Reisverhaal «Havana»

Cuba | Cuba | 0 Reacties 16 December 2015 - Laatste Aanpassing 21 Januari 2016

Door de perikelen met de vlucht zijn we maar één dag in Havana. Morgen reizen we immers met een binnenlandse vlucht naar Baracoa, een goede 1000 km naar het oosten.

We zitten slaperig bij het ontbijt, de jetlag speelt ons parten. De señora van de Casa geeft ons een lijst van Casas in de andere steden die we zullen bezoeken, ik maak haar wel duidelijk dat onze planning helemaal niet strikt is.

We logeren in het oude Havana, wat handig is: de wandeling start aan de buitendeur.

We volgen een traject beschreven in Insight Guide, alle bezienswaardigheden zijn binnen wandelafstand. Daar het niet onze bedoeling is om enkel de toeristische trekpleisters te zien, nemen we onze tijd om door de steegjes te dwalen en rond te kijken. En dat loont de moeite, we zijn in de fifties terecht gekomen, oude herenhuizen (meestal in niet al te beste' staat), en vooral Old Timers. En daar spelen de Cubanen handig op in: een ritje van een uur met een mooi opgezette Old Timer kost 40 CUC. Dat is waanzinnig veel, je kan beter een taxi tegen houden (ook een Old Timer) die je voor 5 CUC naar de Plaza de la Revolucion brengt.

We schuiven aan in de rij voor Cadeca (geldwisselkantoor), het valt mee vandaag, binnen een half uurtjes zijn we weer buiten. Meestal sta je hier minstens een uur. Je kan ook geld wisselen in een bank, maar daar betaal je nogal wat commissie en kosten en banken zijn zeldzaam in Cuba.

In de zeer toeristische Calle Obispo nemen we een snack en gaan we achteraf voor 5 CUP (Cubaanse Peso) oftewel omgerekend 20 Eurocent een frisko eten.

Nadat we langs het museum Granma gepasseerd zijn gaan we richting Malecon, binnendoor langs Trocadero en aanpalende straten. Deze wijk is nog bijna niet gerestaureerd: je ziet er de vervallen herenhuizen en de armoedige omstandigheden waarin de inwoners hun leven toch op de rails houden. Beslist de moeite waard.

In de late namiddag, nadat we naar de Plaza de la Revolucion geweest zijn, lopen we door de wijk tussen Parque de La Fraternidad en het Station. Deze wijk is ook nog niet gerestaureerd en zeer levendig. In een café waar geen toeristen komen, drinken we aan de toog een pint voor 6,5 CUP, oftewel zowat 25 Eurocent. We vallen wel op en een vriendelijke Cubaan komt een praatje slaan. Die vriendelijkheid blijkt naderhand zijn prijs te hebben, hij wil ons met een verhaaltje over zijn arme kinderen wat geld afhandig maken. De gekende truc bestaat er in om de argeloze toerist, die medelijden heeft gekregen, meenemen naar een winkel om melkpoeder te kopen. Deze wordt dan aan een woekerprijs verkocht en zodra de toerist uit het zich verdwenen is, wordt de poeder weer in het rek geplaatst, om nog enkele keren verkocht te worden. Met arme kinderen heeft dat niets te maken.

Het voorval is een mooie illustratie dat je de ganse reis constant op je tellen zal moeten passen om niet opgelicht te worden. Je zal daar niet in slagen, maar als je oplet kan je het wel binnen de perken houden. Laat alleszins je vakantie daar niet door vergallen.

's avonds nemen we nog enkele foto's van het mooi verlichte Gran Teatro, een van de weinige gebouwen in Cuba die verlicht worden, want er is schrijnend gebrek aan stroom. Vlak bij de Casa gaan we voor 23 CUC ( Convertibele Peso, 21 Euro) voor twee personen lekker eten, een Mojito inbegrepen.

Zoals de lezer reeds opgemerkt heeft, zal je de ganse reis worstelen met de dubbele munteenheid en altijd moeten opletten om niet terug te krijgen in de zowat waardeloze CUP. (1 CUC=25 CUP = 0,95 €)