Reisverhaal «Dag 26: Cuzco-Lima»

Peru | Peru | 0 Reacties 13 Oktober 2018 - Laatste Aanpassing 27 Maart 2019

Om 6.20 uur staat de taxi aan de deur en een kwartiertje later komen we aan de luchthaven. Zo vroeg in de morgen is er zo goed als geen verkeer en gaat het vlot.

We kunnen direct inchecken en de controle levert ook geen problemen op. De vlucht hebben we vooraf thuis geboekt bij VivaAir. Om 8u40 gaan met 5 minuutjes vertraging de lucht in. Het is een klein en lawaaierig vliegtuig maar gelukkig is het niet voor lang.

We landen in Lima om 10.10 uur en gaan direct onze bagage ophalen. De taxichauffeur die Willy via Booking.com had besteld, staat reeds te wachten op ons. Die loodst ons door het drukke verkeer, we doen een uur erover om aan het hotel te komen. Dat ligt in een winkelstraat in een verkeersvrije zone en dus moeten we de laatste 300 meter te voet. We kunnen inchecken en de kamer is mooi en modern maar helaas zonder raam. Wel even wennen maar ’t is maar voor een nachtje.

In de drukke straat zijn tal van eetgelegenheden, de een wat goedkoper dan de andere. Wij opteren bij Erik voor een dagschotel voor S 14.00 per persoon: kippensoep, ¼ gebakken kip met frietjes en slaatje plus een fruitsap. Gewone kost die de doorsnee Peruviaan ook eet want het zit goed vol. Zo, dat was goed want we hadden al flink honger.

Rimac, of in de volksmond Bajo El Puente (onder de brug) was ooit het recreatiegebied van de rijken, nu een levendige en enigszins vervallen arbeidersbuurt. We gaan de Puente Trujillo over de Rio Rimac over. Nu ja, eigenlijk is het niet meer dan een miezerig stroompje. De Pasaje de la Casa de Correos is ons eerste doel vandaag. Dit is niet zomaar een hoofdpostkantoor, het is een prachtig gebouw met een open doorloop onder glas en elegante metalen bogen. Het werd gebouwd in 1876 en heeft nog niets van zijn charmes verloren.

Nu gaat het richting Estación Desamparados, een neo-klassiek gebouw uit 1908. Dit is het vertrekpunt voor een treinreis naar Huancayo, een keer per maand en voor de rest wordt het niet gebruikt. Tenminste niet als station want tegenwoordig is het ook het Peruaanse literatuurhuis met exposities, lezingen en een bibliotheek.

We nemen een kijkje bij het Monasterio de San Francisco, het pronkstuk van koloniaal Lima. We gaan even binnen en merken dat er begeleide rondleidingen worden gegeven. Die zijn verplicht anders raak je niet binnen. Dat zal dus iets voor morgenvoormiddag zijn.

We wandelen nog wat rond en gaan wat verpozen in het Parque Muralla.

Aan de receptie vragen we een adresje van een goed seviche-restaurant en we krijgen een kladje met een tekeningetje op.Helaas staan we daar voor een gesloten deur: blijkbaar zijn de meeste restaurants hier ’s avonds gesloten.

We stappen terug richting hotel en tussen de Puente Trujillo en Puente de Piedra is er een feest aan de gang. Er zijn eetstalletjes, dansers, ballonverkopers, schilders, graffiti- kunstenaars,… Het gaat er levendig aan toe en overal is er muziek.

We gaan empanadas eten met een grote kop koffie in een klein eettentje voor amper S 9.00. Daarna nog een ijsje, tenslotte is het weekend en mag een extraatje wel. We stappen een soort tearoom binnen en voor de prijs van amper S 9.00 per persoon gaan we meteen voor de Coupe Especial: 3 bolletjes naar keuze met chocoladesaus, slagroom, een kersje en gekleurde suikerbolletjes. Daar gaat ons dieet!

Om 21.15 uur zijn we terug op de kamer en na een drankje gaan we slapen