze hike weer een moeder en koddige kleine van dichtbij zien zijn we weer helemaal vertederd. Het is zo mooi om deze dieren in hun natuurlijke habitat te kunnen observeren en we vragen ons af wat zij van ons denken als ze ons zo direct aankijken. We keren terug via de rivier, we varen mee met de stroom in grote autobanden en de ranger leidt ons langsheen de keien en stroomversnellingen. We zijn kletsnat maar het is een leuke afsluiter van een bewogen maar schitterende dag !!! Onze ranger zei dat we veel geluk hebben gehad om zoveel orang-oetans te zien. De dagen na onze trekking hebben we overal pijn 😒 maar gelukkig gaat die weg en de prachtige herinneringen blijven een leven lang.

Onze volgende verplaatsing is een dagtocht per taxi🚕 , het is weer niet zozeer de afstand maar de slechte wegen en het drukke verkeer die de tocht zo lang maakt. We bereiken Prapat na 8,5 uur rijden maar de tocht was een plezier vergeleken met de eerste rit. Deze chauffeur was ne ‘crème’ zoals we zeggen en we spreken dan ook af met hem dat hij ons weer komt ophalen binnen 4 dagen. Prapat ligt aan het Toba meer , dit is met 1103 km² één van de grootste met water gevulde vulkaankraters ter wereld. In het midden van het meer ligt het eiland Samosir, dit is ontstaan door een vulkaanuitbarsting en dat is waar we naartoe gaan. We nemen de ferry naar het plaatsje Tuk Tuk en die zet ons af aan ons hotel Zoé’s Paradise dat prachtig gelegen is aan de oever van het meer. Onze kamer ligt op de bovenste verdieping en we hebben een magnifiek zicht op het meer en de omringende bergen. Het eiland is bewoond door Bataks en die hebben speciale huizen, ze bestaan uit 3 verdiepingen en zij wonen in de middelste etage tussen de onderwereld en de godenwereld. De Bataks zijn bekeerd tot het christendom of protestantisme maar blijven ook geloven in geesten. We verkennen het eiland Samosir met de brommer en denken dat we ergens in Zwitserland of Nieuw Zeeland zijn. We rijden door rollende heuvels die lijken op een lappendeken van groen- en bruintinten met schitterend zicht op het Tobameer en verspreid over het landschap zie je overal kleine kerkjes. We zien ook vele mooi versierde Batakhuizen en de miniversies die dienen als graven voor de overledenen. Na zo’n 5 à 6u op de brommer heeft ons achterste er genoeg van maar het was een mooie dag😉 . Gelukkig kunnen we de dag na onze rit ontspannen aan het zwembad met zicht op het meer.

We nemen de ferry terug naar Prapat waar ‘onze’ chauffeur ons al opwacht om ons terug naar Medan te brengen, een ritje van een uur of vier. Na een kort nachtje in een guesthouse komt onze chauffeur ons voor de laatste keer ophalen. Om 3u ’s morgens brengt hij ons naar de luchthaven voor onze vlucht naar Jakarta en vandaar vliegen we naar Labuan Bajo.

Labuan Bajo is een vissersdorp op het eiland Flores en wij komen naar hier om de Komodovaraan te zien die in het Komodo NP leeft. De komodovaraan kan tot 3m lang worden en is de grootste hagedis ter wereld! Het is niet simpel om een keuze te maken uit de tientallen reisbureautjes die excursies aanbieden maar uiteindelijk kiezen we voor een privé bootdagtocht met een gewone vissersboot en niet voor de groepstocht met een speedboot. Om 5u 30 worden we opgehaald aan het hotel en om 6u kan onze tocht beginnen. Er zijn 4 stops gepland en we varen eerst naar de verste plaats namelijk Padar. We varen doorheen (ik val in herhaling) schitterend landschap, alhoewel we uren varen zien we steeds overal rondom ons eilanden in diverse maten en kleuren en het water is op sommige plaatsen gewoon glashelder waardoor we de koralen zien van op het dek van de boot. We zien ook een paar keer dolfijnen in het water ronddartelen. Op Padar aangekomen klimmen we helemaal omhoog naar de viewpoint om van het fantastische zicht te genieten, het is hier heel erg mooi en het doet ons aan Australië denken. Daarna varen we naar Rinca waar we de Komodovaraan willen spotten. De ranger raadt ons de mediumtrek aan omdat het nu heel warm is en de varanen rusten in de schaduw. De trek gaat door redelijk schaduwrijk gebied waardoor er meer kans is om ze te spotten maar er zijn geen garanties waarschuwt hij ons. Gelukkig zien we nog voor we goed en wel starten een eerste Komodo ‘in beweging’, de ranger zegt dat we geluk hebben omdat ze nu op dit tijdstip normaal rusten. Gedurende de wandeling zien we jammergenoeg geen Komodo’s meer, we krijgen wel uitleg en een paar nesten te zien. Als we het kamp terug naderen zien we een stuk of 6 exemplaren die siësta houden in de omgeving van de keuken, ze komen af op de geur van voedsel. We zijn blij dat we toch die eerste varaan gezien hebben maar zijn toch wat teleurgesteld, we hebben tenslotte een lange weg afgelegd om tot hier te geraken en hebben een dure entreeprijs betaald. We hadden graag dieren in de wilde natuur gezien. We stoppen nog aan een snorkelplaats en een klein eilandje en keren dan terug. Het was een lange dag en we zijn toch tevreden over de excursie alhoewel onze driekoppige bemanning geen Engels sprak en de jongen die als ‘gids’ fungeerde waarschijnlijk zijn debuut maakte die dag….hij ging overal met ons mee maar sprak geen woord en heeft meer foto’s genomen dan wij (ook selfies met ons) 🤩. We vonden het grappig en hadden het idee dat wij eigenlijk meer voor hem moesten zorgen dan omgekeerd. 

