Reisverhaal «Dag 3: Kamakura»

Japan | Japan | 0 Reacties 19 Oktober 2017 - Laatste Aanpassing 24 Februari 2018

Vannacht ben ik rond 3.00 uur wakker geworden en minstens 2 uren wakker gelegen, de jetlag speelt blijkbaar parten. Om 6.30 uur weer wakker en helemaal niet uitgeslapen.

Het ontbijt is een mengeling van westers en Japans: groenten, rijst en andere dingen die ik niet direct herken, maar ook broodjes en croissants. We nemen van beide wat, met stokjes. We laten ons niet kennen hé.

Het regent maar dat zal onze plannen niet veranderen, vandaag staat Kamakura op ons lijstje. We pakken onze kleine rugzak in en aan de balie vragen we of ze even willen bellen naar een paar sumo scholen. We zouden graag een training meemaken maar daar geraak je niet zomaar binnen. Je moet een afspraak hebben en wie is daarvoor beter geplaatst dan de receptie van je hotel.

We stappen terug naar Kanda Station waar we elk een Suica kaart kopen. Dat is een pas waarmee je kan betalen in de metro, bus, winkels,… We laten er 3 000 yen opzetten, zo zijn we een poosje gerust.

Vermits we ook Mount Aso willen aandoen en dit niet te bereiken is met het openbaar vervoer, hebben we voor die dag een auto gehuurd. Met een internationaal rijbewijs kom je in Japan niet ver, je moet een Japanse vertaling van je gewoon rijbewijs hebben. En daar raak je alleen aan in Japan zelf. Met een kopie van Willy’s rijbewijs, een gedownload (http://www.jaf.or.jp/e/en) ingevuld formulier en 3 000 yen gaan we gaan we naar JAF, de Japan Automobile Federation (2-2-17 Shiba Minato-ku, Tokyo). Het is net open en een vriendelijke dame staat ons te woord. Een uur of 2 later mogen we het afhalen.

We nemen de trein terug naar Tokyo Station en van daar naar Kamakura, 55 km verder.

In Kamakura gaan we meteen naar de Tourist Info net buiten het station. En het regent nog steeds, ’t zal voor de ganse dag zijn vrees ik.

Op perron 1 nemen we de bus naar de Hasa-dera tempel, onze eerste stop. Dit indrukwekkende Boeddhistische complex uit de Kamakura periode (12^de tot 14^de eeuw) bestaat uit 7 gebouwen. Het hoofdgebouw herbergt de elfkoppige Kannon of Bodhisattva van Genade. Met zijn 9,18 meter is het een van de grootste houten beelden van Japan. Aansluitend ligt het Kannon museum, waar meer tempelschatten te bewonderen zijn. Daarvoor moeten we wel 200 yen extra betalen (1,50 €) maar het is de moeite waard.

In het omliggende groen staan overal kleine beelden en offerplaatsen. Zelfs een apart tuintje met honderden kleine Boeddhabeeldjes, versierd met bloemen.

Ondanks de regen willen we de tuin zien. Overal zien we vijvers, bruggetjes, rotsformaties, kunstig geknipte struiken en de bomen beginnen hun herfstkleuren te tonen. Helaas gaat de schoonheid wat verloren door het slechte weer.

We doen de 500 meter naar de Grote Boeddha te voet. Dit is met stip de topattractie van Kamakura.

We besluiten een eettent op te zoeken, daar is absoluut geen gebrek aan, en zo zitten we tenminste binnen in het droge. We kiezen elk tempura met een lekker soepje erbij, we blijven nog steeds klooien met die chopsticks. We betalen 3 700 yen (ongeveer 28,00 €) en we hebben meer en beter gegeten dan gisterenavond. Daar hebben we dus teveel betaalt en gaan we niet meer terug.

We nemen de bus terug naar Kamakura Station, waar we meteen op perron 2 vertrekken naar het Tsurugaoka Hachiman-gu Heiligdom. Het is de belangrijkste schrijn van Kamakura.

De bus brengt ons terug naar het station waar we de trein nemen naar Tokyo Station.

We hebben onderweg een fles sake gekocht, tenslotte zijn we in Japan hé. Straf spul, dus wordt er met mate geschonken. Even proeven, wel lekker, samen met wat rijstcrackers, Japanser kan niet. Nog even de planning voor morgen doornemen en dan kunnen we slapen. We zijn allebei goed moe, zo tsjolen in de regen is ook niet alles.