Reisverhaal «Dag 4: Tucumé»

Peru | Peru | 0 Reacties 21 September 2018 - Laatste Aanpassing 10 Maart 2019

Deze nacht hebben we allebei een stuk beter geslapen, de jetlag raakt blijkbaar uitgewerkt. We maken onze bagage klaar want vanavond nemen we de nachtbus naar Trujillo.

We stappen naar het punt waar we gisteren werden gedropt, dat is blijkbaar de opstapplaats van de lange afstand collectivo’s.Vandaag staat Túcume Piramides op het programma, zo’n 35 km ten noorden van Chiclayo. We stappen door een nogal louche buurt maar zo zie je nog eens wat.

Het busje kost ons S 4.00, geen geld voor die rit. In geen tijd staan we daar, de chauffeur zet er vaart achter tot op het gevaarlijke af soms.

De site zelf ligt nog een heel eind verwijderd van de halte, dus nemen we een mototaxi. Voor S 8.00 brengt hij ons over een onverharde en steile straat naar de ingang. Daar kunnen we kiezen tussen Route A en B. De eerste is de langste en gaat langs de mooiste piramides.

Túcume, ook bekend als de Vallei van de Piramiden, beslaat meer dan 200 ha en omvat 26 adobe piramiden. De meeste liggen rond de heuvel El Purgatorio (197 meter).

De constructies zijn soms moeilijk te herkennen, de meeste zijn geërodeerd door de zon en schrale wind.

Op het bewegwijzerd pad dat leidt naar het uitkijkpunt komen we aan Huaca 1, een grote tempel in de steigers die is afgedekt met doeken. Nieuwsgierig als we zijn gaan we even een kijkje nemen en komen oog in oog te staan met de binnenkant van de piramide. We zien de verschillende lagen en indeling. Toch wel iets speciaal.

Het gaat flink bergop naar de uitkijkpunt op de heuvel El Purgatorio. Maar wat een schitterend uitzicht over wat ooit de grootste stad van de Lambayeque was. Je kan je een voorstelling maken hoe het ooit moet zijn geweest, waarschijnlijk schitterend. Door de lokale bevolking wordt de heuvel nog steeds als heilig beschouwd.

Intussen is het al goed warm geworden, gelukkig staat er hier boven een windje om af te koelen. W

Het kleine Museo de Sito erbij is het bezoeken waard. Daar staat schitterend keramiek met dieren, allerhande miniaturen en voodoo poppen. Een bijgebouw is trouwens gewijd aan het lokale curanderismo, er staat een grote pop met masker die wordt gebruikt bij optochten.

Na een paar minuutjes wachten kunnen we een motortaxi nemen naar de opstapplaats van de collectivo. Maar eerst gaan we wat eten, in een klein eethuisje genieten we van een dagschotel (gebakken vis met linzen, rijst en een slaatje) en een fles bruin bier. Daarvoor betalen we hoop en al S 21.00. Zoals zo vaak zijn we hier de enige toeristen.

Terug in Chiclayo gaan we nog wat wandelen.

De Plaza de Armas is een heel aangenaam plein met veel groen, het hart van de stad. We blijven een goed half uur zitten op een bankje, mensen-kijken en foto’s nemen is altijd een leuke bezigheid.

Het wordt stilaan tijd om onze bagage op te halen en naar het busstation van Oltursa te gaan. ’t Is maar 800 meter en we zijn dus ruim een uur te vroeg. Het busticket hebben we vooraf thuis via internet aangekocht, maar meestal lukt het nog een dag vooraf een ticket te kopen. De bus vertrekt tijdig om 18.15 uur. Dit is een luxe versie: leren zetels met veel arm-en beenruimte, maar voor de rest zero komma nul service. Eenmaal buiten Chiclayo is het stikdonker buiten en dus is er niets te zien. Dan maar even wegsoezen tot we in Trujillo aankomen. We zijn daar rond 23.00 uur, 45 minuten te laat. Geen verwittiging of omroep, alleen de lichten die aanfloepen.