De hoofdstraat in Labuan Bajo is een aaneenschakeling van restaurants, supermarktjes en reisburo’s waardoor je het dorp rap gezien hebt. We brengen de rest van onze tijd dan ook door relaxend aan het zwembad van ons hotel. De tijd gaat veel te snel en we staan al rap weer op de luchthaven voor de vlucht naar een volgend eiland…..✈

See ya T&T

 

 

 

 

Fotoalbums van Indonesië

Bali 2019 (52)

16 Augustus 2019 | Trip 2018-2019 | Indonesië | Laatste Aanpassing 16 Augustus 2019

  •  in het weekend komt ook de lokale bevolking massa
  •  de koninklijke verblijven liggen in het water

Lombok 2019 (9)

08 Juli 2019 | Trip 2018-2019 | Indonesië | Laatste Aanpassing 08 Juli 2019

  • aan de horizon zie je de Gunung Agung (vulkaan) op
  • het eiland Lombok
  • met dit magnifieke zicht !
  • doordat we de enige gasten zijn krijgen we de mooi

Flores 2019 (27)

07 Juli 2019 | Trip 2018-2019 | Indonesië | Laatste Aanpassing 07 Juli 2019

  • onze 'reisleider'  ;-)
  • tijd om te rusten aan ons "privé"  zwembad ;-)
  • we nemen afscheid en varen weer verder
  •  maar de eigenlijke beklimming moet nog beginnen

Lake Toba - Sumatra 2019 (21)

01 Juli 2019 | Trip 2018-2019 | Indonesië | Laatste Aanpassing 01 Juli 2019

  • ongelooflijk mooi landschap
  • vertrek uit Prapat met de ferry
  • helaas Prapat is alweer in zicht
  • magnifiek zicht van op het balkon van onze kamer

Bukit Lawang - Sumatra 2019 (24)

29 Juni 2019 | Trip 2018-2019 | Indonesië | Laatste Aanpassing 29 Juni 2019

  •  WAW hier zijn we voor gekomen
  • ons terras met hangmat en zicht op de jungle
  •  onze ranger maakt onze lunch klaar na onze achter
  •  de banden voor onze terugtocht via de rivier moet

Bali : Kuta (11)

09 September 2008 | Japan | Indonesië | Laatste Aanpassing 09 September 2008

  • de surfboys weten van geen ophouden
  • maar ook de surfgirls laten zich niet kennen
  •  Kuta : surfcity
  • ....surfplanken....of wat had je gedacht??

Bali : Ubud (27)

04 September 2008 | Japan | Indonesië | Laatste Aanpassing 04 September 2008

  • detail van versiering voor een tempel
  • oeps....nu pas ....het bloemenmeisje! :))
  • de versierde straten van Ubud tgv het festival
  • kunstgalerij

Bali : Lovina (30)

28 Augustus 2008 | Japan | Indonesië | Laatste Aanpassing 28 Augustus 2008

  • deze toeschouwertjes waren gefascineerd door ons f
  • zelfs als de zon al ondergaat blijven de strandver
  • detail van de gesculpteerde muren van Pura Beji
  • crematie ceremonie op het strand van Kalibukbuk

Java : Kawah Ijen (23)

16 Augustus 2008 | Japan | Indonesië | Laatste Aanpassing 16 Augustus 2008

  • dit is waar het allemaal om draait : ZWAVEL
  • en toch zijn ze allen welgezind
  • de imposante kraterwanden die bestaan uit gestolde
  • terug naar beneden...

Java : Bromo (24)

16 Augustus 2008 | Japan | Indonesië | Laatste Aanpassing 16 Augustus 2008

  • vervoer met paardjes voor diegenen die niet goed t
  • eerste blik op Bromo,bij valavond
  • blik op oneindig
  • in de 'sea of sands' met op de achtergrond de Brom

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking